Mijn verhaal: ‘Had ik langer gewacht, dan had ik misschien nooit moeder kunnen worden’

Deel dit artikel:

Pinterest

Lynda is 48 en lijdt aan endometriose. “Ik was veertien toen ik voor de eerste keer menstrueerde en wat me daarvan is bijgebleven is dat ik tien dagen dubbelgeslagen van de pijn op de bank lag. Dat was ook zo in de maanden erna. Op mijn vijftiende zat ik daarom bij de huisarts en hij adviseerde me aan de pil te gaan om de hormonale klachten te onderdrukken. En dat hielp.” 

Endometriose

“Het komt relatief veel voor. Naar schatting heeft één op de acht vrouwen endometriose in de vruchtbare periode van haar leven. Het is een aandoening waarbij baarmoederslijmvlies zich na een eisprong niet alleen nestelt ín de baarmoederholte, maar ook daarbúíten, op het buikvlies en/of organen in de onderbuik. Tijdens de menstruatie kan dit slijmvlies zich niet via de vagina een weg naar buiten ‘bloeden’, met chronische ontstekingen in de onderbuik en mogelijk vele andere klachten tot gevolg. Het duurt gemiddeld acht jaar voordat een diagnose is gesteld. Ik zou dat graag anders zien en dat is mogelijk wanneer meisjes en ouders beter op de hoogte zijn. Daarom vertel ik graag mijn verhaal.”

Werd niet serieus genomen

“Ik heb altijd de wens gehad om jong moeder te worden en daar ben ik zó blij om: had ik langer gewacht, dan had de endometriose waarschijnlijk mijn eierstokken aangetast en was ik misschien onvruchtbaar geweest. Nu kreeg ik al op mijn 22ste mijn tweede kind. Daarna werden de menstruatiepijnen almaar erger. Waarom? De huisarts nam mijn klachten niet serieus en dus liep ik er veel te lang mee door. De endometriose ging woekeren. In mijn buik vormden zich grote cystes gevuld met oud bloed en mijn darmen werden aangetast. Pas na lang aandringen kreeg ik een doorverwijzing. Ik ben geopereerd door een gynaecoloog, maar omdat hij per ongeluk wat slijmvlies liet zitten, groeide het weer terug. En mijn darmen waren er inmiddels zó slecht aan toe, dat ik een stoma nodig had.”

Andere mensen behoeden

“Ik heb er chronische buikpijn aan overgehouden en moet heel bewust omgaan met mijn energie. Op dit moment werk ik bijvoorbeeld niet, wat ik erg jammer vind. Een drijfveer om mijn verhaal te vertellen is dat ik jonge vrouwen wil behoeden voor wat ik heb meegemaakt. Het hoeft niet meer zo ver te komen omdat artsen meer weten en sneller doorverwijzen dan twintig jaar geleden. Er zijn endometriose-specialisten die heel kundig zijn in het verwijderen van het baarmoederslijmvlies in de buikholte, waardoor het niet zo snel teruggroeit. En als meisjes zelf de klachten herkennen, hoeven ze niet meer onnodig lang hevig pijn te lijden tijdens hun menstruatie. Maart is ‘endometriosemaand’, ik hoop dat dit leidt tot een betere bewustwording.”

 

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.