MT18 M18 Mijn moeder en ik Beeld Privébeeld
Beeld Privébeeld

PREMIUM

Nadia Zerouali: ‘Ze is echt te lief. Ze stuurt mee op de achtergrond zonder dat het ooit naar of dwingend wordt’

De heilige maagd Maria wordt de moeder van Nadia Zerouali (46) ook wel genoemd. “Eeuwig ruziemijdend is ze. Ik kon dat ergerlijk vinden. Soms wil je gewoon even lekker kunnen ruziën met je moeder.”

“Mijn moeder Fadila, mama Dila, heeft mij gekregen in een giechelbui. Achttien en hoogzwanger, haar beste vriendin was erbij, dacht ze ineens dat ze naar het toilet moest. Dat was niet zo, het was de bevalling die op gang kwam, maar het maakte dat ze heel hard moest lachen. Ik zeg altijd: ‘Het is jouw schuld dat ik zo veel lach dat ik er zelfs geregeld de klas voor werd uitgezet. Dat krijg je nou eenmaal als je bent geboren in een giechelbui.’”

Troost en steun

“Soms gekscherend, soms geïrriteerd vraagt mijn moeder: ‘Van wie ben jij er een?’ Mijn karakter lijkt in niets op dat van haar. Net als mijn vader ben ik uitgesproken, een haantje-de-voorste. Ik schuw de aandacht niet. Mijn moeder is eeuwig ruziemijdend. De heilige Maagd Maria noemden we haar vroeger. Ik kon het zelfs ergerlijk vinden dat ze niet boos te krijgen was, want soms wil je gewoon even lekker ruziën, toch? Niet met mijn moeder. Ze is echt te lief. Zelfs als mensen de neiging hebben over haar heen te denderen, komt ze niet voor zichzelf op.”

“We kunnen makkelijk praten over zulke zaken. Hebben een fijne en respectvolle moeder-dochterrelatie. Ik ben geen vriendin van mijn moeder, ook al schelen we weinig in leeftijd. Ze is er voor troost en steun. Mijn moreel kompas. Ze stuurt mee op de achtergrond zonder dat het ooit naar of dwingend wordt. Toen ik op mijn 29ste weduwe werd en door een gitzwarte periode ging, had ik haar steun bijzonder hard nodig en natuurlijk was ze er voor me.”

MT18 M18 Mijn moeder en ik Beeld
  1. “Mama, vier jaar oud.”
  2. “In 2021, tijdens het Offerfeest.”
  3. “Een foto van ons samen uit het kookboek Melk en dadels, waarin ook mijn moeder een Marokkaans gerecht deelt.”

Overal over praten

“Het was haar droom om een groot gezin te krijgen. Ze had mijn vader leren kennen toen ze zeventien was. Trouwen ging op z’n Marokkaans, lekker snel, en ze verhuisden als een van de eerste gastarbeiders van de toenmalige textielindustrie naar Winterswijk. Daar kwamen ze in een hechte community terecht, met andere gastarbeiders en hun vrouwen. Mijn moeder stortte zich op fietsles, naailes en lessen Nederlands, ze was meteen erg actief. Mijn vader wilde het liefst een heel elftal aan meisjes krijgen. Uiteindelijk werden het vijf meiden en één zoon. Ik ben de oudste.

We vormden een traditioneel islamitisch, eerste­generatiemigrantengezin. Het is mijn ouders gelukt ons een stabiele basis te geven. Door hen zijn we goed geworteld. Binnen het gezin, maar ook breder in Winterswijk en in de samenleving. Met vrijheid en vertrouwen werden we opgevoed. Altijd met zachte kracht, want ze vonden het niet juist om hun mening door te drukken en zo hun kinderen te vormen. Iedereen mocht zichzelf zijn. Stoute Nadia zocht aardig de confrontatie op. Toen ik jong was, deed ik dat door de keuken in te sneaken op momenten dat het niet mocht. Zodra mijn ouders de deur uit gingen, rende ik naar de keuken om lollies van hete caramel te maken. Een keer presteerde ik het zelfs om een pan hete melk over mijn borst te knoeien. Ik lag weken in het ziekenhuis.

Het moet zo ontzettend wennen voor ze zijn geweest. Hun oudste dochter die met jongens speelde, die als puber naar de kroeg wilde om te zuipen, die een jaar bleef zitten en haar decolleté wilde tonen. Er was geen onderwerp waar ik géén ruzie om maakte. Achteraf denk ik: wat knap dat ik zelfs maar de opening zag om daar ruzie over te mógen maken. Zolang wij kinderen eerlijk waren, mocht er veel en viel er overal over te praten. Het resultaat van die opvoeding is dat alle kinderen zijn opgegroeid tot stabiele individuen.”

MT18 M18 Mijn moeder en ik Beeld
  1. “Mama en ik, midden jaren zeventig.”
  2. “Pap en mam, lekker thuis in Winterswijk. Een foto van een paar jaar terug.”
  3. “Mijn moeder met een heel lange jongeman, mijn zoon Tariq.”

Stinkend rijk

“Pas nog waren mijn ouders voor langere tijd in Marokko. Dat maakte veel los in mij. Tot die tijd kon ik me moeilijk voorstellen hoe het vroeger voor hen moet zijn geweest. Mijn ouders in Winterswijk, de familie in Marokko, geen WhatsApp of Facetime om de afstand mee te overbruggen. In hun tijd was het gigantisch duur om te bellen met Marokko. Eens in de twee jaar gingen we terug naar hun geboorteland om familie op te zoeken. Om dat voor elkaar te krijgen, hebben ze veel moeten laten. Op woensdag en zaterdag kocht mijn vader groot in op de markt. Het ontbrak ons aan niets, maar geld verbrassen aan dure dingen of eens per jaar de koning uithangen in Marokko? Dat nooit.

Die instelling maakt dat ik ook nu nog geld totaal onbelangrijk vind. Ik woon al twintig jaar in een normaal huis in Almere. Mensen reageren weleens verbaasd: ‘Huh, jij bent toch op tv, hebt twee restaurants en een productlijn? En dan rijd je zo’n oude auto?’ Dan denk ik aan mijn moeder die zich stinkend rijk voelt in het gezelschap van haar twaalf kleinkinderen – de dertiende is op komst. Mijn vader mag daar trouwens ook graag naar kijken. Dan roept hij dat hij weer opnieuw verliefd wordt op de vrouw die hem zo veel kleinkinderen heeft geschonken.”

MT18 M18 Mijn moeder en ik Beeld
  1. “Thuis in Winterswijk, in de jaren zeventig.”
  2. “Samen met mijn moeder. Ik interviewde haar voor het NTR-programma Het ramadangerecht.”
  3. “Winterswijk in de jaren zeventig. Papa, mama en de oudste vier. Op de voorgrond rechts sta ik, een sneeuwbal klaar om te gooien in mijn handen.”

Nadia Zerouali maakt kookboeken over de Arabische keuken, o.a. met Merijn Tol met wie ze ook een productlijn heeft in de supermarkt. Met Samira Dahmani ontwikkelt ze mede de opleiding Gastronomie & Ondernemerschap. Ze is te zien als tv-kok in o.a. BinnensteBuiten. Nadia woont in Almere met haar zoon Tariq.

Nicole GabriëlsPrivébeeld
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden