MT52 M52 Mijn moeder en ik Beeld privébeeld
Beeld privébeeld

PREMIUM

Minister Karien van Gennip: ‘Dat juist senioren heel veel kunnen bijdragen aan de maatschappij, is een overtuiging die ik heel erg met mijn moeder deel’

De moeder van Karien van Gennip (53) is in vele opzichten een voorbeeld voor Karien. “Het was haar diepe overtuiging dat we de energie en talenten waarover we beschikken, moeten inzetten om de wereld beter te maken.”

“Ze viert zo goed het leven. Ze is niet alleen dankbaar voor wat ze heeft, maar ook voor wat is geweest. Nu ik zelf ouder word, besef ik hoe bijzonder het is om zo’n mooie levensles te krijgen zonder dat het wordt opgedrongen.”

Diepe overtuiging

“Mijn moeder, Trees van Gennip, is geboren in 1939 en opgegroeid in Bergen op Zoom en later Roermond. Haar vader was rechter, haar moeder een van de eerste meisjes die gymnasium had gedaan. Ze kwam uit een heel sociaal betrokken gezin. Mijn moeder is Sociologie gaan studeren in Nijmegen en heeft haar hele leven gewerkt als sociologe met een focus op gerontologie, de tak van wetenschap die het ouder worden bestudeert. Het was haar diepe overtuiging dat we de energie en talenten waarover mensen in verschillende levensfasen beschikken, moeten inzetten om de wereld beter te maken. Het is een overtuiging die ik heel erg met mijn moeder deel: dat juist senioren heel veel kunnen bijdragen aan de maatschappij.”

“Een groot deel van haar bevlogen inspiratie haalde ze uit het geloof. Ze zat in het bestuur van Pax Christi, zette zich in om vrouwen een stem te geven in de kerk en zette vanuit de sociale leer van de kerk acties op om armoede te bestrijden en eenzaamheid te doorbreken. Mensen betrekken en aan elkaar verbinden, dat was haar streven.”

MT52 M52 Mijn moeder en ik Beeld
  1. “Oma en kleindochter.”
  2. “Na de geboorte van mijn zusje in 1970.”
  3. “Trouwjubileum.”

Baanbrekend

“In de gerontologie heeft ze baanbrekend werk verricht toen ze werkzaam was voor verpleeghuis Antoniushove in Rotterdam. Ze richtte het verpleeghuis in als een thuis met een huiskamer en andersoortige bezoekuren. Ook vond ze dat er meer moest worden gekeken naar de verschillende wensen waar men behoefte aan had, zodat het voor iedereen een comfortabel verblijf was. Het was haar diepe wens om mensen de mogelijkheid te geven thuis te kunnen sterven. Ik herinner me haar verontwaardiging omdat beleidsmakers niet wilden meewerken aan haar plan. Door haar overtuigingskracht en door wijkverpleegkundigen en vrijwilligers te mobiliseren is het haar toch gelukt. Baanbrekend in die tijd.”

“In weekenden en vakanties waren we vaak op opa’s boerderij. Voor ons kinderen een geweldige plek. Toen mijn opa ziek werd, probeerde mijn moeder maandenlang voor hem te bewerkstelligen wat ze ook in Rotterdam voor elkaar had gekregen: dat mensen de allerlaatste fase van hun leven thuis kunnen doorbrengen. Dat is deels gelukt. Opa had voor een tijd verzorging thuis, maar overleed toch in het ziekenhuis. Mijn moeder had daar uiteindelijk vrede mee, omdat zij het gevoel had alles in haar mogelijkheden te hebben gedaan. Ook was er enige troost in de gedachte dat mijn opa in de herfstvakantie overleed, waardoor wij hem konden bijstaan aan het ziekenhuisbed. Zo was hij gelukkig niet alleen.”

MT52 M52 Mijn moeder en ik Beeld
  1. “Typisch mijn moeder: mooi speechen als er gelegenheid toe is.”
  2. “Jaren zestig, samen met mijn vader.”
  3. “Jaren zeventig, mijn moeder met haar drie dochters. Ze is niet alleen dankbaar voor wat ze heeft, maar ook voor wat is geweest.”

Levensloopacademie

“Mijn moeder was 65 jaar toen ze moest stoppen met haar werk als beleidsadviseur voor ouderen in de gemeente IJsselmonde. Dat vond ze oneerlijk. Eindelijk waren haar kinderen tiener-af en kon ze haar werk voorrang geven - want tot die tijd had ze haar gezin voorrang gegeven - en nu bepaalde haar leeftijd dat ze moest stoppen. Ze zat niet bij de pakken neer en richtte samen met anderen de Levensloopacademie op: met indertijd een heel zware laptop onder de arm reisde ze stad en land af om bedrijven en organisaties uit eigen ervaring te vertellen wat mensen in hun derde levensfase nog te bieden hebben aan de wereld en hoe ze hun organisatie moesten inrichten om senioren, dat was toen al bij 45+, te behouden.”

“Ook schreef ze het boek Het handwerk van de levensloop – bouwen aan loopbaan en persoonlijk welbevinden. Ik herinner me haar schrijvend aan haar werktafel, het hele bureau vol met onder andere plaatjes over fysieke en neurologische energie en hoe die op verschillende momenten in het leven pieken. Het boek was echt haar meesterwerk. Dat ze voltooide toen ze alweer zeventig jaar oud was.”

“In mijn werk als minister van Sociale Zaken en Werk-gelegenheid denk ik vaak: wat zal mijn moeder hiervan vinden? Ik maak mij hard voor gelijkwaardige kansen en dat komt mede door de bevlogenheid van mijn moeder op dit vlak. Net als zij wil ik dat mensen zich gehoord en gezien voelen. Een samenleving, dat ben je met elkaar.”

MT52 M52 Mijn moeder en ik Beeld
  1. “Tot wij tiener-af waren, gaf ze het gezin altijd voorrang.”
  2. “Mijn ouders op vakantie, zo’n tien jaar geleden.”
  3. “Studententijd, eind jaren vijftig, begin jaren zestig. Mijn moeder studeerde Sociologie in Nijmegen.”

“Mijn vader en moeder wonen in Den Haag en op vrijdagmiddag probeer ik bij ze langs te gaan. Enorm gezellig en, zeker nu zij ouder worden, erg belangrijk. Ze volgen mijn werk op de voet en op zo’n vrijdagmiddag heeft zeker mijn vader zaken gezien en gelezen die hij met me wil bespreken. Niet dat ik mijn standpunten moet verdedigen, hoor. Ze uiten vooral hun zorgen over wat er in de wereld gebeurt. Mijn vader schiet in zijn oplossingsgerichte rol, mijn moeder wenst mij vooral veel moed en zegt: ‘Jos, schenk maar gewoon iets te drinken in. Daarvoor is Karien hier nu.’ Op dat soort momenten voelt het altijd weer als ‘thuiskomen’. Wel is het soms moeilijk om te merken dat ouder worden op verschillende vlakken z’n tol eist. Des te meer koester ik de momenten waarop ik met mijn moeder verdriet of blijdschap kan delen.”

Karien van Gennip is ingenieur en politica. Ze is minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het kabinet Rutte IV. Eerder was ze staatssecretaris van Economische Zaken en werkte ze voor ING en VGZ. Karien is getrouwd en moeder van vier tienerdochters.

Nicole Gabriëlsprivébeeld

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden