Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Milou: ‘Hij was al máánden verliefd op een ander en wilde daarom een tijdje weg’

milou-hij-was-al-maanden-verliefd-en-wilde-een-tijdje-weg.jpg

Bedrog kan relaties enorm schaden. Toch is een toekomst samen daarna niet uitgesloten, weet ook Milou (48). Haar man bleek al maanden verliefd te zijn op een ander, maar uiteindelijk gaan ze toch samen verder.

“Vriendinnen vragen het nog weleens. Was er dan echt niets aan hem te merken? Was hij niet afwezig of continu met zijn telefoon in de weer? Nee, Gijs was net als anders. Zelfs de seks was nog fijn. Dat hij me die dag met een strak gezicht zat op te wachten toen ik uit mijn werk kwam, kwam echt als een donderslag bij heldere hemel. Hij wilde praten, zei hij. Eigenlijk had hij vooral een mededeling. Hij was verliefd en dat speelde al maanden. Daarom wilde hij nu een tijdje weg. Nadenken, in zijn eentje. Nee, dat hij terugkwam kon hij niet beloven.”

‘Ik was totaal de weg kwijt’

“Mijn zus en zwager zijn meteen gekomen. Ik was totaal de weg kwijt, de kinderen, die hem nog net hadden zien vertrekken, ook. Mijn zus was laaiend op Gijs, ik was alleen maar wanhopig. Er volgden helse maanden waarin Gijs in een kaal campinghuisje zat. De kinderen mochten bij hem langskomen, ik niet. Ik hield me vast aan onze incidentele telefoongesprekken, waarin hij me telkens vertelde dat hij van me hield, maar nog echt iets uit te zoeken had. Of hij dat tussen de lakens deed met die andere vrouw, daar wilde hij niets over loslaten.”

‘De halve buurt genoot mee’

“Net zo plotseling als de gekte begon, was het weer voorbij. Op een dag kwam hij aanlopen met z’n spullen. ‘Ik ben eruit,’ zei hij. ‘Ik blijf bij jullie.’ Ik was te beduusd om door te vragen. Tot hij een paar dagen later in de tuin bij de barbecue stond en de gezellige vader uithing alsof er niets was gebeurd. De woede die ik al die maanden had onderdrukt, kwam nu in alle heftigheid naar buiten. Kijk hem nou, wat een poppenkast. Het werd een enorme ruzie, de halve buurt genoot mee. En toen we ’s avonds uitgeput in bed lagen, en Gijs zalvend zei: ‘Ik begrijp het wel hoor’, begon het weer opnieuw.”

Vertrouwen geschaad

“We zijn nu een halfjaar verder en de rust waar we beiden zo naar snakken is nog ver te zoeken. We willen samen door, voor de kinderen en voor wat we vroeger hadden – maar van dat laatste lijkt niets meer over. Mijn vertrouwen in Gijs is zo geschaad. Al die maanden dat ik niets vermoedde, dat ik me veilig voelde maar dat allang niet meer was, ze maken me zo onzeker. En dan de manier waarop hij me opeens terzijde schoof, alsof ik meubilair was dat even naar de opslag moest… Hij zegt keer op keer dat hij spijt heeft, dat hij een enorme fout heeft begaan. Dat het alleen ging om de spanning en verder niets. Ik moet er niet zo’n groot punt van maken, dat is volgens hem echt niet nodig. Verder weet hij er niet veel over te zeggen; hij is ook niet zo’n prater. Voor mij is dit gewoon niet genoeg. Ik wil weten wat erachter zat, en hoe we kunnen voorkomen dat het nog eens gebeurt. Maar Gijs zwijgt in alle talen. Overdag gaat het wel, dan houden we de schijn op voor de kinderen. Maar ’s nachts, als ik hem naast me hoor slapen blijft die bal van woede in mijn buik, waardoor ik onmogelijk kan slapen. Dan heb ik zin om te schreeuwen of met dingen te gooien. Ik heb Gijs zelfs weleens een schop gegeven.”

Samen in relatietherapie

“Maar misschien krijgt dit alles toch een goede wending. Onlangs kwam hij met het voorstel om in relatietherapie te gaan. Hij had zelfs al iemand uitgezocht. Daar stond ik van te kijken, want het is echt niets voor hem. Kennelijk wil hij echt knokken voor mij. Als hij zelfs bereid is om op deze manier uit zijn comfortzone te gaan, en bereid is om in zichzelf te gaan graven, moet hij wel van mij houden. Dat doet me goed. Binnenkort hebben we ons eerste gesprek. Er is weer een sprankje hoop.”

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | Getty Images

Ook interessant