Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Sinds zijn dood rook en drink ik weer’

nog-nooit-verteld-ik-rook-en-drink-weer.jpg

Sinds de dood van haar man is Claudia (73) weer begonnen met roken en drinken. Ze weet dat haar kinderen dat vreselijk vinden. Daarom heeft ze dit nooit verteld.

Negatief effect

“Het was op de bruiloft van mijn jongste dochter dat ik voor het eerst weer rookte. Ze trouwde in de zomer van vorig jaar; een maand na de dood van mijn echtgenoot. Op zijn sterfbed had ze haar vader moeten beloven dat ze haar huwelijk gewoon door zou laten gaan. Dat was voor ons allemaal moeilijk, maar op de dag zelf scheen de zon, letterlijk en figuurlijk. Zelfs ik kon genieten, al waren er momenten dat mijn ogen volschoten. Al had ik me er jaren op kunnen voorbereiden dat ik alleen verder moest, deze eerste feestelijke gelegenheid zonder mijn man was pijnlijk. Tegen het einde van de avond werd het me te veel. Hoewel ik normaal niet drink, had ik een glas prosecco genomen. Daar werd ik alleen maar verdrietiger van.”

‘Iedereen zocht een stok om mee te slaan’

“Ik vluchtte weg van het feest, naar buiten, en zag Noah een stukje verderop staan. Hij is mijn eerste kleinkind, mijn oogappel. Hij schrok toen naar hem toe liep en probeerde vlug zijn sigaret te verbergen. Wat was hij verbaasd dat ik hem geen uitbrander gaf, maar zei: ‘Doe mij er ook maar een.’ Toen mijn man zes jaar geleden de diagnose darmkanker kreeg, rookten hij en ik buiten bij het ziekenhuis nog één sigaret. Daarna gooiden we onze pakjes weg. We wisten dat we onze drie kinderen – die altijd al vonden dat we moesten stoppen met roken – onmogelijk over mijn mans ziekte konden inlichten met een sigaret in onze handen. Evengoed konden we niet voorkomen dat er nog wel eens een stekelige opmerking over ons rookgedrag is gevallen, de eerste tijd dat mijn man ziek was. Maar we waren allemaal emotioneel, iedereen zocht een stok om mee te slaan.”

Prosecco en een sigaret

“Zelf heb ik nooit geloofd dat de ziekte van mijn man aan hemzelf te wijten was. Kanker kan iedereen treffen; dat het hem overkwam was simpele pech. Al kon het natuurlijk geen kwaad dat we vanaf nu zo gezond mogelijk gingen leven. Het stoppen met roken ging mij goed af. Alleen als ik alcohol dronk, vond ik het moeilijk. Daarom besloot ik om ook te stoppen met drinken. En langzamerhand kwam het moment dat ik er helemaal niet meer naar taalde. Niet naar een drankje en niet naar een sigaret. Maar nu, na dat eerste glas prosecco in jaren, kon ik het opeens niet laten. En anderen mogen er afkeurend overdoen, maar ik vond het mooi: het moment dat mijn kleinzoon mij samenzweerderig zijn pakje voorhield en z’n aansteker uit zijn broekzak haalde. Toen we tegelijk zeiden: ‘Tegen niemand zeggen hoor,’ schoten we in de lach.”

Lees ook: Nog nooit verteld: ‘Ik wist al dat zijn zoon gay was’

Iets tegen een eenzame avond

“Later ben ik terug naar binnen geslopen om nog drankje voor ons te halen en toen hebben we er nog twee gerookt. Giechelend omdat we samen zo baldadig waren. Ik was op dat moment absoluut niet van plan om vaker te roken of te drinken. Maar een paar weken later heb ik, het ging bijna vanzelf, een fles wijn en een pakje sigaretten gekocht toen ik boodschappen deed. Om er de eenzame avond die voor me lag mee te doorbreken. Eén glas wijn, twee sigaretten: dat moest toch kunnen? Maandenlang heb ik incidenteel van dit ritueel genoten. Altijd als ik alleen was. En altijd bij het open raam. Anders zou de rook kunnen blijven hangen en ik wilde geen opmerkingen, van wie dan ook. En zeker niet van mijn drie kinderen. Ik weet zeker dat ze zich zorgen zou maken en dat wilde ik niet.”

Mijn geheim

“Dat was onnodig. Ik rookte zó weinig. Dit was gewoon mijn kleine geheimpje waar ik me níet voor schaamde. Ik schaam me er nog steeds niet voor, ondanks dat ik dit jaar geleidelijk aan meer ben gaan roken en drinken. Toen corona ons land platlegde, vielen er veel afspraken en bezoekjes weg. Dat was moeilijk. Ik was net wat opgekrabbeld na het overlijden van mijn man, nu sloeg het gemis en de eenzaamheid weer extra hard toe. Het zijn moeilijke maanden geweest. Maanden waarin mijn glas wijn en sigaret mijn houvast werden. Het heeft me zoveel troost geboden. En nog. Ik kan zo genieten van mijn rookmomentjes, verspreid over de dag en van mijn twee glazen wijn na het journaal. Ik heb er dus helemaal geen spijt van dat ik weer ben begonnen. Ik wil voorlopig ook niet stoppen, geen denken aan. Ik heb de motivatie gewoon niet.”

Eigen verantwoordelijkheid

“Het is mijn leven. Mijn keuze. Natuurlijk wil ik gezond oud worden, maar ik wil ook plezier hebben. En ik voel mij hier gewoon goed bij, zo simpel is het. Ondertussen weten mijn kinderen nog altijd van niets. Ik heb het nog steeds niet aangedurfd om mijn pakje tevoorschijn te halen als ze op bezoek zijn. Ik weet gewoon dat ze diep verontwaardigd zullen reageren. Me enorm gaan bemoederen. Of zelfs boos zullen worden. Alsof zíj het recht hebben om voor mij te bepalen wat ik mag en niet mag. Dat accepteer ik niet. Ik hou van mijn kinderen, maar ik wil niet dat ze mij de wet voorschijven. Maar ik zie wel op tegen dat gesprek. Dus ik blijf mijn bekentenis uitstellen. En omdat we afstand houden en elkaar niet aanraken, ruiken het ze ook niet.”

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Het snakken naar een sigaret

“Daar help ik aan mee door langdurig mijn tanden te poetsen voordat ze komen. Als ik mezelf op zo’n moment in de spiegel aankijk, denk ik soms wel: waar ben ik mee bezig? Ook heb ik vaak lastige momenten als ik bij hen ben, zeker als dat een hele dag is. Dan snak ik gewoon naar een sigaret. Op zo’n moment neem ik me voor om de volgende keer mijn pakje gewoon mee te nemen. Maar als puntje bij paaltje komt, laat ik hem toch thuis. Ik wil de preken nog even uitstellen. Ik vrees dat ik ze nog lang genoeg zal moeten aanhoren.”

Ook (anoniem) een geheim delen? Er wordt integer en vertrouwelijk met je bericht omgegaan. Mail naar Lydia van der Weide op redactie@margriet.nl o.v.v. ‘Nog nooit verteld’.De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd.

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | iStock

Yeah, Margriet is genomineerd voor Website van het Jaar 2020!
Help jij ons winnen? Stem dan snel hier.

Ook interessant