Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Dat hij homo is, hield hij geheim’

nog-nooit-verteld-dat-hij-homo-is-hield-hij-geheim.jpg

Eindelijk hadden zij en haar man Michel het huis voor hen alleen; Janneke verheugde zich erop. Maar hij was zó somber. Toen bleek waarom, voelde ze zich vreselijk verraden. 

“Vijf jaar geleden had ik niet verwacht dat Michel en ik nu nog bij elkaar zouden zijn. Toen zijn geheim net blootlag, zag ik het niet meer zitten met hem. Eigenlijk zag ik níéts meer zitten; de gedachte dat ik mijn hele volwassen leven in een leugen had geleefd, was zo wrang dat ik dacht: ik kruip in bed en kom er nooit meer uit. Maar dat was geen optie. Michel in de steek laten ook niet. En gelukkig maar. Want we hebben het gered en hebben nu een betere relatie dan ooit.”

Passief op de bank

“Vijf jaar geleden gingen onze kinderen kort na elkaar uit huis. Ik verheugde me op de vrijheid die ons te wachten stond en begreep niet waarom Michel er zo gedeprimeerd onder leek. Onze jongens deden het goed. Nu was de tijd weer aan ons. Maar Michel werd steeds stiller. Hij sloot zich avond aan avond op in zijn kamer, in het weekend zat hij passief op de bank. Als ik vroeg wat er was, kwam er geen boe of bah uit. Ik werd er verdrietig van en boos. Voordat ik een weekend wegging met mijn zus, zei ik tegen Michel dat ik bij terugkomst echt wilde weten wat er aan de hand was. En anders moesten we naar de dokter, dan was hij wellicht depressief?”

Brief op de keukentafel

“Bij thuiskomst vond ik een brief op de keukentafel. Mijn eerste gedachte was dat Michel me in de steek had gelaten, maar staand, met mijn jas nog aan, las ik dat hij me iets moest vertellen wat hij ons hele huwelijk geheim had gehouden. Namelijk dat hij homoseksueel is. Toen we trouwden wist hij dat nog niet, schreef hij, of nou ja: hij ontkende het toen voor zichzelf. Pas toen de kinderen er waren had hij het onder ogen kunnen zien, maar toen wilde hij ons niet in de steek laten. Hij wilde afmaken waar hij aan begonnen was: het grootbrengen van zijn kinderen, met mij. Niet in de laatste plaats omdat hij veel van mij hield.”

“Dat hij schreef dat hij jarenlang had gedacht mij te verlaten als de jongens het huis uit gingen, voelde als een dolksteek. Ongelooflijk dat hij dat altijd van plan was geweest! Maar hij twijfelde er nu over, zei hij. Hij voelde dat hij niet weg wilde. Maar hij wilde ook niet langer liegen. Tijdens het lezen van de brief was ik op een keukenstoel gezakt. Ik trilde over mijn hele lichaam. Michel had zich verscholen in op zijn kamer tot ik hem zou roepen. Dan kun je lang wachten, dacht ik, en ben het huis uitgerend, naar mijn zus. Als zij me niet had opgevangen, weet ik niet hoe het was afgelopen. Zij vond dat ik met Michel moest praten. Maar ik kon het niet. Hoe was dit mogelijk? Waarom had ik dit niet geweten? En waarom had hij het niet eerder verteld? Hij wist toch dat hij alles met mij kon delen? Praten, dat was juist het sterkste punt in onze relatie. Ik meende dat we alles bespraken, alles van elkaar wisten.”

Hij wilde mij niet kwijt

“Ik had nooit vermoedens gehad over zijn homoseksualiteit, al had ons seksleven nooit veel voorgesteld. Maar ik dacht altijd dat dat aan mij lag. Ik heb in mijn jeugd met misbruik te maken gehad en heb nooit goed bij mijn seksuele verlangens kunnen komen. Ik had altijd fijn gevonden dat Michel het respecteerde dat intiem contact zo’n kleine plek had in onze liefdesrelatie. Maar er bleek dus iets heel anders achter te zitten…”

“Toen we, na een week pas, tegenover elkaar zaten, konden we allebei alleen maar huilen. Michel was net een klein jongetje. Hij zei dat het hem zo verschrikkelijk speet. Dat hij het gewoon niet had aangedurfd om het vertellen, al die jaren. Bang dat ík hem dan zou verlaten en hij alles kwijt zou raken waar hij van hield. Nu vond hij dat hij echt niet langer mocht liegen. Maar hij wilde er alles aan doen om mij niet te verliezen. En nee, dat was geen koudwatervrees. Maar tot zijn eigen verwarring voelde hij sterk dat hij mij veel belangrijker vond dan het naleven van zijn seksuele voorkeur.”

Therapie

“Die eerste keer kon ik hem nog amper aanhoren. Geloven deed ik hem al helemaal niet. Maar we zijn in therapie gegaan en toen ben ik hem, stapje voor stapje, gaan begrijpen en geloven. Met zijn strenggelovige achtergrond was het voor Michel vroeger onmogelijk om zijn geaardheid te onderkennen. En hij hield zielsveel van mij toen we trouwden. Dat hij had bedacht dat hij maar bij me weg moest gaan als de jongens groot waren, was middel geweest om alles voor zich uit te schuiven. Wonder boven wonder kwamen we langzamerhand weer tot elkaar. Het ontroerde me hoe hij zijn best deed om hier samen uit te komen. En ik kon me geen leven voorstellen zonder hem, dus als ik hem zou wegsturen, zou ik ook mezelf alleen maar veel verdriet aandoen.”

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

“Dat ik hem op een dag de ruimte zou geven om zijn seksuele gevoelens te volgen, was toen nog niet im Frage. Dat heeft hij me ook nooit gevraagd. Daar ben ik zelf mee gekomen. Ik wist zijn geheim op dat moment een jaar en we waren hechter dan ooit. Ik voelde me nog fijner en veiliger bij hem dan vroeger. En juist omdat seks mij niet interesseert, kon ik hem dat met een ander gunnen. Een andere vrouw had ik onverdraaglijk gevonden, maar een man was anders.”

Sterkere band

“Michel is voorzichtig gaan daten, zo nerveus als een schooljongen. Hij besprak alles met me en dat versterkte onze band opnieuw. Dat hij inmiddels een vaste partner heeft – eveneens getrouwd – die hij twee keer per maand ziet, doet daar niets aan af. Ik ben blij voor hem dat hij nu, al is hij bijna zestig, dit deel van zichzelf nog kan ontdekken. En dat gun ik hem, want voor mij is hij nog altijd dezelfde betrokken partner. Wat wij hebben, al zo veel jaar, dat is van ons. Ik kan oprecht zeggen dat wij samen nóg gelukkiger zijn geworden. Dat wij dit doorstaan hebben en zo ons best hebben moeten doen om elkaar niet te verliezen, in al het verdriet en de verwarring, zorgt voor een onverbrekelijk band.”

Kennis

Margriet 19 ligt in de winkels, en dit extra dikke nummer staat volledig in het teken van Moederdag én alle gezonde trends van deze zomer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m veilig online zonder extra verzendkosten.

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | iStock

Ook interessant