Gemiste hartklachten vrouwen / Monique Perdon Beeld Monique Perdon
Beeld Monique Perdon

PREMIUM

Monique (53) over haar hartinfarct: ‘Pijn op de borst hoeft niet altijd de specifieke klacht te zijn’

Hart- en vaatziekten vormen de belangrijkste doodsoorzaak bij vrouwen in Nederland. Toch worden de symptomen bij vrouwen vaak niet herkend, omdat deze verschillen van de symptomen bij mannen. Monique Perdon (53) had ook andere klachten en kreeg uiteindelijk een hartinfarct. Later vertelt de cardioloog dat ze door het oog van de naald is gekropen.

Het was een zonnige zaterdagochtend in september 2019. Monique was van plan om na werktijd naar de jaarmarkt in het dorp te gaan. Ze is kapster en had met haar collega’s afgesproken om er gezellig een wijntje te drinken. “Ik wilde mijn benen scheren om mijn ze nog wat laatste zonnestralen te gunnen. Toen ik voorover bukte, voelde ik ineens een knak onder mijn borst.”

Monique kwam omhoog en werd meteen misselijk. Ze had even een raar gevoel in haar hoofd. “Ik dacht: wat is dit nou?” Toch stond ze er niet te lang bij stil, zette haar been op de badrand - zodat ze niet meer hoefde te bukken - en ging verder met scheren. Het rare gevoel zakte weg. “Ik had op dat moment totaal geen idee dat het mijn hart was. Ik voelde namelijk geen druk op mijn borst.” Maar na een paar minuten kwam het nare gevoel weer terug. Nu leek het net of haar bovenarmen strak tegen haar romp waren geplakt. “Ze gingen wat tintelen en branden en toen dacht ik wel: ik weet niet wát het is, maar het klopt niet.”

Hartfilmpje

Monique droogde zich snel af, trok haar badjas aan en liep naar beneden, waar haar man en zoon waren. Toen ze zei dat zich niet goed voelde, gingen bij hen meteen de alarmbellen af; “Ik ben normaal gesproken geen pieperd, dus toen ik dit zei vroeg mijn zoon meteen: moet ik 112 bellen?”

Toen de ambulance eenmaal bij haar thuis was, werd er een hartfilmpje gemaakt. Daar was niks op te zien. Daarom werd besloten ook wat tests af te nemen. Ook daar kwam niets uit. Maar net toen de artsen het ECG-apparaat, dat nog niet was losgekoppeld, wilden weghalen sloeg haar hart sloeg op hol. “Het apparaat begon te ratelen en voor ik er erg in had, lag ik in de ambulance op weg naar het ziekenhuis.” Tijdens de rit vertelde de ambulancemedewerkster Monique dat ze een hartinfarct had. “Ik besefte totaal niet dat er iets ernstigs aan de hand was. Ik vroeg zelfs nog aan haar: ‘Mag ik even mijn mobiel, want ik zal dat wijntje vanmiddag wel niet halen.’”

Medicatie en rust

Eenmaal in het ziekenhuis werd Monique gekatheteriseerd via haar pols. Er bleek een hematoom, een inwendige bloeduitstorting, in haar slagader te zitten waardoor het hartinfarct werd veroorzaakt. “Ik had nog steeds de ernst niet door. Het enige wat ik dacht was: hoe komt er een bloeduitstorting in mijn kransslagader? Ik heb niks bijzonders gedaan.”

‘Het komt terug’

Na deze diagnose moest Monique 48 uur blijven ter observatie, maar omdat het in het ziekenhuis waar ze was binnengbracht te druk was, werd ze overgeplaatst naar een ander ziekenhuis. Eenmaal daar aangekomen, kwam de pijn terug, maar dan erger. “Dit was zó’n heftige pijn. Ik kon mijn bovenlijf niet meer stilhouden. Ik riep meteen: ‘het komt terug!’” In een razend tempo werd een kamer geregeld en daar ging volgens Monique ‘alles fout’. “Ik kon mijn lichaam niet stilhouden. De bloeddrukband scheurde twee keer en het ECG-apparaat kregen ze niet aangesloten. Monique vertelt geëmotioneerd dat ze toen de verplegers heeft gesmeekt: ‘Haal mij alsjeblieft weg, want ik ga hier dood.’

SCAD

Ze werd meteen teruggebracht naar het ziekenhuis waar ze net vandaan kwam en onmiddellijk geopereerd. Tijdens de ingreep bleek dat drie lagen van haar kransslagader waren gescheurd, waardoor de toevoer van het bloed naar het hart werd geblokkeerd. Deze zeldzame aandoening wordt ook wel SCAD, spontane coronaire arteriedissectie, genoemd en komt voornamelijk voor bij vrouwen tussen de 40 en 60. Bij hen zijn hormonen, de overgang en extreme stress grote risicofactoren. Ongeveer driekwart van alle patiënten met SCAD is vrouw.

Dankbaar

Pas na de operatie kwam bij Monique het besef dat ze het maar op het nippertje had overleefd. “Als de pijn niet was teruggekomen tijdens dat hartfilmpje bij mij thuis waren de verplegers weer weggegaan. En als ik niet had gesmeekt om te worden overgeplaatst naar een ander ziekenhuis, was ik er misschien niet meer geweest.”

Monique is ongelooflijk dankbaar dat ze er nog is en haar verhaal kan navertellen. “Ik hoop dat vrouwen naar hun eigen lichaam blijven luisteren. Ik ben erachter gekomen dat pijn op de borst niet altijd de specifieke klacht voor een hartinfarct hoeft te zijn, en al helemaal niet bij vrouwen. Die hebben vaak hele andere klachten. Klachten bij vrouwen worden bovendien vaak afgedaan als een paniekaanval. Heb je klachten, vertrouw dan op je instinct en kom voor jezelf op. Het kan je leven redden,” aldus Monique.

Eerder publiceerden we het persoonlijke verhaal van Nancy (59). Zij had een aneurysma van bijna zes centimeter. Ook publiceerden we een artikel waarin we in gesprek gaan met twee cardiologen. Zij leggen uit waarom het zo belangrijk is dat we de verschillen weten tussen het mannen -en vrouwenhart.

Sanne van De WeteringMonique Perdon

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden