Header Nog nooit verteld nov22 Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

‘Overzicht over mijn financiële situatie heb ik niet, omdat ik al tijden mijn post niet meer openmaak’

Toen haar ex en zij uit elkaar gingen, bleef Naomi zitten met een hoge schuld. De dure feestmaand is voor haar een ramp.

MT53 M53 nog nooit verteld Beeld Redactie
Beeld Redactie

“Normaal gesproken heb ik altijd zin in de feestdagen, maar dit jaar zie ik er als een berg tegen op. Het liefst zou ik de hele maand december in bed blijven. De ene serie na de andere bingen om de schaamte en de pijn in mijn hart te vergeten. Want om met plezier de feestdagen in te gaan, heb je geld nodig. En dat heb ik dus niet. Elke euro die ik tóch uitgeef, zal me verder in de problemen brengen. En ik heb de bodem van de put al lang bereikt.”

“Drie jaar geleden nog kon het niet op bij het kerstdiner dat mijn (inmiddels) ex en ik organiseerden voor onze families. Vijf gangen, waarvoor we twee dagen in de keuken stonden, alles van de beste kwaliteit. Ik weet nog dat we speciaal voor mijn broer een goede whisky hadden gehaald, Chivas Regal van 21 jaar oud; honderd euro per fles. ‘Je leeft maar één keer,’ was de favoriete uitspraak van mijn ex. En ik liet me veel te veel door zijn enthousiasme meeslepen.”

“Terwijl ik vroeger toch niet zo was. Als kind spaarde ik mijn zakgeld op tot ik echt iets moois kon kopen en gaf niet alles uit bij de snoepwinkel, zoals mijn vriendinnetje. Als student at ik zonder klagen witte bonen in tomatensaus als het einde van de maand in zicht kwam en ook met mijn eerste echtgenoot heb ik nooit geldproblemen gehad. Wel was ik toen al lakser geworden; ik liet het meeste aan hem over omdat hij veel handiger met cijfertjes was. Hij was te vertrouwen en na onze breuk werd alles ook prima door hem geregeld. Met de overwaarde van ons huis en een hypotheek kon ik een eigen woning kopen. Die had ik nooit moeten opgeven...”

MT53 M53 nog nooit verteld Beeld

Boze droom

“En toen ontmoette ik Mike, die mijn grijze hemel weer blauw kleurde en alles leuker maakte. Na een jaar liet ik me overhalen om ons droomhuis te kopen, al was dat boven mijn budget. Maar we zouden het wel redden, beloofde hij. Ergens wist ik wel dat het onverstandig was. Want Mike had weinig verantwoordelijkheidsgevoel. Alles moest altijd groots en uitbundig. Geen bosje bloemen, maar meteen vijftig rozen. Een midweek Venetië in plaats van een weekendje Sneek. Ik genoot ervan, dat wel. Na een slepend huwelijk vol verdriet om een onvervulde kinderwens had ik eindelijk weer het gevoel dat ik leefde.”

“Maar net zo plotseling als Mike in mijn leven kwam, verdween hij weer. Op een dag vertelde hij dat hij een aanbod had gekregen om in Amerika te gaan werken. Ik reageerde enthousiast; dit kwam weliswaar onverwacht, maar ik had zelf ook wel zin in een nieuwe start. Het bleek echter niet de bedoeling dat ik meeging en hij stelde zich steeds afstandelijker op. Toen hij vertrok, liet hij me min of meer zitten met ons huis dat veel te duur was voor mij alleen. Ik kon niet geloven dat hij zomaar was verdwenen en bleef hopen dat ik in een boze droom was beland. Daardoor ondernam ik veel te laat actie om uit de financiële problemen te blijven. Toen het huis uiteindelijk in de verkoop ging, werden er verborgen gebreken geconstateerd. En bleef ik met een flinke restschuld zitten. Dat betekende dat ik de schulden die ik sinds Mike’s vertrek had gemaakt dus niet zomaar kon afbetalen. Ik kreeg een BKR-registratie, waardoor een ander huis kopen ingewikkeld werd en ik noodgedwongen in een belachelijk dure huurwoning terechtkwam.”

Grote schaamte

“Sindsdien is het bergafwaarts gegaan. Overzicht over mijn financiële situatie heb ik niet, omdat ik al tijden mijn post niet meer openmaak. Het is alsof ik verlamd ben. Ik weet alleen dat er elke maand meer uit gaat dan erin komt en dat ik al veel te lang het ene gat vul met het andere. Toch stel ik het maar uit om er iets aan te doen: ik weet niet waar ik moet beginnen of bij wie ik steun moet vragen. Ik slaap er slecht van en het valt mijn collega’s en vrienden op dat ik er steeds slechter uitzie. Maar ik ontken dat er iets is, weet gewoon niet hoe ik moet zeggen wat er aan de hand is. Hoe overwin ik de schaamte die ik voel? Ik ben iemand geworden op wie ik vroeger altijd hooghartig neerkeek. Misschien is dit mijn verdiende loon.”

“Een ander ingewikkeld punt is dat ik niet weet hoe ik het aan mijn familie moet vertellen. Al ben ik bijna vijftig, ik wil nog steeds dat mijn ouders trots op me zijn. Dat ze denken dat ik, hun oudste dochter, die ze helaas geen kleinkinderen heeft kunnen geven, toch heel geslaagd is. Ze geven op over mijn mooie carrière. Ondertussen hebben ze er geen idee van dat het nog maar even duurt voordat er loonbeslag wordt gelegd. Wat zal mijn werkgever daar wel niet van denken?”

Kop in het zand

“Mijn leven zal instorten. Ik sluit zelfs niet uit dat ik in de schuldsanering terechtkom. Drie jaar rondkomen van een paar tientjes per week. Als ik dat tot me laat doordringen, denk ik soms: dan kan ik net zo goed nog even mijn kop in het zand steken. Er op de een of andere manier voor zorgen dat ik toch nog aan wat geld kom en mijn neefjes en nichtjes kan verrassen met kerst. Nog heel even de lieve suikertante spelen. Ik ben al zo gedaald in hun achting, omdat ik hun leuke oom Mike niet bij me kon houden. En dan moet ik straks aanschuiven aan het kerstdiner alsof er niets aan de hand is? Met een goed glas wijn kan ik misschien ook zelf nog even vergeten dat het allemaal toneelspel is. Maar zo maak ik de situatie alleen maar erger. Het zou veel beter zijn als ik eindelijk de moed zou vinden om open kaart te spelen.”

Ook anoniem een geheim delen? Er wordt integer en vertrouwelijk met je bericht omgegaan. Mail naar Lydia van der Weide: redactie@margriet.nl.

Lydia van der WeideRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden