Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Ik mis mijn overleden man, maar voel me completer zonder hem’

mijn-verhaal-overleden-man.jpg

“Ik was in mijn jeugd een sociaal meisje”, zegt Anneke (57). “Die karaktereigenschap zit in onze familie. Mijn ouders hadden een gezellige vriendengroep en eigenlijk ging er geen weekend voorbij zonder dat we er samen met andere gezinnen op uit trokken of dat er mensen bij ons over de vloer kwamen.”

“Ik hield ervan en dacht dat iedereen zo’n rijk sociaal leven had. Het hoorde erbij. Maar voor mijzelf liep het toch een beetje anders.”

Serieuze doelen

“Tijdens mijn schooltijd en opleiding had ik leuke vriendinnen leren kennen. Ze ontmoetten elkaar weleens bij mij, maar we vormden samen geen vriendengroep. Helemaal niet erg, alleen moest ik veel bewuster dan mijn ouders die afzonderlijke vriendschappen gaan onderhouden.

En gek genoeg werd ik verliefd op een man die helemaal niet zo sociaal was aangelegd. Tim was al op zijn zestiende gaan werken en had best serieuze doelen. Hij wilde geld verdienen om zekerheden op te bouwen. Een mooi huis stond op zijn verlanglijstje en ook een fijn gezin. Die sterke drive in hem trok mij aan en ik heb me graag laten meevoeren.”

Geen buitenwereld meer

“Letterlijk ook, door samen te verhuizen naar een prachtig plekje in Nederland, waar we rust en ruimte hadden. Onze kinderen, we kregen er twee, groeiden hier heerlijk vrij op. Maar ik miste wel de reuring die ik van huis uit gewend was. Tim had geen vriendschappen en verlangde daar ook niet naar. En van mijn vroegere vriendinnen waren er twee overgebleven, maar door de afstand zag ik hen niet vaak.

Van nieuwe vriendschappen opbouwen, leek het maar niet te komen. Ik werd opgeslokt door het gezin, mijn werk, de zorg voor ouders en het reilen en zeilen rondom de eenmanszaak van Tim. En toen Tim ziek werd, leek er een aantal jaren helemáál geen buitenwereld meer te bestaan.”

Wat eerder niet lukte, deed ik nu wel

“Mijn man is jong overleden en ik werd jong weduwe. Na een heel intense periode van gemis en verdriet besefte ik dat ik een eigen leven moest opstarten. En ik wilde daarin heel duidelijk meer contact met andere mensen. Mijn alleen-zijn heeft me een flinke zet in de rug gegeven. Wat me eerder niet lukte, deed ik nu wél.”

Completer mens

“Ik ben vrijwilligerswerk gaan doen bij de plaatselijke voetbalvereniging, ik heb me aangesloten bij een wandelgroep en hierin zelf geïnitieerd dat we eens in de maand voor elkaar koken. Ondanks dat ik Tim nog steeds erg mis, voel ik me een completer mens. Dit hoort bij mij. Soms voel ik me een slappe bloem die eindelijk water heeft gekregen en nu weer stralend staat te bloeien. Natuurlijk heeft ieder mens andere behoeftes, maar ik wil toch maar zeggen: onderschat nooit de waarde van sociale contacten.”

Beeld | IStock

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-21.
Je kunt deze editie nabestellen op MAGAZINE.NL >

 

 

 

 

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

 

Ook interessant