Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Anky van Grunsven: ‘Mijn moeder zag nooit mijn wedstrijden, dat vond ze veel te spannend’

addy-van-den-krommenacker-opent-nieuw-onderkomen.jpg

Er schuilde zonder twijfel een mate van hardheid in Gerarda van Grunsven’s manier van opvoeden. Dochter Anky van Grunsven (53) heeft dat als positief ervaren. “Die hardheid is nodig wil je ver komen in de topsport.”

“Mijn moeder, Gerarda van Grunsven, is geboren op 30 januari 1931 in Veghel. Ze komt uit een familie van welgestelde boeren met meerdere boerderijen. Niet dat mijn moeder daar veel over heeft losgelaten. Wat ik weet, is mij ter ore gekomen via haar vier zussen en drie broers. Mijn moeder zelf vertelt niet veel over vroeger. Het is belangrijker het vizier op de toekomst te richten, vindt ze.”

De jeugd van Gerarda

“Ze groeide op in Veghel en ontmoette daar mijn vader, Wim. Een poos hadden ze stiekem verkering, want bij mijn moeder waren ze van goede komaf en mijn vader kwam uit een arbeidersgezin. Dat zorgde voor onenigheid in de familie. Het had wat voeten in de aarde, maar uiteindelijk kwam het met die liefde en de familie meer dan goed. Tot aan mijn vaders dood in 2004 was ik een vaderskindje. Was hij niet aan het werk in zijn bouwbedrijf dan was hij actief met mij en mijn twee broers. Mijn moeder werkte in de doe-het-zelf zaak van ons bedrijf en nam thuis de verzorgende rol op zich en deed de was en de strijk, kookte en poetste het huis.”

‘Naar mij was mijn moeder heel beschermend’

“Ik was zes toen mijn vader mij een pony gaf, Shetlander Heleentje. Zelf was hij fanatiek ruiter, maar ik was in eerste instantie erg bang om te rijden. Toen we toch in de wedstrijdfase belandden en we voor mij stad en land afreden, sterker nog: we de hele wéreld over vlogen voor mijn dressuur, grapte mijn vader tegen mijn moeder: ‘Gerarda, jij reist de hele wereld over om niks te zien’. Want nooit zag ze mijn wedstrijden, dat vond ze veel te spannend. Ze hing dan wat buiten rond tot ze het publiek hoorde applaudisseren en ze wist dat ik het tot een goed einde had gebracht. Mijn broers waren springruiters, in mijn ogen deden zij veel gevaarlijkere kuren dan ik met dressuur.

“Naar mij was mijn moeder heel beschermend, ook in de fase toen ik op stap ging. Op mijn 21e moest ik nog om half één thuis zijn. Mijn vader was vrij. ‘Bel maar als het nog gezellig is‘, zei hij. Maar had mijn moeder haar ‘ophaalweek’ dan stond ik keurig op tijd aan de stoeprand te wachten.”

Lees ook:
Eva (32) onderging therapie met honden en paarden: ‘Toen hij zijn hoofd op mijn hart legde, brak ik’

Opvoeding

“Er schuilde een mate van hardheid in haar manier van opvoeden. Ze heeft me echt aan het werk gezet. Op mijn achttiende begon ik voor mijzelf. Ik woonde nog bij mijn ouders in, maar verdiende de kost met geven van paardrijlessen. Mijn dagen waren tot ’s avonds laat gevuld. Toen het vroor dat het kraakte, min tien was het, en rijklanten vanwege de kou lessen afzegden, zei mijn moeder dat ik meer werk kon aannemen. ‘Dan hoef je in elk geval niet voor de tv te zitten zoals nu’. Ze was niet heel… voorzichtig in haar communicatie.”

“Op een ander moment, ik was koortsig maar onderweg naar een concours, gaf ze me het advies om niet mijn temperatuur te meten. Dan wist ik ook niet hoe erg het met me gesteld was. Misschien een wat extreem voorbeeld van haar mentaliteit, maar ik heb het nooit erg gevonden. Sterker nog, ik heb het als positief ervaren. Aanpakken en doorwerken. Die hardheid is absoluut nodig wil je ver komen in de topsport. Mijn moeder heeft aangevoeld dat haar aanpak voor mij de juiste was.”

anky van grunsven

‘We wonen in Erp op een terrein met drie huizen en stallen’

“Nu is ze 89 en heeft ze nog steeds haar woordje klaar. We wonen in Erp op een terrein met drie huizen en stallen. Ook mijn jongste broer woont er. De ideale woonsituatie om een oogje in het zeil te houden, maar bij mijn moeder is dat niet nodig. Ze is heel fit, rijdt met haar auto Brabant door. Ze veegt, en poetst en maait gras als vanouds. ‘Op stal’ komt ze koffie drinken. Ze wast de witte paardrijkleren van mijn kinderen – dat deed ze vroeger al, ik ken niemand die de tenues zo geniaal schoon krijgt – en op zondag lunchen we samen. Wie op het terrein is, schuift aan. Mijn broers en ik plagen haar graag. Want begint ze zo’n lunch met de opmerking dat haar stoel niet lekker zit dan weten wij welke kant ze opwil.”

“Vijf plagerijtjes verder geeft ze toe: er moeten nieuwe eetstoelen komen! Mijn moeder gaat met de tijd mee. Haar keuken is moderner dan de mijne. Opgeruimder, dat ook. Er ligt geen reclamefoldertje op tafel. Alles strak en netjes. Bij mij zie je die netheid alleen op stal. We hebben dezelfde mond en misschien eenzelfde koppigheid. Samen lachen doen we nu veel vaker dan vroeger. Regelmatig gaat het over haar kleinkinderen. Waar ze mij vroeger hard aanpakte, kijkt ze met lieve oma-oogjes naar mijn zoon en dochter. Het maakt niet uit wat ze hebben uitgevreten, oma van Grunsven concludeert: ‘’t Zijn toch goei mènnekes’.”

Anky van Grunsven

Theodora Elisabeth Anky van Grunsven (53) is dressuuramazone. Ze is drievoudig Olympisch kampioen en behaalde de meeste Olympische medailles op de Zomerspelen in de Nederlandse sportgeschiedenis. Ze is getrouwd met Sjef, samen hebben ze twee kinderen, Ava Eden en Yannick. Ze woont in Erp. 

Tekst | Nicole Gabriëls 
Beeld | ANP, privefoto

Dit interview verscheen in Margriet 2021-17. Je kunt deze editie nabestellen via lossebladen.nl.

Ook interessant