Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Onze bruiloft was een schertsvertoning’

trouwen.gif

Als kind al droomde Marthe (33) van een romantische bruiloft, vertelde ze eerder dit jaar aan Margriet. Dit jaar is ze getrouwd met Mike. Het leek een sprookjesachtige dag, maar er ging heel wat achter schuil. 

“Ik heb er lang naar uitgekeken om Mike ‘mijn man’ te noemen. Van kinds af aan is trouwen in mijn ogen iets romantisch geweest. Als ik iemands ring zou dragen, ‘tot de dood ons scheidt’, kwam alles goed.
Ik kon gedurende de hele dag de aanleiding van ons trouwen niet uit mijn hoofd zetten. En hoe perfect alles ook verliep, hoeveel geld we er ook in hadden gestoken, de pijn in mijn buik bleef.
Mike en ik zijn bijna tien jaar samen. Onze eerste periode verliep rommelig, we waren verliefd, maar niet alleen op elkaar. Na een jaar kozen we toch expliciet voor elkaar en toen we gingen samenwonen, voelde dat heel goed. Toen we allebei een vaste baan vonden, maakte ik al wel eens toespelingen op een bruiloft. Mike lachte dan en zei: ‘Geduld, ik ga je echt een keer vragen.

Verraad
“Toen opeens ging de bal rollen maar níét zoals ik het voor me had gezien. Mike ging vreemd. Tijdens een werk-uitje dronk hij te veel en belandde ‘per ongeluk’ met een zakelijk contact in bed. Het pleit voor hem dat hij het uit zichzelf heeft verteld, al denk ik soms: had hij dat maar nooit gedaan.

Tranen
“Het gesprek mondde uit in een vreselijke ruzie, waarin ik riep dat we het beter konden uitmaken. En toen ging Mike opeens op zijn knieën. Hij wilde aantonen dat zijn escapade echt een grote fout was waar hij spijt van had en dat hij helemaal voor mij wilde gaan. Daar was het dan eindelijk, zijn aanzoek. Tussen mijn tranen door zei ik ja.

Ik stortte mij volledig op de voorbereidingen van onze bruiloft. Maar de pijn die ik over zijn vreemdgaan had, liep daar als een rode lijn doorheen. Telkens als ik iets wilde, en Mike niet, zette ik mijn zin door. Je moet wel wat voor mij overhebben,’ zei ik dan, mijn venijn verborgen achter een glimlach. En dan gaf hij weer toe.

Het was een prachtig feest, alles tot in de puntjes verzorgd. Mijn jurk, de taart, het diner, de band op het feest: alles versloeg mijn wildste meisjes-fantasieën. We probeerden echt om ervan te genieten. Ook voor elkaar hielden we onze ware gevoelens verborgen. Maar Mike voelde zich een gast op een feestje dat hij niet zelf gaf – ik had alles in mijn eentje en op mijn manier geregeld – en ik dacht de hele tijd aan die andere vrouw. Ik besefte dat ik het aan haar te danken had dat ik hier nu stond. Uiteindelijk lagen we te huilen in elkaars armen; dat was het enige moment van echte intimiteit.”

Spijt
“Sinds die nacht zijn we gelukkig weer langzaam naar elkaar toe gegroeid. We hebben samen onze wonden gelikt en uitgesproken, nu veel oprechter, dat we met elkaar verder willen. Ik heb Mike vergeven, ik voel dat hij oprecht spijt heeft en alleen van mij houdt. En ik van hem.

M46 CoverHele verhaal lezen?

Je kunt het teruglezen in Margriet 46, jaargang 2015 – je kunt dit nummer hier nabestellen!

Ook interessant