Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Ik heb zorgen over de partnerkeuze van mijn kinderen’

ik-heb-zorgen-over-de-partnerkeuze-van-mijn-kinderen.jpg

Ze heeft zich altijd veel zorgen gemaakt over haar kinderen, en dat vindt ze zelf erg zwaar. Nu ze volwassen zijn maakt Lonneke (51) zich zorgen om de partnerkeuze van haar kinderen.

“Als kind al droomde ik van een groot gezin. Hoewel ik goed kon leren en mijn ouders me stimuleerden een vervolgopleiding te doen, vond ik kinderen veel belangrijker dan een leuke baan. Toen ik op mijn 25e een fijne man tegenkwam, kon het me dan ook niet rap genoeg gaan.”

Zorgeloos

“Anderhalf jaar later hield ik mijn zoon in mijn armen. Vol verwondering keek ik naar zijn rode snoetje, zijn kleine vingertjes. Mijn moederhart stond op springen. ‘Nu begint mijn leven echt’, dacht ik. Wat ik me niet realiseerde was dat mijn leven op dat moment ook eindigde.”

“Tot die tijd was ik altijd zorgeloos geweest. Ik leefde bij de dag, deed onbekommerd wat goed voelde en zat vol vertrouwen in de veilige afloop van alles. Sinds ik moeder ben, zijn de zorgen gekomen – dat zal elke moeder herkennen. Hoe pittig dat is, daar was ik niet op voorbereid. En ook niet dat het maar door blijft gaan.”

Zorgenkindjes

“Onze zoon Julian was een huilbaby en had om de haverklap iets onder de leden. Net toen hij beter in zijn velletje kwam te zitten, raakte ik opnieuw zwanger. Van een tweeling, Larissa en Myriam, die al met 28 weken geboren werd. Het waren plaatjes, maar o, wat een zorgenkindjes.”

“Als ze straks allemaal op de basisschool zitten, dan kan ik opgelucht ademhalen’, dacht ik de eerste jaren. ‘Als ze maar oud genoeg zijn voor de middelbare school’, was het later. ‘Als ze hun diploma maar gehaald hebben, dan kom ik weer aan mezelf toe’, werd het toen.”

Partnerkeuze kinderen

“De zwaarste periode was toen een van de meiden, Larissa, op school werd gepest. Duidend keer liever was ik zelf elke dag uitgejouwd. Maar wat is ze er sterk uitgekomen. Ons kwetsbare meisje werkt tegenwoordig als model en dat doet ze geweldig. Ook haar zus en Julian hebben hun passie gevonden, zijn bezig met leuke dingen. Eindelijk rust, zou je denken. Maar nu lig ik helaas weer wakker vanwege hun partnerkeuze.”

“Ook weer zoiets waar ik vroeger luchtig over dacht. Ik was er heilig van overtuigd dat ik iedereen die ze mee naar huis zouden nemen meteen in mijn hart zou sluiten. Maar zo simpel blijkt het niet. Je neemt toch je eigen voorkeur mee – en die kan heel anders zijn dan die van je kinderen.”

Lees ook: Nog nooit verteld: ‘Ik schaam me voor mijn snoepverslaving’

Verkering

“Onze zoon, 25 jaar, geniet nog lekker van zijn vrijheid. Dat past bij hem en ik gun het hem van harte. Ik hoop dat hij op deze manier goed ontdekt wat hij belangrijk vindt in een vrouw en straks de juiste keuze maakt. Mijn twee dochters hebben wel vaste verkering.”

“Myriam heeft al zes jaar een knipperlichtrelatie met een jongen van de middelbare school. Een leuk joch, heus: maar ze lijken zo op elkaar dat ze enorm kunnen botsen. De eerste jaren dat ze samen waren – bij vlagen dan, want het kon ook zomaar uit zijn – zag ik het als kalverliefde. Ik kwam met zakdoekjes en koekjes aan als het mis was en juichte mee als Myriam door het huis stuiterde omdat het weer aan was. Zo leert ze tenminste ruzie maken, zei ik, als mijn man erover mopperde.”

Doodzonde

“Toen ging ik er nog vanuit dat het wel uit zou gaan als ze na de middelbare school allebei een andere richting op zouden gaan. Myriam wilde immers gaan studeren, in een andere stad, terwijl haar vriendje in het bedrijf van zijn vader aan de slag zou. Maar ook na hun eindexamen zochten ze elkaar elk weekend op.”

“Doodzonde, vind ik: Myriam woont in een studentenhuis, ze heeft leuke vriendinnen die elk weekend samen dingen ondernemen. Zij niet, zij reist al jaren elke vrijdag terug naar huis om met haar vriendje bij ons op de bank te hangen. En als ik nu nog zag dat ze het echt leuk hadden. Maar er is veel strijd, veel irritatie. Soms zo veel dat hij zich een maand niet laat zien. Dan krijg ik hoop. Maar het komt telkens weer goed, kennelijk kunnen ze niet met naar ook niet zonder elkaar.”

‘Dat eeuwige geruzie’

“Ondertussen is Myriams studietijd bijna voorbij en zit ze nog steeds aan hem vast. Net als wij. Want ons harmonieuze gezin lijdt onder dat eeuwige geruzie, ze hebben er al heel wat weekenden mee verknald. En dan is er de vriend van Larissa, met wie ze inmiddels ook alweer drie jaar omgaat. Die stikjaloers is op haar werk en haar carrière. Hij is voortdurend bang dat ze een ander tegenkomt en hem inwisselt.”

“Ik begrijp zijn angst wel, want als ik ze samen zie, denk ik stilletjes: ‘Ach, wat moet je toch met hem, schat.’ Het is niet dat hij onaardig is, maar er zit gewoon niet zo veel bij. Hij heeft weinig ambities, zegt niet veel en op veel humor heb ik hem ook nog nooit kunnen betrappen. Terwijl Larissa zo veel in haar mars heeft. Ze moet toch beter kunnen krijgen, een leuke man via haar werk bijvoorbeeld? Maar volgens haar zijn de types die ze daar ontmoet zelden betrouwbaar. En tja, het is haar keuze.”

Kritische schoonmoeder

“Ik zal er nooit iets naars over zeggen en zal beide jongens ook nooit laten voelen dat ik ze liever zie gaan dan komen. Zelf heb ik een kritische schoonmoeder en zo wil ik nooit worden. Maar ik maak me er in stilte wel zorgen over. Volgens mij worden beide meiden op den duur niet gelukkig zo.”

“Daarnaast beïnvloedt hun keuze natuurlijk ook mijn eigen leven. Op feestdagen, op verjaardagen; bij iedere gelegenheid zijn ze erbij. We zijn nooit meer met ons eigen gezin – en dat mis ik, dat had ik me vroeger toch anders voorgesteld. Maar het is zoals het is.”

Accepteren

“Ik moet accepteren dat ik niet meer de baas ben over mijn eigen leven en ook dat er vast nooit meer moment komt dat ik helemaal zorgenvrij zal zijn. Wie weet komen er op een dag kleinkinderen en dan zal ik dat ook weer niet kunnen loslaten. En toch, ik zou mijn kinderen voor geen miljoen willen missen. Ik hou zielsveel van ze – en die slapeloze nachten, dat is gewoon part of the deal.”

Nog nooit verteld

Ook (anoniem) een geheim delen? Er wordt integer en vertrouwelijk met je bericht omgegaan. Mail naar Lydia van der Weide op redactie@margriet.nl o.v.v. ‘Nog nooit verteld’. De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | Getty Images

Margriet 10

Margriet 10 ligt nu in de winkel! Daarin lees je deze week een dossier starten als zzp’er, drie vrouwen over hun uiterlijk toen en nu, dé modetrends van dit voorjaar, een interview met Adriaan van Dis en natuurlijk nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant