Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Ik heb een halfzusje van zeven maanden’

bewerkt-nog-nooit-verteld.png

De vader van Joline (39) kreeg een paar jaar geleden een nieuwe vriendin. Dat haar ‘stiefmoeder’ veel jonger is dan zij, vond Joline al slikken. Dat ze nu ook nog een halfzusje heeft gekregen, vindt ze haast onverdraaglijk.

“Zes jaar geleden werd mijn moeder ernstig ziek. Daarmee stortte mijn wereld in. Ik was heel hecht met haar. Ik ben enig kind en mijn vader was veel weg; het was zij en ik tegen de rest van de wereld. Ze was niet alleen mijn moeder maar ook mijn beste vriendin, degene die ik het meest van iedereen vertrouwde – zelfs meer dan mijn man. Hoe verdrietig ook, haar ziekbed was tevens een heel mooie periode. Ik trok weer bij mijn ouders in en heb haar tot het laatst verzorgd. In die periode werd ook de band met mijn vader beter. Toen ik klein was, was hij altijd aan het werk. Hij was echt zo’n man ‘die op het zondag het vlees snijdt’. Verder bemoeide hij zich niet veel met mij of mijn moeder. Ik weet dat ze vaak eenzaam is geweest tijdens hun huwelijk. Maar ze hield van hem en hij ook van haar, ontdekte ik deze laatste periode van haar leven. Mijn vader gaf haar eindelijk voorrang boven zijn bedrijf en was niet bij haar weg te slaan. Toen ik zag hoe gebroken hij was toen ze overleed, kon ik niet anders dan hem alles vergeven. Samen maakten we van de begrafenis het perfecte afscheid. Omdat hij het erg moeilijk vond alleen in hun grote huis te zijn, at hij in de jaren erna een paar keer per week bij mij en mijn gezin. Dat was heel fijn. Ik was mijn moeder dan wel verloren, maar ik had mijn vader teruggekregen. Een vader die een heel leuke opa was voor mijn kinderen. Die mij voor het eerst in mijn leven voorzag van vaderlijke adviezen. En met wie ik heel goed over mijn moeder kon praten.”

Acht jaar jonger
“ Op een gegeven moment zag ik hem opfleuren. Hij kleedde en verzorgde zich beter. Had soms een geurtje op. ‘Ben je verliefd?’ vroeg ik hem op een dag. Hoewel mijn hart zich samenkneep toen hij ja zei, lukte het me toch om blij voor hem te zijn. Ik vond het vreselijk dat iemand de plek van mijn moeder zou innemen, maar tegelijkertijd wist ik hoe eenzaam hij was, hoe hij haar miste. Hij verdiende het om weer gelukkig te worden, hij was immers nog maar 62. Ik gunde hem een leuke vrouw om straks zijn pensioen mee in te gaan. Ik zag ze al samen fietsen door de duinen, met dezelfde windjacks aan, een picknickmand voorop…
Het was een ongelooflijke shock dat zijn nieuwe liefde niet van zijn leeftijd was, waar ik in mijn naïviteit van uit was gegaan. Ze bleek maar liefst acht jaar jonger dan ik. Twee keer zo jong als hij! Ik wist me te verbijten, maar wat heb ik zitten huilen bij mijn man,’s avonds. Ik vond het verschrikkelijk. Vies zelfs. Hoe kon hij voor zo’n jong meisje gaan? En wat zag zij in hemelsnaam in hem? Vooruit, mijn vader, een Italiaan, is een knappe man: maar hallo, als je net dertig bent kun je toch wel iets beters krijgen? Toen ik een beetje was bekomen van de schrik, heb ik er met mijn vader over gesproken. Hij begreep dat ik het moeilijk vond, hij had dit zelf ook niet verwacht, zei hij, maar wat hij voelde was zo bijzonder dat hij het móést onderzoeken.
Toen ik Linda – zo heet ze – voor het eerst zou ontmoeten, stond ik stijf van de zenuwen. Ik hoopte zó dat ik haar leuk zou vinden. Ik wilde echt mijn uiterste best doen om deze situatie te accepteren. Want ik wilde mijn vader niet verliezen, net nu ik hem had gevonden. De ontmoeting viel gelukkig alles mee. Linda was bloednerveus, zo erg dat ze ervan trilde. Ze zei uit zichzelf dat ze zich kon voorstellen dat ik het helemaal niet zag zitten. Dat brak het ijs. Ze bleek aardig. Wel wat ouwelijk en zelfs een beetje stijf, maar dat vond ik wel bij mijn vader passen. Hoewel het pijnlijk was om hem naast een andere vrouw te zien, voelde ik me ’s avonds – na opnieuw een fikse huilbui– toch rustig. Dit was waar ik het mee moest doen en ik voelde dat ik dat wel zou kunnen.”

Ik vond het verschrikkelijk, vies zelfs. Hoe kon hij voor zo’n jong meisje gaan?

Stiefzusje
“Maar opnieuw was ik naïef. Op de een of andere manier ging ik er blind van uit dat Linda geen kinderwens had. Want met een man van in de zestig wil je toch geen kinderen meer? En mijn vader had het er altijd bij één willen houden, wist ik van mijn moeder. Dus over de optie van een halfbroertje of -zusje dacht ik niet eens na.
Tot mijn vader me vertelde dat Linda zwanger was. Aan de telefoon gelukkig, zodat hij mijn tranen niet kon zien. Tranen die dagenlang zijn blijven stromen. Hoe kon hij dit doen? Ik ben er letterlijk ziek van geweest, kon niets binnenhouden. Maar opnieuw was het kiezen of delen. Wilde ik mijn vader hiervoor opgeven? Geloof me, ik heb het overwogen, maar mijn man heeft op me ingepraat. Ook dit zou wel weer wennen, zei hij.
Nou, voorlopig went het nog helemaal niet. Mijn halfzusje is zeven maanden en het doet me veel pijn om haar te zien. Het arme schaap kan er niets aan doen natuurlijk. Maar o, het snijdt door mijn ziel dat mijn vader zo zorgzaam is voor moeder en kind.
Zo zorgzaam is hij vroeger voor mij en mijn moeder nooit geweest. Hij werkt nu zelfs nog maar drie dagen! ‘Ik wil het nu beter doen dan vroeger,’ zegt hij daar zelf over. Nou, daar heeft mijn moeder helemaal niets meer aan! Mijn kinderen begrijpen er ook niets van, dat opa nu weer een baby heeft, en dat die baby hun tante is. De situatie is te absurd voor woorden. Ik ben in mijn hart zó boos op mijn vader. Ik heb besloten het nog een jaar de tijd te geven. Maar als ik me er dan nog steeds net zo rot over voel, houd ik op met mezelf dit aan te doen. Dan maar geen contact meer. Altijd huilend in de auto terug naar huis zitten als ik bij hem ben geweest, is ook niet goed.”

De namen in dit interview zijn vanwege 
privacyredenen gefingeerd. Ook (anoniem) een geheim delen? 
Er wordt integer en vertrouwelijk met je 
bericht omgegaan. Mail naar Lydia van 
der Weide: redactie@margriet.nl. 

Interview | Lydia van der Weide
Beeld| iStock

Dit interview stond in Margriet 2018-01. Deze editie kun je nabestellen via Magazine.nl

Ook leuk om te lezen

Griep: zo lang blijf je besmettelijk
6x makkelijke make-overs voor het nieuwe jaar
Sonja viel 20 kilo af: ‘Ik moet me geregeld opnieuw voorstellen, mensen herkennen me niet meer’

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant