Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Ik ben in het geheim getrouwd’

bruiloft.png

Nog steeds hebben Anouchka (29) en haar man Thom hun familie niet verteld dat 
ze in het geheim getrouwd zijn. En dat begint een nijpend probleem te worden.  

“Pas geleden waren Thom en ik bij mijn ouders op bezoek. Mijn moeder was bijna weer de oude. Ze schuifelde net zo druk rond met thee, koffie en taart als ze altijd al deed. Als mijn vader iets van haar probeerde over 
te nemen, had ze alleen maar commentaar. Toen ze nog maar net thuis was van haar operatie ‒ haar borst is geamputeerd vanwege borstkanker – had ze niet zo veel praatjes. ‘Het leven lacht me weer toe,’ zei ze. ‘Weet je 
wat nu het mooiste cadeau zou zijn? Een kleinkind!’ Daarbij keek ze Thom en mij ondeugend aan. ‘Maar jullie weten het: eerst trouwen hè? En een fantastisch feest, voor mijn enige dochter. O, ik verheug me er zo op!’ Mijn glimlachte verstrakte.

‘Ja’ in het Grieks
“Toen Thom en ik een jaar geleden op vakantie waren in Griekenland, en bij een schattig kerkje aan een adembenemende baai stonden, ging hij opeens op zijn knieën. Hij bleek al een week rond te lopen met een ring, wachtend op de juiste plek. Toen we hier stonden, wist hij meteen: dit is het. Ik zei vol overtuiging ‘nè’ – dat is ‘ja’ in het Grieks! – en we omhelsden elkaar. Het was zo romantisch dat we tranen in onze ogen kregen. En toen we het kerkje bezochten en daar een kaars aanstaken voor onze toekomst, dachten we allebei
hetzelfde. Híér wilden we trouwen.
Op deze prachtige plek. In het geheim. Met z’n tweeën en niemand anders.
De hele verdere dag bespraken 
we of we dit wel konden maken. 
Ik had er moeite mee, voelde me 
bezwaard naar onze families. Thom was uitgesprokener. ‘Het is óns leven,’ zei hij. ‘Ons huwelijk. Wij moeten het kunnen doen zoals wij dat willen.’ 
En tja, daar had hij helemaal gelijk in. Weer thuis zijn we uit gaan zoeken 
hoe het werkt om in Griekenland te trouwen. Er bleken bureaus voor te 
zijn die je met alles helpen. Het feit dat we in de kerk wilden trouwen maakte het iets ingewikkelder, maar het was allemaal te regelen. We konden zelfs een Griekse fotograaf regelen, die mooie foto’s zou maken. Hij kon ook onze getuige zijn en zou zijn vrouw meenemen als tweede getuige.

We besloten het door te zetten. Zonder er van tevoren thuis over te vertellen. Dat zou alleen maar gedoe geven en dat zou onze dag waarschijnlijk verpesten. Na terugkomst zouden we het ‘opbiechten’. En dan maar hopen dat er begrip voor ons zou zijn… Terwijl wij in het vliegtuig ons verhaal nog hadden geoefend over hoe we het zouden vertellen, stond ons iets vreselijks te wachten. Mijn ouders stonden op Schiphol. Met tranen in hun ogen. Even dacht ik dat ze het al wisten van ons huwelijk. Maar er was iets anders. Mijn moeder bleek een knobbel in haar borst te hebben. Ik wist dat ze de week voor onze geheime huwelijksreis een standaard controle had gehad, maar ik had er verder niet meer bij stilgestaan. En zij had ons bij de verontrustende uitslag niet willen bellen, om onze 
vakantie niet te verpesten.

We zijn een paar maanden verder en er lijkt rust gekomen. Maar ons geheim hebben we nog steeds niet opgebiecht. Hoewel ik dacht dat het nu makkelijker zou worden, wordt het alleen maar moeilijker; er is al zo veel tijd overheen gegaan. Wat een shock zal het geven. Ik weet nu al dat mijn moeder in tranen zal uitbarsten. ‘Hoe gaan we ons uit deze situatie redden?’

Het hele verhaal lezen? Margriet 8 ligt nu in de winkel!

M08 CoverV2.indd

 

Ook interessant