Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Vechten tegen kanker had geen zin meer, hij zou geen enkele kans maken’

darmkanker-margriet.jpg

Deze week in mijn verhaal vertelt Desiree over haar ervaring met kanker. Nadat zijzelf al vijf jaar geleefd had met borstkanker, werd bij haar man de diagnose darmkanker vastgesteld. Hij overleefde dit niet.

Desiree (65): “Soms maakt het leven gekke sprongen. Lang niet altijd kun je de reden ervan achterhalen. Ook de ‘waarom ik?’ van mijn man, de vraag die hij zeven jaar geleden hardop uitsprak, is onbeantwoord gebleven. Hij stelde die vraag omdat hij er niets van begreep. Er was bij hem uitgezaaide darmkanker ontdekt in een onbehandelbare eindfase. Vechten had geen zin meer, hij zou geen enkele kans maken, werd hem verteld. Maar dat laatste kon er bij hem niet in. Het had áltijd zin gehad om positief te blijven en ervoor te gaan. Hoe kon het nu zo anders zijn?

Toch een tumor

Drie weken eerder, vijf jaar na mijn diagnose borstkanker, waren we samen nog naar mijn controle-arts geweest. Alles was oké en de toekomst zag er ineens veel beter uit. Destijds, toen ik met klachten aanklopte bij mijn huisarts, kreeg ik in eerste instantie het geruststellende bericht dat er niks aan de hand was. Maar twee maanden later bleek het tóch om een tumor te gaan, inmiddels ruim drie centimeter groot en uitgezaaid naar vijf lymfeklieren.

De prognose was niet best: de kans dat ik na tien jaar nog in leven zou zijn, was vijftig procent. Maar ík had in elk geval een kans. En dan na vijf controlejaren horen dat alles oké is, is echt fantastisch hoor; ik had een mijlpaal bereikt. Mijn man en ik waren van plan eindelijk weer wat onbezorgder te gaan genieten. Maar een maand later, toen hij zijn diagnose darmkanker kreeg, was alles weer anders.

Waarom ik?

Een radeloze periode van zes weken volgde, waarin we telkens werden ingehaald door de tijd. ‘Heeft u nog vragen?’ vroeg een palliatief verpleegkundige tijdens een bezoek aan mijn man, waarop hij alleen nog kon uitbrengen: ‘Waarom ik?’ De stilte die volgde was veelbetekenend. Er was geen antwoord op die vraag en vijf dagen later overleed hij. ‘Waarom ik?’ veranderde voor mij al snel in een ‘Waarom hij en niet ik?’. Alles had om mij gedraaid de afgelopen jaren en nu kon ik alleen maar machteloos toezien hoe hij geen enkele kans maakte.

Zeven jaar verder

Inmiddels ben ik nog een broer en vriendinnen verloren aan die rotziekte en vecht mijn vriendin er voor de tweede maal tegen. ‘Waarom ik?’ denk ik nog geregeld. Waarom heb ik het wel gered? Ik weet dat ik me niet schuldig kan voelen, omdat bij mij de behandeling wél goed aansloeg, maar toch, het houdt me continu bezig.”

Beeld | iStock

m46

Margriet 46 ligt nu in de winkel! Met deze week: het nieuwe samenwonen, 13 vragen aan de plantendokter, opvallende first ladies en nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant