Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Ik verscheurde mijn dochters liefdesbrieven’

lovers-in-sun-beams.jpg

Myra (61) vond het moeilijk dat haar dochter droomde over een toekomst met haar Italiaanse vakantievriendje. Ze moest in Nederland blijven en medicijnen studeren.

“Een tijdje geleden kwam mijn dochter Lisa bij me langs. ‘Ik moet iets met je bespreken,’ had ze aan de telefoon gezegd. Ze klonk een beetje kil. Niets voor haar, we hebben een goede band. Ik peinsde me suf voordat ze kwam. Ik pas geregeld op haar kinderen, die elf, acht en vier zijn. Zou ik per ongeluk iets naars hebben gezegd? Of was ze boos omdat ik haar ‘suikerregels’ een keer aan mijn laars had gelapt en de kinderen snoep had gegeven? Nooit had ik verwacht dat ze over Francesco zou beginnen. Zijn naam was al 24 jaar niet meer gevallen. Toch stond ik meteen op scherp. Het schuldgevoel 
is nog steeds niet verdwenen.
Francesco was Lisa’s eerste vriendje. Een kalverliefde, zo zag ik het die zomer van 1992. Lisa was net zestien. Thuis zagen de jongens haar nog niet staan, maar op de camping aan de Italiaanse Bloemenrivièra zat er een knappe jongen achter haar aan. Ik vond het leuk voor haar, al wilde ik hem wel leren kennen. Zijn kennis van het Engels hield niet over, maar het was een leuke, beleefde jongen. Die vakantie waren ze een paar weken onafscheidelijk.
Ach, wat had ik met Lisa te doen toen we naar huis reden. Ze huilde dikke tranen op de achterbank. Haar jongere broertjes pestten haar, maar ook ik had tranen in mijn ogen. Ik kon me zo goed voorstellen hoe ze zich voelde. Eenmaal thuis leek de liefde snel te slijten. Ze kreeg een vriendje op school en over Francesco had ze het niet meer. Gelukkig maar: vakantieliefdes moeten vakantieliefdes blijven.”

Piepjong en verliefd
“Vlak voor de zomer van het jaar erop kwam er opeens een brief van Francesco. Hij wilde Lisa graag terugzien, schreef hij. Het was uit met haar vriend in Nederland en mijn dochter reageerde enthousiast. Ze stuurde hem het adres van de camping waar wij hadden geboekt. We waren nog geen twee dagen in Italië of hij stond voor onze tent. Ik zag Lisa direct weer smelten. Ze raakte nog verliefder dan het jaar ervoor. Ze gebruikte grote woorden, noemde hem de liefde van haar leven en zei dat ze na het behalen van haar vwo-diploma ‒ ze had nog 
een jaar te gaan ‒ au pair wilde worden in Rome, waar Francesco woonde. 
Ik maakte me ontzettende zorgen. 
Hoe zat het dan met haar plannen 
om te gaan studeren? Mijn man 
en ik spaarden daar al jaren voor. Medicijnen zou ze gaan doen, ze wilde arts worden. Bovendien was en is Lisa mijn oogappel. Het leek me een ramp als zij Nederland zou verlaten.”

Ik kon niet meer terug
“Toen we dat jaar naar huis reden, was mijn dochter lang niet zo verdrietig 
als het jaar ervoor. Ze was ervan overtuigd dat ze Francesco weer zou zien. En dat was kennelijk ook wat híj wilde: binnen een week werd er een brief van hem bezorgd. Die lag op de mat toen ik alleen thuis was. Ik legde hem op tafel, voor Lisa. Niet lang erna bedacht ik me en scheurde de brief in snippers. Natuurlijk wist ik hoe fout dat was. Hoe gemeen. Maar het was sterker dan mezelf. En beter voor haar, suste ik mijn geweten. Met zo’n jongen had ze toch geen toekomst?
Ook zijn volgende brieven gooide ik weg, al zag ik mijn dochter steeds verdrietiger worden omdat ze maar niets hoorde van haar Italiaanse liefde. Ik wist dat zij ook brieven aan hem had geschreven. Ik praatte op haar in dat ze daarmee moest stoppen. Ze moest zich niet voor hem vernederen!
Het kon niet uitblijven: op een avond belde Francesco. Wat een opluchting dat ík hem aan de lijn kreeg, en dat ik die avond net in mijn eentje thuis was. Ik heb hem gezegd dat hij Lisa moest vergeten. Dat zij weer terug was bij haar ex-vriendje. En dat hij vooral niet meer moest bellen.
Daarna heb ik wekenlang buikpijn gehad, zo bang was ik dat mijn gekonkel zou uitkomen. Maar dat is niet gebeurd. Er is nooit meer contact geweest. De naam Francesco werd niet meer genoemd.”

Moed verzamelen
“Mijn dochter haalde haar diploma, uiteindelijk werd ze kinderarts. 
Ze trouwde met een architect, 
kwam vlak bij ons te wonen in een prachtig huis en stichtte een gezin. Ik vergat wat ik had gedaan. Bijna. Want toen Lisa Francesco’s naam noemde, wist ik alles meteen weer. Ze vertelde dat ze hem onlangs via Facebook had opgezocht – eigenlijk een wonder dat ze dat nu pas deed. Ze had hem gevonden. Ze waren gaan chatten, hadden elkaar uitgehoord over hun huidige levens. En toen was het verleden ter sprake gekomen. Zij had hem gevraagd waarom hij nooit meer iets had laten horen. Hij was verbaasd geweest – zíj was immers degene geweest die was gestopt met schrijven. Ze was toen toch weer terug bij haar ex-vriend? Was dat de man met wie ze nu getrouwd was?
Haar ogen vlamden toen Lisa me dit vertelde. Het was duidelijk dat ze er niet aan twijfelde dat ik dit op mijn geweten had. En dat ze daar, na al die jaren, alsnog woedend over was. Hoewel ik me enorm schuldig voelde, heb ik volhard in mijn leugens. Zei dat ik het me niet meer kon herinneren. Had hij gezegd dat hij míj aan de lijn had gehad? Waarom zou ik tegen 
hem hebben gelogen? Ik zei het zo onschuldig mogelijk, maar ik vermoed dat mijn wangen rood kleurden. En Lisa wist echt wel dat ik destijds niet bepaald enthousiast was geweest over haar plannen. Ze keek me zwijgend aan. Ik weet dat ze veel meer respect voor me zou hebben gehad als ik het gewoon had toegegeven.
We zijn nu twee maanden verder. Haar koele houding is verdwenen, zij lijkt het weer vergeten te zijn. Ik niet. Al had ik het beste met haar voor, ik had dit nooit mogen doen. Ik ben moed aan het verzamelen om haar alsnog de waarheid te vertellen. Dat is wel het minste wat ze verdient.”
De namen in dit interview zijn vanwege 
privacyredenen gefingeerd. Ook (anoniem) een geheim delen? 
Er wordt integer en vertrouwelijk met je 
bericht omgegaan. Mail naar Lydia van 
der Weide: redactie@margriet.nl.

Interview | Lydia van der Weide
Beeld| iStock

M35 CoverDit interview stond in Margriet 2017-35. Deze editie kun je nabestellen via Magazine.nl

Lees ook

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant