Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Relatietheraphie: ‘Na al die jaren gedraagt hij zich nog steeds bot tegen mijn ex’

relatietherapie.jpg

Het verhaal van Charlotte 58 jaar, getrouwd met Vincent, heeft uit een eerder huwelijk met Rob zoon Pepijn, van 21 en dochter Emma van 18 jaar.

Het verhaal van Charlotte

‘Vincent en ik zijn inmiddels 14 jaar samen,’ zegt Charlotte, ‘dus hij zou inmiddels wel wat meer vertrouwen moeten hebben in ons en in onze relatie, in plaats van zo boos te blijven over het verleden. Hij wil niks te maken hebben met mijn ex-man en zijn vrouw. Maar Rob is wel de vader van mijn kinderen en voor hen wil ik die relatie goed houden. Je komt elkaar toch regelmatig tegen, bij de eindexamens van de kinderen, of op verjaardagen. Ik wil dan niet dat een ongemakkelijke situatie ontstaat, doordat je elkaar totaal negeert.’

‘Vincent kan het niet opbrengen om normaal met hen een praatje te maken in zo’n situatie. Hij gedraagt zich dan echt bot. Ik heb hem daarop aangesproken en nu weigert hij om naar dit soort gelegenheden toe te gaan, als Rob er ook is. Maar voor de kinderen is dit akelig. Zij willen Vincent er graag bij hebben, want ze hebben een goede band met hem. Hij is er meer voor hen geweest dan Rob. Maar Rob blijft hun vader en ze willen niet kiezen.’

Slecht huwelijk

‘Ik heb altijd rekening met Vincents probleem met Rob gehouden. Ik ben de kinderen uiteindelijk maar altijd gaan brengen en halen als ze naar hun vader gingen, omdat Vincent niet wilde dat Rob bij ons binnenkwam. Dat loste ik dan maar op die manier op.
Rob en ik hebben een vechtscheiding gehad die jaren heeft geduurd. Wij hadden een heel slecht huwelijk. Rob heeft me nooit geslagen, maar kon verbaal wel enorm te keer gaan tegen mij als iets hem niet beviel. Hij deed dat ook waar de kinderen bij waren, vooral als hij gedronken had.’

‘Toen ik uiteindelijk besloot bij hem weg te gaan, heeft hij me bezworen dat hij me helemaal kapot zou maken en daar heeft hij ook zijn best voor gedaan. Financieel wilde hij niets bijdragen voor de kinderen, want hij wilde de helft van de tijd voor hen zorgen terwijl hij daarvoor nauwelijks naar ze omkeek. Ik durfde de kinderen niet aan hem toe te vertrouwen, omdat hij ook dronk als zij er waren.’

Contact verbetert

‘Uiteindelijk zijn de kinderen aan mij toegewezen, met een bezoekregeling, aanvankelijk onder begeleiding. Vincent heeft die strijd in de eerste jaren van onze relatie nog meegemaakt en heeft verschillende aanvaringen gehad met Rob, als die weer eens aan de telefoon of bij mij thuis toestanden maakte. Er is in die jaren veel gebeurd maar het is voorbij en de laatste acht jaar, eigenlijk sinds Rob een relatie heeft met Linda, gaat het beter. De kinderen waren inmiddels ouder en ze vonden Linda aardig. Dankzij haar is het contact met hun vader verbeterd. Linda heeft herhaaldelijk ook ons uitgenodigd, maar Vincent wil dat absoluut niet.’

Het verhaal van Vincent

‘Ik heb er inderdaad geen enkele behoefte aan om gezellig bij Rob en Linda te gaan eten,’ zegt Vincent, ‘ik wil zo weinig mogelijk contact. Er is te veel gebeurd. Volgens Charlotte moet ik het verleden laten rusten en dat wil ik best doen, maar dan moeten zij mij ook met rust laten. Ik heb geen enkel respect voor Rob en ik vind dat hij zich op een schandalige manier heeft gedragen tegenover Charlotte en de kinderen. Met zo iemand wil ik niet omgaan. Ik zie er ook echt de noodzaak niet van in dat wij met zijn vieren naast elkaar moeten gaan zitten of dat we met elkaar moeten gaan praten als we vanwege de kinderen samen op een bijeenkomst zijn. Ik vind dat hypocriet en dat laat ik kennelijk ook duidelijk blijken.’

Onrechtvaardig

‘Het steekt me behoorlijk, dat Rob het nu weer voor elkaar krijgt dat Charlotte en ik problemen krijgen over hem. Zij vindt namelijk dat ik me anders moet gedragen tegenover hem in het belang van de kinderen en ik kan dat niet. Dus heb ik inderdaad gezegd dat ik dan beter niet mee kan gaan als er iets is waar Rob en Linda bij aanwezig zijn, maar dat voelt tegelijk als onrechtvaardig. Ik heb de kinderen in feite met Charlotte samen opgevoed. Rob heeft nooit iets betaald voor zijn kinderen en hoewel er in principe een afspraak was dat ze eens in de veertien dagen een weekend naar hem toe zouden gaan zijn er jaren voorbijgegaan waarin hij ze nauwelijks zag. Dat had dan vaak te maken met zijn werk of met een nieuwe relatie die dan belangrijker was dan de kinderen.’

‘Hij deed alsof het huis nog steeds van hem was’

‘Hij gebruikte de kinderen ook vaak om contact met Charlotte te forceren. Omdat hij zogenaamd geen voorzieningen had voor hen in zijn flat, wilde hij ze dan bij ons in huis zien. Bij mij gaat dat er niet in. Je zorgt toch dat je een leuke kamer inricht voor de kinderen, zodat ze het fijn vinden om naar je toe te komen. Het kwam er dus vaak op neer dat hij ze een middag ophaalde en dan weer na een paar uurtjes terugbracht. Daarbij liep hij gewoon onze woonkamer in en ging op de bank zitten alsof het huis nog steeds van hem was.’

‘Als ik daar iets van zei, probeerde Charlotte het snel te sussen. Dat hij zijn plaats niet wist, was de reden dat Charlotte uiteindelijk zelf altijd de kinderen haalde en bracht. Zij heeft altijd gevonden dat er toch contact moest zijn tussen de kinderen en hem, daarom deed ze dat. Zelfs al waren er periodes dat de kinderen zelf eigenlijk vaker geen zin hadden om naar hem toe te gaan. Gelukkig is het inmiddels al een aantal jaren zo dat ze dat zelf bepalen en nu krijgen wij tweeën opnieuw problemen samen omdat ik vrienden zou moeten worden met haar ex. Ik verdom dat.’

De therapie

‘Ik begrijp de boosheid van Vincent wel en ook de gekrenktheid en het verdriet die daar achter zitten. Hij heeft het, zeker inde eerste jaren van zijn relatie met Charlotte, niet makkelijk gehad. De kinderen hadden geleden onder de ruzies van hun ouders, die na de scheiding alleen maar heftiger werden, omdat Rob Charlotte bleef lastigvallen. Toen er eindelijk wat meer rust kwam in het gezin van Charlotte met haar kinderen, leerde ze Vincent kennen.’

‘De kinderen stonden aanvankelijk wantrouwig tegenover een nieuwe man in huis en claimden Charlotte heel erg. Met veel geduld en liefde lukte het Vincent om een relatie met hen op te bouwen. Hij werd hun stiefvader maar voelde zich hun vader. Hij deelde met Charlotte de zorg voor de kinderen, ging met ze naar voetbal en zwemles en ving haar en de kinderen op als er weer problemen waren met Rob.’

‘Nu de kinderen volwassen zijn en hij samen met Charlotte hun studie betaalt en hun studentenkamers schildert, moet hij weer een stap opzij doen, omdat Rob, als biologische vader, als eerste het recht claimt om bij eindexamens en open dagen van de kinderen aanwezig te zijn. Vincent mag ook best komen, maar dan moet hij zich netjes gedragen tegenover de man aan wie hij een hekel heeft.’

‘Ik begrijp ook Charlotte, die de relatie met Rob harmonieus wil houden voor de kinderen en die blij is dat Rob nu een stabiele relatie heeft. In de afgelopen jaren ging het vaak slecht met hem vanwege wisselende relaties en ontslagen op zijn werk. Voor haar kinderen, die papa zielig vonden, was dit moeilijk. Ze mag Linda graag en is haar dankbaar voor haar positieve invloed op Rob en de kinderen. Ze vindt het moeilijk om Linda voor het hoofd te stoten in haar pogingen om vriendschappelijker met elkaar om te gaan.’

‘Een goede oplossing voor iedereen is er niet in deze situatie. Ontkennen dat de kinderen biologische ouders en stiefouders hebben, kan niet. Wat helpt is om elkaars gevoelens hierover te horen en te begrijpen. Vanuit begrip en de erkenning daarvoor kan gezocht worden naar een compromis. Voor Vincent is het belangrijk om allereerst van Charlotte, maar ook van Rob, erkenning te krijgen voor zijn rol als vervangende vader. Die erkenning was er bij Charlotte zeker, al had ze die nooit zo expliciet uitgesproken. Het was immers duidelijk dat Vincent indertijd niet alleen voor haar koos, maar ook voor haar twee kinderen.’

‘Vincent besluit om ook Rob en Linda uit te leggen waarom hij niet in staat is vriendschappelijk met hem om te gaan. Charlotte die altijd tussen de twee mannen in heeft gestaan, is bang dat dit totaal uit de hand loopt, maar dat gebeurt niet. Rob spreekt uit dat hij inmiddels dankbaar is voor de rol van Vincent in het leven van zijn kinderen, maar dat hij hier ook vaak jaloers op is geweest. Het gesprek leidt niet direct tot wederzijds begrip en het is duidelijk dat vriendschappelijk contact er voorlopig niet inzit. Maar toch leidt het tot ontspanning en misschien zal een vriendschappelijker omgang in de toekomst wel mogelijk zijn, denkt Vincent.’

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-14. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

M13 Cover

 

 

 

 

 

 

 

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Tekst | Annette Heffels

Beeld | iStock

Ook interessant