Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Ik voel nu een grote, maar prettige leegte’

side-view-of-designer-using-laptop-at-home-office.jpg

Deze week verteld Tineke (58) in Mijn verhaal over dat ze na altijd gewerkt te hebben, is gestopt. Haar lege agenda voelt voor haar nu als een prettige leegte.

“Toen mijn zoons en schoondochters vervolgens voorstelden om mij dan als gastouder in te huren voor de opvang van hun kinderen, was de keuze ineens niet moeilijk meer.”

Een lege agenda

“Daar zit ik dan op een dinsdagmorgen met de dag aan mijzelf. Na wat wikken en wegen heb ik mijn baan opgezegd. Mijn laatste werkdagen zitten er inmiddels op, mijn afscheid is gevierd en nu zit ik aan mijn keukentafel met een zee van ruimte in mijn agenda. Ik heb een boel om over na te denken en mijn hoofd is daardoor gevuld. Stoppen met werken was een goed idee, toch? Ja, zeker wel. Ik ben tenslotte niet over één nacht ijs gegaan.”

Gastouder voor mijn kleinkinderen

Mijn man en ik hebben altijd allebei gewerkt. Hij werkt nog steeds als zzp’er in de bouw; hij is timmerman. Ik heb jaren gewerkt bij een leuk tuincentrum, ik heb een vriendin geholpen toen zij haar horecazaak opzette, daarna ben ik een opleiding gaan volgen en heb ik nog járen gewerkt in de zorg. Met mijn ouders als achterban kon ik mijn banen goed combineren met de opvoeding van de kinderen. En ik heb werken altijd fijn gevonden. Tót zo’n twee jaar geleden, nog voor corona eigenlijk. De wisselende werktijden begonnen me tegen te staan, de nachtdiensten braken me op en ook de sfeer liet te wensen over door de hoge werkdruk, denk ik.

Ik voelde me moe. Ondertussen werd ik oma en vroegen de kinderen mij om op te passen, waar ik dolgraag ja op wilde zeggen. Mijn man kreeg een opdrachtgever bij wie hij tot zijn pensioen een vast salaris kan verdienen. En zo, alles bij elkaar opgeteld, kwam ik ertoe om – samen met mijn man – te praten over stoppen met werken, eerder dan ik me ooit had voorgenomen. Toen mijn zoons en schoondochters vervolgens voorstelden om mij dan als gastouder in te huren voor de opvang van hun kinderen, omdat dat hen én de kleinkinderen veel meer vrijheid en rust zou geven, was de keuze ineens niet moeilijk meer. Met dat financiële extraatje konden mijn man en ik prima rondkomen. 

Een prettige leegte

Oppassen vind ik een feestje, maar ook de vrije dagen voelen nu heel anders dan toen ik nog werkte voor een baas, in de zorg. Het gehaaste gevoel is weg. Het gevoel dat ik me moet verantwoorden is weg. Daarvoor in de plaats is een prettige leegte gekomen, die op dit moment nog wat groot voelt, maar waarvoor ik plannen ga maken omdat ik daar nu eindelijk tijd voor heb. Zo zittend op dinsdagmorgen aan mijn keukentafel besef ik wat een geluk het is dat ik deze keuze heb kunnen maken. Een nieuwe fase, eigenlijk voor ons hele gezin.”

Beeld | Getty Images

Ook interessant