Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Ik rook jointjes met mijn zoon van zestien’

vrouw-zit.jpg

Toen Anouska ontdekte dat haar puberzoon wiet rookte, zei ze: ‘Doe dat voortaan maar samen met mij.’ Haar man zou gek worden als hij het wist.  

“Laatst kwam mijn man onverwacht voortijdig thuis van zijn avond- en nachtdienst. Terwijl hij zijn jas over een stoel hing, rook hij letterlijk onraad. ‘Wat een gekke geur hangt hier,’ zei hij. ‘Ik zou zweren dat het wiet is.’ Ik zette grote ogen op.
‘Hoe kom je daar nou bij?’ zei ik vlug. ‘Ik heb weer wat wierook aangestoken toen ik ging mediteren, dat ruik je
 misschien?’ Ik voelde mijn hart in mijn keel kloppen. Ik was al langer bang dat ik door de mand zou vallen met die verhullende wierook en ik dacht nu:
 ik ben erbij; wíj zijn erbij. Mijn man trok zijn wenkbrauwen op en keek me even strak aan. Maar hij zei niets. Hij schonk zichzelf een wijntje in en bracht ook een glas voor mij mee. Pas toen hij een verhaal over een vechtpartij op zijn werk begon af te steken, waardoor hij nu eerder thuis was, durfde ik opgelucht adem te halen.”

Interesse in drugs

“Er hing namelijk wel degelijk een wietgeur in huis. Een uur eerder had 
ik nog een jointje zitten roken met mijn zoon, bij de open deur. Kennelijk was er wat rook naar binnen gewaaid. Bij de gedachte dat mijn man ons met z’n tweeën had kunnen betrappen, werd ik niet goed. Hij zou zijn ontploft. 
Hij en ik staan heel anders tegenover softdrugs. Het is niet zo dat ik er vóór ben. Integendeel, ik weet hoe vernietigend het kan zijn. Zelf heb ik veel hasj gerookt toen ik jong was en daardoor heb ik mijn middelbare school met twee jaar verlengd. Ik was een onhandelbare puber die nachten wegbleef en bij foute vrienden hing. Met geluk heb ik toch mijn diploma weten te halen, dat was op het nippertje. Bij mijn vervolgopleiding ontwaakte ik uit mijn roes en ik heb daarna nooit meer een stickie aangeraakt. Andere drugs ook niet; een vriendin van mij heeft een ongeluk gehad toen ze op de fiets zat en xtc had gebruikt. Daar heeft ze blijvend letsel aan overgehouden. Dat heeft mij zo afgeschrikt dat ik wel beter uitkeek. Maar ik snáp het dus wel, de interesse van pubers in drugs. Toen ik op een dag de kamer van mijn zoon stofzuigde en op een zakje wiet stuitte, schrok ik dan ook niet. Ik vond het wel heel erg: Roland is net zestien! Ik was als de dood dat hij zich net zo zou gaan verliezen in die rommel als ik. Op een avond dat mijn man aan het werk was, heb ik het onderwerp aangesneden. Ik had mijn man niets verteld, want ik wist dat hij volledig zou flippen. Hij ziet onze zoon nog steeds als kind en is overbezorgd. Hij zou ongetwijfeld straf geven, met bedreigingen komen – dat leek mij een verkeerde aanpak. Al sinds de komst van onze zoon staan we lijnrecht tegenover elkaar wat betreft de opvoeding, en dat is de reden waarom we het bij één kind hebben gelaten. Hij is veel strenger dan ik, met een vader die militair was. Ik ben van mening dat verbieden weinig zin heeft, ik weet immers dat ik zelf ook niet luisterde.”

De coolste moeder

“Dus ik was niet boos op Roland, toen 
ik met het zakje wiet voor zijn gezicht zwaaide. Ik vroeg rustig hoe hij eraan kwam en hoe vaak hij het rookte. Ik heb hem verteld over mezelf, over hoe het bij mij ooit uit de hand was gelopen. Hij vond het fijn dat ik er zo open over praatte en voelde zich vrij om eerlijk te zijn. Hij had het zakje van een oudere vriend uit de buurt. Soms, als hij bij die jongen en zijn vriendenclubje hing, rookte hij weleens wat. Hij vond het leuk en lekker, kreeg er een lachkick van. Ook voelde hij zich dan niet zo verlegen meer in die groep. Hij bleek het al ruim een jaar te doen. En de laatste tijd gebeurde het steeds vaker. Toen ik zijn verhaal hoorde, vond ik het feit dat hij met die oudere jongens omging en zich bij hen kennelijk stoer wilde voordoen erger dan het blowen an sich. Zo af en toe een jointje roken is helemaal niet zo problematisch, als je maar niet bij vrienden terechtkomt die niets anders doen. Dat de frequentie waarmee hij het deed toenam baarde me ook zorgen. Mijn voorstel floepte er zomaar uit, zonder eerst goed na te denken. Maar het voelde wel meteen juist. Als hij voortaan niet meer met die jongens omging, dat stellig beloofde en zich ook nooit aan andere drugs waagde, mocht hij thuis wel blowen. Bij mij. Ik zou het dan voor hem halen. Twee keer per maand, stelde ik voor. Vond hij dat redelijk? Rolands ogen lichtten op, hij vond mij ‘vet cool’. Ik zag dat hij het ontzettend fijn vond dat ik hem zo serieus en volwassen tegemoet trad. Vastbesloten stak hij mij zijn hand toe. Deal. Twee keer per maand, bij mij en alléén met mij.

‘Al snel begon ik me op onze blow-avondjes te verheugen’

Natuurlijk voelde ik me vreselijk opgelaten, de eerste keer dat ik hem een blowtje zag draaien. Ik werd er zelfs misselijk van. Míjn jochie! Maar toen ik zag dat hij amper veranderde, alleen wat meer lachte, en ook niet 
de neiging had om knetterstoned te worden, ontspande ik. We hadden een leuk gesprek, heel open. Al snel merkte ik dat ik me op onze blow-avondjes begon te verheugen. Het was zo 
gezellig intiem, moeder en zoon, op een heel ander level dan anders. En de vijfde keer zei ik tegen hem: ‘Geef die joint eens aan.’ Mijn man zou gek
 worden als hij het zou weten, voor 
mij voelde het oké. Wat is nu eigenlijk het verschil of ik met een glas alcohol bij hem zit of meerook? Die avond 
hebben we gelachen als nooit tevoren. Ik voelde me weer een puber. Roland omhelsde me toen hij ging slapen en zei dat ik de coolste moeder was die hij zich kon voorstellen. Trots kroop ik in bed, nadat ik wat wierook had aangestoken – ik mediteer inderdaad. Ik heb die stokjes ooit gekocht om in de sfeer te komen en nu kwamen ze goed van pas – en viel met een goed gevoel in slaap. En dat goede gevoel heb ik nog steeds. Ik ben ervan overtuigd dat dit de beste manier is om mijn zoon te 
behoeden voor ellende. Nu kan ik een vinger aan de pols houden. Al weet ik dat veel ouders het vast niet met mij eens zijn. Om het over mijn man maar helemáál niet te hebben..!”

Dit verhaal komt uit Margriet 45 en ligt nu in de winkel!
m45-cover

Lees ook:
Nog nooit verteld: ‘Wil ik met dit lijf wel oud worden?’
Nog nooit verteld: ‘Ik durf hem niet te zeggen dat ik vreemdging’
Nog nooit verteld: ‘Mijn schoonmoeder is een nachtmerrie’

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant