Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Hij van Olga Commandeur: ‘We leerden elkaar kennen via een datingsite’

hij-van-olga-commandeur-we-leerden-elkaar-kennen-via-een-datingsite.jpg

Hoe is het om de partner van een bekende Nederlander te zijn? Deze week: ICT-manager Frank Maanders (59), man van presentatrice van Nederland in beweging! en vitaliteitscoach Olga Commandeur (61).

“Olga en ik hebben elkaar eind 2002 leren kennen via een datingsite. Ik ontving een sympathiek berichtje van ene Divera. Ze was gymjuf en hield net als ik van tennissen. Nadat ik haar terugschreef, kreeg ik al vlot antwoord op de vragen die ik haar had gesteld. Mijn interesse was gewekt. Al vond ik het wel raar dat er bij haar profiel op de site geen foto stond. Toen ik daar iets over opmerkte, liet ze me weten dat ze daar haar redenen voor had, maar dat ik me over haar uiterlijk geen zorgen hoefde te maken. Vervolgens ontspon zich een levendige correspondentie.”

Derde naam

“Op een dag waarop ze nogal gehaast was, sloot ze ineens af met: ‘Groetjes, Olga’. Dat bleek een foutje. Onder haar volgende bericht stond weer Divera. Toen ik informeerde hoe dat nou zat, kreeg ik uitgelegd dat Divera haar derde naam was. Vanaf dat moment was het Olga. Pas toen we afspraken elkaar in een café te ontmoeten, gaf ze haar identiteit prijs. Mijn eerste impuls was: Olga Commandeur? Oei, is mijn buik wel strak genoeg? Haha. We hebben die eerste keer heel leuk zitten praten. Olga had het meteen flink te pakken. Ik ook wel, maar voor mij was het nog niet het juiste moment.

Scheiding

“Op dat ogenblik had ik mijn scheiding nog helemaal niet verwerkt. Ik had nog niet eens een eigen woning. Ik verbleef nog in het huis van een collega die op wereldreis was. Mijn scheiding was niet mijn initiatief geweest, waardoor je er in de verwerking toch anders in staat dan als het je eigen keuze is.

Ik belandde in een rare spagaat. Enerzijds was ik erg gecharmeerd van Olga en wilde ik graag met haar verder, anderzijds bleek het een misvatting dat ik al over mijn scheiding heen was. Als ik met Olga alleen was, leek er geen vuiltje aan de lucht, maar haar twee kinderen waren behoorlijk aan het puberen. Daar had ik nog geen ervaring mee, want mijn eigen drie kinderen waren jonger. De confrontatie met dwarsliggende pubers riep bij mij de vraag op: wil ik dit wel?”

Vakantie met kinderen

“Kort daarop ging ik met mijn kinderen dat jaar voor het eerst op wintersport. Olga besloot met haar kinderen naar hetzelfde skioord te gaan. Toen mijn zoontje aarzelde om de helling af te skiën, wilde Olga hem helpen. Ze maakten een bochtje en kwamen recht op mij af. Olga belandde met haar ski’s tussen de mijne en scheurde haar voorste kruisband. Een ander zou daar chagrijnig van worden, maar Olga niet. De vijf dagen voordat ze met een gipsvlucht naar huis vloog, maakte ze er al strompelend het beste van. Haar auto is door de verzekeringsmaatschappij opgehaald en ik ben met vijf kinderen naar huis gereden.

Inmiddels gaat het prima tussen onze kinderen, maar destijds verliep dat niet vlekkeloos. Dat werd tijdens een gezamenlijke zomervakantie in Italië nog duidelijker. Ik heb daar toen mijn conclusie uit getrokken en een punt achter onze relatie gezet. Daar heb ik Olga wel pijn mee gedaan, maar ik was er gewoon nog niet rijp voor. Anderhalf jaar later was ik dat wél. Ook doordat ik in therapie was gegaan en zo het verdriet van de scheiding had verwerkt. Daarna hebben Olga en ik de draad weer opgepakt. Ik had ondertussen een huis in Beverwijk gekocht, Olga woonde nog in Amstelveen. We kozen bewust voor een latrelatie, waardoor we de complicaties van een samengesteld gezin konden vermijden.”

Reizen

“In menig opzicht lijken Olga en ik op elkaar. Allebei houden we van reizen. We hebben samen al heel wat landen en werelddelen verkend. Meestal stippel ik de routes uit. Ook als dat low budget is, vindt Olga dat prima. Allebei zijn we rustig, sportief en competitief. We willen graag winnen, maar kunnen ook goed tegen ons verlies. We doen veel samen: fietsen op onze mountainbikes, tennissen en golfen. Bij het golfen hebben we de afspraak dat degene die verliest naar huis rijdt. Ruzie hebben we eigenlijk nooit. Olga is onverstoorbaar positief. Alleen als ze op haar computer een bestand kwijt is, kan ze daar even boos om worden. Als haar helpdesk kan ik haar meestal wel uit de brand helpen.”

Trouwen

“Nadat haar kinderen waren uitgevlogen, is Olga bij mij ingetrokken. Lang zei ik dat ik nooit meer wilde trouwen. Als ik het over Olga had, noemde ik haar mijn vriendin, maar eigenlijk voelde het veel fijner als ik zou kunnen zeggen: mijn vrouw. Daarom wilde ik haar op de laatste dag van onze vakantie ten huwelijk vragen op de Tafelberg in Kaapstad. Daar aangekomen, bleken we niet naar boven te kunnen, omdat er te veel wind stond. Dus moest ik op zoek naar een ander geschikt moment. Elke keer als ik dacht een romantische ambiance te hebben gevonden, kwam er weer iets tussen.

Uiteindelijk deed ik mijn aanzoek in een pizzeria in Duitsland. Olga verslikte zich bijna, zó onverwacht kwam die vraag voor haar. Gelukkig zei ze ja, dus zijn we in 2015 getrouwd. Als Olga het heeft over ‘mensen van onze leeftijd’ plaag ik haar: ‘Van jóúw leeftijd bedoel je.’ Ze is namelijk anderhalf jaar ouder dan ik. Vervolgens word ik keihard teruggepakt, want iedereen denkt altijd dat Olga de jongste van ons tweeën is.”

Dit artikel is eerder verschenen in Margriet 24– 2020Dit nummer teruglezen? Ga dan naar Magazine.nl.

Tekst|Mieke van Wijk.
Fotografie|Marloes Bosch.

Ook interessant