Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Mijn oma stelde haar huis open met kerst, en dat doe ik nu ook’

mijnverhaal53.jpg

Maaike (44): “Ik houd enorm van kerst. Als kind kon al ik uitkijken naar het moment dat Sinterklaas weer naar Spanje vertrok. Niet omdat ik Sint en Piet niet leuk vond of pakjesavond me gestolen kon worden, zéker niet, maar omdat na 5 december heel snel de kerstboom in huis zou komen en alle versiering van zolder werd gehaald – wat mij een kriebeltje van geluk in mijn buik gaf. Ik mocht het smalle ‘kruipgat’ in om voor mijn moeder de slingers en ballen tevoorschijn te toveren, en keek elk jaar weer uit naar het nepkerstboompje met lichtjes en kabouters waarmee ik wekenlang nieuwe verhalen kon verzinnen. De adventtijd was voor mij een en al magie. Met als hoogtepunt natuurlijk de kerstdagen. Op een ervan waren we steevast bij mijn oma, die familie uitnodigde én alle gescheiden vrouwen en weduwen die ze kende en van wie ze wist dat zij anders alleen zouden zijn. Dat maakte het een gezellige, drukke boel in huis. Mijn oma had dagen van tevoren al van álles gekookt, wat ze fantastisch kon en waardoor iedereen de hele dag door aan het eten was. Ja, het was overdaad ten top die ene dag in het jaar. Ik vond het geweldig, iedereen genoot. Wat maakt dat uitbundigheid en kerst voor mij onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.
Helaas is mijn oma er al dertien jaar niet meer en heeft zij geen dochters die het stokje van haar overnamen met kerst. Mijn eigen moeder, haar schoondochter, houdt het feest liever klein en daar ging ik als vanzelfsprekend in mee. Tót vier jaar geleden, toen ik bedacht dat ik iets miste met kerst en aan dat wat lege gevoel invulling wilde geven. À la mijn oma dus. Doordat ik graag vrijwilligerswerk doe, ben ik geen onbekende in het dorp. Ik heb connecties en zie veel, waardoor ik ook zicht heb op welke ouderen bijvoorbeeld vaak alleen zijn. Met mijn toen dertienjarige dochter heb ik mooie uitnodigingen gemaakt en die bij een tiental alleenstaande dames, die mij al wel kenden uit de buurt, in de brievenbus gedaan. En vijf van hen zijn bij ons eerste kerstdag komen vieren. Tussen onze familie en vrienden.
Ik ben zo blij dat ik een klein beetje van mijn oma in me heb en op deze manier de feestdagen voor anderen wat meer kleur kan geven. Dezelfde dames – en wie weet nog vijf extra, want ik blijf uitnodigingen sturen – schuiven dit jaar voor de vierde keer aan en als ik ze dan zie lachen, praten en gezellig eten met de rest, doet me dat veel. Kerst is voor mij uitbundigheid. Dat zit niet in spullen of geld uitgeven, maar in delen met elkaar. The more the merrier.”

Productie | Laura Kraeger
Beeld| iStock

Dit interview stond in Margriet 2017-53. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Ook interessant om te lezen

Bekijk ook

Vriendinnen Ingrid en Liezet gaan op pad in het oosten van Nederland.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant