null Beeld privébeeld.
Beeld privébeeld.

PREMIUM

Monique: ‘De grootste verandering is dat ik aan autonomie en vrijheid heb gewonnen’

Na jaren bij een welzijnsstichting te hebben gewerkt, begon Monique Zegveld (61) helemaal opnieuw als freelance tekstschrijver. En daar bleef het niet bij.

“Ik was locatiemanager van een fantastische stichting. Tot die werd verkocht aan een commerciële ondernemer. Bezuinigingen kostten mij mijn baan, wat heel hard binnenkwam. Toen in die periode ook mijn laatste kind het huis verliet, was het wel erg stil geworden. "

Niet bij de pakken neerzitten

“Maar ik zat niet bij de pakken neer: ik ging het Pieterpad lopen, mijn huis vanbinnen en -buiten schilderen en heb een biologische moestuin aangelegd. Maar ik miste ‘mijn toko’ als manager heel erg, ik ging echt door een rouwproces heen. Ook het schrijfwerk miste ik. Zo schreef ik eens per twee weken een blog door de ogen van Miep, het oud-Hollands landvarken van de kinderboerderij die onderdeel was van de stichting.”

null Beeld

Eigen toko

“Ik besloot mijn hart te volgen en verder te gaan met schrijven én een eigen ‘toko’ op te zetten. Heerlijk! Zo kwam ik erop zelfstandig tekstschrijver te worden voor ondernemende organisaties. Elke dinsdagochtend ging ik naar een ontbijtsessie voor ondernemers om te leren hoe ik dingen kon aanpakken. Mijn eerste opdracht kreeg ik via mijn vrijwilligerswerk. Zo ging het balletje rollen. Mijn angst of mensen wel zaken met me wilden doen bleek al snel ongegrond.”

Herrezen

“Ik vond het heel leuk om me te verdiepen in de mensen die ik interviewde en besloot mijn passie voor mensen te verdiepen door een opleiding Neuro Linguïstisch Programmeren te volgen.
Als onderdeel daarvan heb ik Herman van Veen geïnterviewd, fantastisch en zó goed voor mijn zelfvertrouwen! Mijn ontslag had me klein gemaakt, maar nu voelde het alsof ik was herrezen. Ik kon dus groot dromen én doen! Ik train, coach en begeleid nu ook mensen in ondernemende organisaties. Een paar maanden geleden heb ik ook mijn diploma voor Vertrouwenspersoon gehaald. En ik schreef het kinderboek Hé Fant, slurf eens wat in mijn oor! voor kinderen van wie de ouders gescheiden zijn.”

Autonomie

“De mix van al deze dingen doet mijn hart sneller kloppen, ik houd niet van sleur. De grootste verandering is dat ik aan autonomie en vrijheid heb gewonnen. Ik ben een blijer mens nu ik schipper op mijn eigen schip ben. Geen baas meer die bepaalt. Mijn ontslag zie ik inmiddels als een geluk bij een ongeluk. Veel leeftijdsgenoten zingen het uit tot hun pensioen, maar ik? Ik ben pas net begonnen!”

Mariska Vermeulenprivébeeld.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden