Persoonlijk

Anna’s man heeft MS: ‘Alles duurt 10 keer zo lang’

mantelzorger-ms-margriet.jpg

Anna (59) is mantelzorger voor haar man Huib (62), die Multiple Sclerose (MS) heeft.  Samen hebben ze drie kinderen en kleinkinderen.“Ooit deed hij alle klussen zelf. Nu is het leven zelf al een klus op zich.”

Anna: “Onze jongste dochter was aanvankelijk niet zo enthousiast dat haar vader het in zijn hoofd had gehaald om de schuur zelf te gaan schilderen. Kinderen kunnen, hoe goed bedoeld ook, heel beschermend zijn naar hun ouders – en dochters misschien nog net iets maar naar hun vader. Laat staan als die vader ziek is.”

“Ik doe het gewoon zelf”

“‘Anders huren jullie toch gewoon een schilder, die heeft het zo gedaan’, had ze gezegd toen ze bij ons had gegeten. Daar wilde Huib niks van weten. Hij had haar al haar bezwaren laten opnoemen en zei toen: ‘Luister, ik doe het gewoon zelf”. Hij klonk dusdanig vastbesloten dat zelfs onze dochter, normaal niet bang voor het geven van haar mening, haar mond er verder over hield. Ik wist wel dat ze ergens gelijk had en dat dit een hele onderneming ging worden.”

Alles duurt 10 keer zo lang

“Een taak in zeven delen, zoals bij veel wat Huib tegenwoordig doet. Alles duurt tien keer zo lang, hij moet tussendoor vaak rusten en bij een kleine klus gaan 101 dingen mis. Ontzettend frustrerend, want vroeger toen hij nog helemaal gezond was, maakte hij met zijn handen alles wat zijn ogen zagen. Hij heeft met zijn twee rechterhanden heel wat klussen in en om het huis zelf gedaan.

Inmiddels gaat dat niet meer en is het leven met de gewone dagelijkse dingen al een klus op zich voor Huib. Toch wilde hij deze schilderklus zelf doen en ik wilde dat respecteren. Een ziekte als MS is een hele slechte voor je waardigheid. Niet zo gek als je bij praktisch alles zo afhankelijk wordt van anderen en van hulpmiddelen. Het was me mede om die reden veel waard dat ik Huib zijn gang zou laten gaan.”

Lees ook: Anna’s man heeft MS: ‘Ik barst van de levenslust, hij kan alleen maar minder’

‘Project schuur’

“Zoals verwacht, duurde ‘project schuur’ veel langer dan Huib had ingeschat. MS tast niet alleen het gezichtsvermogen aan, maar ook de cognitieve vermogens waardoor dingen als plannen en overzicht houden moeilijk worden. Maar ik had me voorgenomen hem te laten, dus dat deed ik. Ook wanneer hij mopperend door de tuin liep als er weer eens wat misging.

Na vele dagen in de weer te zijn met schuurpapier en kwasten, was Huib bezig met de laatste streken van het tweede laagje verf op de schuurdeur. Ik had al flink wat verfdruipers op de deur zien zitten, maar zei er niks over. ‘Wat knapt het op zeg’, zei ik steeds en zorgde tussendoor voor koffie en een broodje.”

Trots

“‘En? Goed gelukt toch zo?’ Huib kijkt me vragend aan en staat met een tevreden gezicht voor de schuur. ‘Geweldig!’, zeg ik en geef hem een kus op zijn wang. Wat ben ik trots op hem. Toen we hoorden dat hij ziek was, was dat een mokerslag. Ondanks al het verdriet hebben we elkaar beloofd er het beste van te maken. Dat lukt lang niet altijd, maar moet je hem nu zien.

‘Trots op je hoor’, zeg ik even later als ik de woonkamer weer in loop. Ik stop gelijk met praten als ik zie dat Huib in zijn kluskleren op de bank in slaap is gevallen. Het beste er van maken, kost een hoop energie.”

Meer lezen over MS?

Tekst | Caroline van Mourik
Beeld | iStock

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-41.
Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

 

 

 

 

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant