Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Mijn man raakt me al twaalf jaar niet aan’

eenzame-vrouw.jpg

Sinds Mariekes man prostaatkanker kreeg, kampt hij met impotentie. Marieke (64) lijdt er vreselijk onder. Vooral omdat er totaal geen fysieke intimiteit meer is.

“Mijn man Mark (69) is open over de ziekte die hem twaalf jaar geleden is overkomen. Zelfs zijn impotentie houdt hij daarbij niet verborgen. ‘Gelukkig zijn er genoeg manieren om elkaar te beminnen, toch?’ wordt er in zo’n gesprek dan vaak gezegd. Dat 
beaamt Mark volmondig. Ja natuurlijk, dat is zo. Op zo’n moment voel ik een pijnscheut door me heen trekken. De verhulde waarheid is dat hij mij met geen vinger meer aanraakt. Ik zou al zo gelukkig zijn als hij zijn hand eens op de mijne zou leggen. Of mijn hand zou pakken als we op straat lopen. Maar het fysieke contact is voorbij, volledig verdwenen met die vreselijke diagnose die twaalf jaar geleden ons leven op z’n kop zette.
We waren toen tien jaar samen. En we hadden het heerlijk. We hebben zo veel meegemaakt samen, pieken en dalen; maar we genoten, van elkaar en van het leven. Ook in bed hadden we het meer dan goed. Mark was alleen niet zo’n knuffelaar. Van huis uit is hij dat contact totaal niet gewend, ook van zijn ex heeft hij het niet geleerd. Ik ben opgegroeid in een warm nest en stapelgek op knuffelen. Maar al gebeurde het alleen op míjn initiatief, Mark knuffelde altijd wel lekker met mij mee.
Zijn kanker werd bij toeval ontdekt. Een vriendin vertelde dat haar echtgenoot zijn PSA-waarden liet testen, dat elke man boven de vijftig dat 
regelmatig moet laten doen in verband met prostaatkanker. Ik wist dat niet, maar vroeg Mark, op dat moment 
achter in de vijftig, om ook te gaan. 
Hij vond het onzin. Kort erna kreeg hij griep en toen we toch bij de dokter waren voor een bloedonderzoek, drong ik erop aan dat ook de PSA-waarden getest zouden worden. Met 
tegenzin stemde Mark daarmee in.
De waarden bleken véél te hoog. Er volgde een biopsie. Op de dag van 
de uitslag weigerde Mark om naar het ziekenhuis te gaan. Pure struisvogelpolitiek. Ik ben in zijn plaats gegaan. De arts mocht mij de uitslag eigenlijk niet vertellen, maar begreep wel dat 
Mark echt niet zou komen. Dus hij zei het toch. Mark had kanker en moest 
zo snel mogelijk behandeld worden.
Die dag begon mijn eenzaamheid. 
Ik ben naar huis gereden, een rit van een uur, hard huilend. Ik voelde dat ons leven voorgoed zou veranderen, hoe het met de kanker ook zou aflopen. Hoewel Mark erg tegensputterde en er een bevriende arts op hem in moest praten, heeft hij zich laten behandelen. Hij onderging een operatie, kreeg 
radiotherapie en een hormoon-
behandeling. Ons was verteld dat de kans op blijvende incontinentie en 
impotentie hoog was. Gelukkig kwam het weer goed met de incontinentie.”

Een lieve knuffel
“Maar toen we na maanden eindelijk weer eens probeerden te vrijen, lukte dat niet. Ik wist van de arts dat daar iets aan te doen was, met medicatie 
of een injectie. Maar Mark wilde daar niets van weten. Dat maakte me erg verdrietig. En wat nog erger was, was dat hij aangaf vanaf nu ook niet meer 
te willen knuffelen. Voor hem lag dat 
in het verlengde van seks. Hij kon het niet meer, en daarmee uit.
En inderdaad: hij heeft me nooit meer aangeraakt. Hoe ik ook heb gehuild en gesmeekt. Hoe vaak ik hem ook heb proberen uit te leggen hoe belangrijk een lieve knuffel of een arm om mij heen is voor mij. Maar ik kreeg het hem niet aan zijn verstand. We hebben zelfs gesproken met een bevriend psycholoog. Mark zei dan ja en amen, maar in de praktijk kwam er niets van terecht.
Dit heeft bij mij voor heel veel eenzaamheid gezorgd. Er is veel gebeurd de afgelopen jaren: mijn dochter overleed, ik kreeg zelf ook kanker en ben een borst verloren. Enige tijd daarna overleed mijn schoondochter. Vreselijke dingen, waardoor ik wel 
iets anders aan mijn hoofd had; maar wat bleef het een pijn doen dat Mark mij nooit eens fysiek troostte, me 
stevig vastpakte, en ik nooit in zijn armen kon uithuilen.
Inmiddels zijn we lichamelijk zo van elkaar vervreemd dat ik niet meer weet hoe hij aanvoelt. Ik weet niet meer 
hoe hij ruikt, hoe zijn lippen smaken. We slapen elke nacht naast elkaar. 
Met grote regelmaat lig ik wakker, 
dan kijk ik naar hem en zie ik de man die ik nog altijd intens liefheb, naar wie ik nog steeds verlang. Maar ik weet dat het nooit meer zal gebeuren.
Een ander wil ik niet. Eén keer heb ik een affaire gehad, zeven jaar geleden. Ik dacht toen dat ik me gelukkiger zou voelen als ik dat wat ik thuis niet kreeg, ergens anders zou vinden. Maar ik voelde me er ontzettend schuldig over. Tijdens een woordenwisseling heb ik het Mark verteld. Het raakte hem enorm, hij moest huilen. Maar hij zei uiteindelijk dat hij het begreep, dat hij me fysiek gezien inderdaad niets te bieden had en dat ik dat dus maar 
elders moest zoeken. Zolang hij er maar niets van zou weten, was het 
oké voor hem. Deze reactie deed me vreselijk veel pijn. Het was niet wat ik wilde horen. En het was voor mij ook geen oplossing, want ik wilde helemaal geen ander, ik wilde Mark!
Met mijn minnaar van toen is het 
alweer zeven jaar uit. En dus leef ik 
al zeven jaar zonder seks en knuffels. 
Ik probeer te accepteren dat de situatie nu eenmaal zo is. Misschien, als ik twintig jaar jonger was geweest, dat ik dan was vertrokken. Maar buiten 
dit zit het goed tussen ons, Mark is 
erg lief en makkelijk om mee te leven. We doen leuke dingen, hebben dezelfde interesses en zijn dikke maatjes. Ik zie het niet zitten om mijn leven weer 
opnieuw op te bouwen. Dus het is niet anders. Heel soms, als hij weer zo 
laconiek tegen vrienden heeft gedaan over zijn impotentie, confronteer ik hem ermee. ‘Het is niet waar wat je suggereert, dat we elkaar nog op een andere manier beminnen,’ zeg ik dan. Dan lacht hij schaapachtig en haalt zijn schouders op. Het is niet bespreekbaar en dat zal het ook nooit worden.”

Lees verder:
Nog nooit verteld: ‘Ik ben verliefd op onze relatietherapeut’
Nog nooit verteld: ‘Ik verlang naar het gevoel begeerd te worden’
Nog nooit verteld: ‘Ik zoek een man die mij kan onderhouden’

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant