null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

‘Onze zoon doet er alles aan om zijn ecologische voetafdruk zo klein mogelijk te houden. Maar nu tiranniseert hij ons huishouden daarmee’

De zoon van Marleen (60) is bezeten van klimaatproblemen. Zo erg zelfs, dat hij er wakker van ligt. Voor Marleen gaan zijn regels inmiddels veel te ver, waar gaat het stoppen?

null Beeld

Marleen (60):

“Mijn jongste, Pepijn, is negentien jaar. Er zat altijd al iets activistisch in hem. Hij was acht toen hij aankondigde dat hij geen vlees meer wilde eten. ‘Ik lust geen vermoord dier,’ zei hij met een verbeten snoetje. Ik maakte me zorgen over voedingsstoffen die hij mogelijk tekort zou komen, maar ik kreeg hem niet meer om. Tegen Pepijn zeg je geen nee, zelfs op die leeftijd al niet. Indertijd deed hij het uit dierenliefde, tegenwoordig is hij bezeten van de klimaatproblemen. Hij ligt er werkelijk wakker van. Deels snap ik het: het is ook erg, zijn generatie heeft het niet eenvoudig. Toch baart zijn extreme gedrag me zorgen. Hij is zo fanatiek met het milieu bezig dat hij weinig aansluiting vindt met leeftijdsgenoten. De enige mensen bij wie hij zich thuis voelt, kent hij via internet. Hij doet met hen niets anders dan fel discussiëren en demonstraties en bijeenkomsten aflopen. Thuis doet Pepijn er alles aan zijn ecologische voetafdruk zo klein mogelijk te houden. Dat hij veganistisch eet en producten die het milieu belasten mijdt, is nog maar het begin. Op zijn zolderkamer zit hij vrijwel in het donker, met de verwarming uit, hoe koud het er ook wordt. Dan trekt hij handschoenen aan en hult zich in dikke truien, die hij natuurlijk tweedehands koopt. En die ik maar af en toe mag wassen, eveneens uit energiezuinigheid. En hij ruikt vaak niet al te fris; onder de douche gaat hij maar zelden.”

null Beeld

“Het laatste jaar houdt hij niet alleen zichzelf kort, maar tiranniseert hij ons huishouden steeds meer. Hij wil eigenlijk dat mijn man en ik net zo leven als hij en houdt alles in de gaten. Zo controleert hij bijvoorbeeld of we het afval wel goed scheiden en wordt woest als hij een foutje ontdekt. Toen ik onlangs met een plastic tas van de supermarkt thuiskwam, ontplofte hij ook. Preken dat hij kan. Ik kan me daar nog net naar voegen, maar bij mijn man, van wie Pepijn zijn koppige karakter heeft, kan hij dat wel vergeten. Mijn echtgenoot is echt de beroerdste niet. Hij vindt het best om biologisch te eten en hooguit drie keer per week vlees, verder wil hij absoluut niet gaan. De verwarming lager zetten dan negentien graden vindt hij belachelijk en hij koopt gewoon leren schoenen. Dit zorgt voor heel wat ruzies. Daarnaast bekvechten die twee veel over het nieuws uit de krant, elke dag opnieuw. Stapelgek word ik ervan. En ik maar de lieve vrede bewaren. Maar dat Pepijn nu stennis schopt omdat wij een nieuwe droger willen, gaat ook mij veel te ver. Ik hou van mijn zoon, maar ik begin ernaar uit te kijken dat hij uit huis gaat. Want waar gaat dit stoppen?”

RedactieGetty Images

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden