Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Het voelde ongelofelijk fout en tegelijk heel erg lekker’

woman-on-couch-reading.jpg

Maud (49) zag erg op tegen de weken dat haar kinderen weg waren met haar ex. Tot ze Lars tegen het lijf liep. Een oud-leerling van haar.

“Het gebeurde in de eerste zomer na mijn scheiding. Die ochtend zwaaide ik in alle vroegte mijn kinderen uit. Ze gingen naar Zwitserland met hun vader. Op de plek waar ik normaal altijd zat, stond nu een grote rugzak. Ik vocht tegen mijn tranen toen ik ze weg zag rijden. Ja, dit had ik zelf gewild, maar wat voelde het ellendig. Er lagen drie angstaanjagend lege weken voor me. Als docent in het voortgezet onderwijs had ik altijd genoten van de lange zomervakanties, nu vond ik het jammer dat ik niet hoefde te werken. Ik had nog veel te klussen in huis, maar dat was op dat moment wel het laatste waar ik zin had. In een opwelling besloot ik die dag in mijn eentje naar het strand te gaan.”

Wijn met bitterballen

“Het was heerlijk aan zee en niet eens zo druk, maar toch kon ik mijn draai niet vinden. Ik zat maar op mijn telefoon te kijken, in de hoop dat de kinderen appten. Rond drie uur, ik dacht er al over om te gaan, stond er opeens een blonde jongeman naast me. Hij schudde zijn natte krullen uit boven mijn rug. Ik schoot geïrriteerd overeind, toen ik een lachend gezicht herkende. Het was Lars, een oud-leerling van me, van een jaar of vijftien geleden. Hoewel hij van magere puber was uitgegroeid tot een lange, gespierde man, was zijn blik nog exact hetzelfde. Die brutale ogen hadden me in de klas soms tot wanhoop gedreven. Toch had ik een zwak gehad voor die slimme, grappige jongen.”

“Ik vind het altijd leuk om oud-leerlingen tegen te komen. Dus ik liep graag mee voor een koffietje bij een strandtent om te horen wat er van hem was geworden. Lars vertelde dat hij aan de kust woonde en een eigen bedrijf had. Hij was nog net zo gevat als vroeger en we voerden een leuk, gelijkwaardig gesprek. Tot mijn verrassing bleek hij nog veel over me te weten. ‘Jij was mijn lievelingsjuf,’ bekende hij met een grijns. Koffie werd wijn met bittergarnituur en tegen zessen besefte ik dat al uren niet aan mijn kinderen had gedacht.”

Lees ook:

Nog nooit verteld: ‘Mijn partner is nog getrouwd’

‘Je gaat toch niet écht naar huis hè?’

“Pas bij mijn derde wijn kreeg ik in de gaten dat Lars met me aan het flirten was. Hij maakte me veel complimentjes en keek me telkens net te lang aan. Dat maakte me ongemakkelijk, maar ik was ook gevleid: Lars was als prille dertiger een aantrekkelijke man. En het was erg gezellig en ik had wel trek, dus ik zei ja tegen zijn voorstel om de menukaart te vragen. Maar nee, ik overwoog geen moment om op zijn geflirt in te gaan. We scheelden vijftien jaar, hij was mijn leerling geweest, nee hoor, meer dan nog hapje samen eten was uitgesloten.”

“Om negen uur besefte ik met een schok dat ik compleet was vergeten dat ik met de auto naar het strand was gekomen. Hoe kon ik zo stom zijn? Ik had minstens een fles wijn op. Hoe kwam ik hemelsnaam nog thuis? ‘Met de bus,’ zei Lars lachend. ‘Een reis van bijna twee uur, drie keer overstappen. Tja, of je blijft bij mij slapen.’ We liepen samen naar de bushalte, hij stond erop me weg te brengen. En toen we daar stonden te wachten, boog hij zich opeens naar me toe. ‘Hé juf, hier fantaseerde ik vroeger al over,’ zei hij ondeugend, toen hij me, na een paar minuten pas, losliet. Hij fixeerde me met zijn blik. ‘Je gaat toch niet écht naar huis hè?’”

Zomerromance

“Een halfuur later lagen we in zijn bed. Het voelde ongelooflijk fout wat ik deed en tegelijkertijd heel erg goed en lekker. Alle problemen van het jaar ervoor, de scheiding, het geruzie, het schuldgevoel tegenover mijn kinderen, het financiële getouwtrek, vielen van me af in de armen van Lars. Ik voelde me jong en vrij.”

“Deze nacht was het startschot van een waanzinnige zomerromance. Ik ben amper thuis geweest, van klussen is drie weken lang niets gekomen. Ik ging af en toe wat kleren halen, om daarna weer zo snel mogelijk terug te rijden. Als Lars aan het werk was, lag ik in zijn hangmat in de tuin, knuffelde ik met zijn katten of ging vast richting het strand. In de namiddag kwam Lars daar dan ook naartoe. Ik keek toe hoe hij aan het kitesurfen was en we dronken eindeloos wijn of witbier. Wat ook zo bijzonder was, was dat ik direct werd opgenomen in zijn vriendenkring, veelal surfers. Niemand leek zich druk te maken over het leeftijdsverschil. En Lars? Lars was de attente en vaardige minnaar die mij echt op een voetstuk zette. Wat héb ik genoten.”

Het afscheid

“En toch, toch was het maar een ‘vakantie in eigen land’-liefde. Ik wist dat Lars mij op den duur niet spannend zou blijven vinden, met mijn werk, kinderen en met de dagelijkse beslommeringen. Nee, het kon gewoon niet tussen ons. Ik wilde best een nieuwe partner, maar niet iemand die nog zo jong was, nog een gezin moest gaan stichten. Lars moet dit ook zo hebben gevoeld. Want ook hij maakte geen toespeling op een toekomst samen. Dit was nú, voelden we allebei, en nu was fantastisch: maar daar moest het ook bij blijven. Twee dagen voordat mijn kinderen terugkwamen en ik met hen op vakantie zou gaan, was de laatste avond van Lars en mij.”

“We wisten, onuitgesproken, dat dit een definitief afscheid was en gingen pas slapen tegen zessen. Later die dag reed ik naar huis. Onderweg moest ik lachen en huilen tegelijk. Wat een prachtig avontuur was het geweest, ik had dit echt nooit willen missen. Mijn kinderen en ex waren verbaasd dat ik zo bruin was. Maar dat er in huis niets was gedaan, viel de jongens niet op. Wel dat ik tijdens onze vakantie bij vlagen erg afwezig was. Ja, soms zat ik nog met mijn hoofd bij Lars. En ik denk nog steeds met veel plezier aan hem terug. Heel soms appen we nog. Hij heeft onlangs zijn eerste kindje gekregen. Met een vrouw van zijn leeftijd. Precies zoals het hoort.”

Nog nooit verteld

Ook (anoniem) een geheim delen? Er wordt integer en vertrouwelijk met je bericht omgegaan. Mail naar Lydia van der Weide op redactie@margriet.nl o.v.v. ‘Nog nooit verteld’. De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd.

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | Getty Images

Ook interessant