Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Vanwege corona ga ik niet weg bij mijn man’

vanwege-corona-ga-ik-niet-weg-bij-mijn-man-tom.jpg

Tijdens de eerste coronagolf drong tot Tamara (49) door dat ze niet langer gelukkig is in haar relatie. Tijdens de tweede golf beseft ze dat ze het toch nog niet aandurft om bij haar partner Tom weg te gaan.

“Ik wist wel dat de relatie van Tom en mij wat aan glans verloren had. Sinds we besloten hadden apart te gaan slapen omdat hij zo snurkt, hadden we nauwelijks nog seks en ook andere intimiteit was grotendeels verdwenen. Tot ’s avonds laat kletsen met een wijntje, wat we vroeger deden als de kinderen op bed lagen, was ook allang verleden tijd. Meestal zaten we allebei over onze iPad gebogen.”

Bindmiddel

“Toch dacht ik er nooit over om bij hem weg te gaan. Ons leven samen was me erg vertrouwd. Ik voelde me ook prettig als stel in onze vriendenkring. En de kinderen vormen natuurlijk het beste bindmiddel dat er is. Ik ging er dus vanuit dat we ondanks alles bij elkaar hoorden. Maar dat was vóór corona… Voordat opeens alles op z’n kop kwam te staan.”

Doodsteek

“Toen we plotseling continu met z’n tweeën waren, thuis werkten en amper nog vrienden zagen, viel me op hoe weinig Tom en ik elkaar nog te vertellen hadden. Zelfs de gesprekken over onze kinderen droogden op omdat onze jongste, de enige die nog thuis woonde, tijdens de lockdown bij haar vriendje en zijn ouders introk. Er was ook geen afleiding meer qua sportclubjes of weekendjes weg. Daar zaten we dan, de hele dag samen.”

“We vlogen tegen de muren op en vonden geen steun of troost bij elkaar. Integendeel, het botste juist vaker dan ooit, omdat we het niet met elkaar eens waren over het gevoerde coronabeleid. Dat kon hoog oplopen. Ik weet nog dat ik op een avond boos in bed lag, en er door mijn hoofd schoot: deze crisis zou wel eens de doodsteek kunnen betekenen voor onze relatie. En toen was het nog maar mei…”

‘De kogel moet door de kerk’

“Een paar maanden later wist ik het zeker: ik zag geen toekomst meer met Tom. Er waren alleen nog irritaties, verder gingen we elkaar zo veel mogelijk uit de weg. En dat liet me redelijk koud: ik merkte duidelijk dat mijn liefde voor Tom verdwenen was. Misschien moet ik dankbaar zijn dat ik dit nu ontdek, zei ik tegen mezelf. Ons gezapige leventje had anders wellicht nog jaren kunnen voortkabbelen. Nu was het nog niet te laat om opnieuw te beginnen. Maar nog veel langer bij hem blijven, dat kon en wilde ik niet meer, nu mijn ogen waren geopend.”

“In de zomer begon ik me voorzichtig te oriënteren op een leven alleen. Ik maakte een afspraak bij een juridisch adviseur, om uit te zoeken waar ik recht op zou hebben als ik wegging. Ik verdiepte me in de huizenmarkt, zowel qua huren als kopen. En verder verzamelde ik moed om het Tom te vertellen. Juist omdat we zo langs elkaar heen leefden, was het best het lastig om een goed moment te kiezen. Maar in september dacht ik vaak: de kogel moet door de kerk. Wie weet was hij het wel met mijn beslissing eens en konden we op een goede manier uit elkaar.”

Lees ook: Nog nooit verteld: ‘Ik ging terug voor mijn kinderen’

Hoop

“Maar toen kwam de tweede coronagolf. En daar zaten we weer hoor, thuis. Deze keer viel het me nog zwaarder dan in voorjaar. Toen was het nog mooi weer. Toen konden we nog hoop hebben dat er snel versoepelingen zouden komen. Nu besefte ik al snel dat er een lange, kale winter voor ons zou liggen. Het zou vast niets worden met de feestdagen en ook in het nieuwe jaar zou een lichtpuntje mogelijk nog lang duren. Ik werd daar vreselijk somber van. En passief.”

‘Mijn nieuwe leven’

“Ik had dan wel een hoop plannen voor ‘mijn nieuwe leven alleen’ maar als ik realistisch was, wist ik dat dat voorlopig echt niet leuk zou worden. Etentjes geven, feestjes organiseren, dingen ondernemen en nieuwe mensen ontmoeten: het zou er nog lange tijd niet inzitten. Nee, ik zou me in mijn dooie uppie moeten vermaken. Vreselijk leek me dat. Ik werd al depressief bij de gedachte. Dan was het nog bijna beter met Tom, met wie ik nu veel beter ingespeeld bleek.”

Alsof er niks aan de hand is

“We liepen elkaar niet meer zo voor de voeten, reageerden ons niet meer op elkaar af en hadden ook geen zinloze discussies meer over onze verschillende standpunten in het coronadebat. Af en toe was het zelfs best gezellig. Misschien kwam dat omdat ik veel minder kritisch was geworden, nu ik wist dat ik weg zou gaan. Of omdat je in eenzaamheid al sneller blij bent met gezelschap.”

“Hoe dan ook: ik merkte dat ik er nog niet aan toe was om hem op te geven. Hij voelde toch als een stabiele factor in deze zo onduidelijke coronatijd. Hoe oneerlijk ook naar hem toe, dat durfde ik niet af te kappen. Zo komt het dat ik nu al maanden doe alsof er niets aan de hand is. Alsof ik doodgewoon samen afwacht tot deze coronatijd voorbij is. Ik doe zelfs alsof ik mijn beste beentje weer voorzet in onze relatie, door geregeld leuk een thuisdiner voor ons te bestellen. Ik zie dat Tom dat goed doet.”

Laf

“Kennelijk heeft hij ook geleden onder onze botsingen. Hij is veel meer ontspannen dan in het voorjaar en spant zich in om aardig voor me te zijn. Pas maakte hij een toespeling op het moment dat we weer mogen reizen. Hij stelde voor om dan eindelijk een camper te huren en naar Noorwegen te gaan, iets waar we al jaren over dromen.”

“Wat voel ik me schuldig en verdrietig op zo’n moment. Want dat we het nu redelijk oké hebben samen betekent niet dat mijn liefde voor hem is teruggekomen. Dat gaat echt niet gebeuren. Ik weet het zeker: straks als corona voorbij is, zullen onze wegen uiteengaan. Dus het is heel laf van mij dat ik dat nu nog niet over mijn lippen krijg.”

Nog nooit verteld

Ook (anoniem) een geheim delen? Er wordt integer en vertrouwelijk met je bericht omgegaan. Mail naar Lydia van der Weide op redactie@margriet.nl o.v.v. ‘Nog nooit verteld’. De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | Getty Images

Margriet 14 ligt nu in de winkel! Daarin lees je deze week een dossier starten als zzp’er, drie vrouwen over hun uiterlijk toen en nu, dé modetrends van dit voorjaar, een interview met Adriaan van Dis en natuurlijk nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant