Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Er werd nooit over hem gepraat, dat was zielig’

mijn-verhaal-er-werd-nooit-over-hem-gepraat-dat-was-zielig.jpg

Deze week vertelt Chantal in mijn verhaal over het plotselinge overlijden van haar vader. Ze trof hem op drie jarige leeftijd dood aan op de overloop. Er werd nooit over haar vader gepraat, want dat was zielig.

“Zo ging dat nog in 1976, kleine kinderen werden weggehouden van de dood. Gelukkig is dat nu wel veranderd.”

Uitgegleden

“Ik was drie jaar toen mijn vader, op 45-jarige leeftijd, plotseling overleed. Mijn ouders hadden die avond een feestje en daarvoor ging mijn vader zich boven even douchen en omkleden. Omdat ik naar bed moest, kwam ik niet veel later ook boven en daar vond ik mijn vader dood op de overloop.” “Waarschijnlijk is hij uitgegleden en met zijn slaap op het randje van de tegels terechtgekomen. Ik riep mijn moeder en zij haalde mij direct van hem af. En toen de huisarts kwam, was ik al naar onze buren gebracht…”

‘Weggehouden van de dood’

“Ik groeide op in een klein dorp en iedereen kende mijn vader. Met zijn begrafenis liep dus ook het hele dorp uit, alleen ik mocht er niet bij zijn. Zo ging dat nog in 1976, kleine kinderen werden weggehouden van de dood. Gelukkig is dat nu wel veranderd. Omdat ik veel wegliep van huis, ik denk omdat ik mijn vader zo miste, werd vrij direct besloten dat ik met mijn drie jaar beter vast naar de kleuterschool in het dorp kon gaan.”

“Dat ging goed, al hield ik altijd het gevoel dat ik ‘anders’ was dan de andere kinderen. Ik kon op school bijvoorbeeld nooit meedoen met de knutselcadeautjes voor Vaderdag en mocht dan in het kantoor van de directeur een vaasje maken voor op mijn vaders graf.”

Lees ook: Mijn verhaal: ‘Bij mijn oma voelde ik me gezien, ze prees me de hemel in’

Zielig

“Overal waar ik kwam kreeg ik te horen dat ik uiterlijk veel op hem leek, maar verder werd er nooit over hem gepraat, want dat was zielig. Ook bij ons thuis was mijn vader nooit onderwerp van gesprek. Ik hoorde hooguit weleens iets van ouders van vriendinnen; dat hij zo veel deed voor de handbalvereniging bijvoorbeeld.”

Leren kennen

“Daarom vond ik het gewéldig dat mijn moeder, voor mijn eerste heilige communie, een heel mooi verhaal had geschreven over mijn vader, met foto’s en zelfgemaakte tekeningen waar ze echt heel druk mee was geweest. Pas toen ik een serieuze relatie kreeg met mijn man, ben ik haar meer gaan vragen. Ook mijn oudere broers en zus konden nog het een en ander vertellen, waardoor ik mijn vader toch nog een beetje heb leren kennen.”

Respect

“Als mensen mij vragen naar mijn moeder, zeg ik altijd dat ik ontzettend veel respect voor haar heb. Ze is inmiddels 87 en heeft alles in haar eentje gedaan. Ze was als een vader en moeder voor mij en heeft mij een heel fijne jeugd gegeven. Omdat ik niet weet hoe het is om een vader te hebben, weet ik ook niet wat ik heb gemist.”

Beeld | Getty Images

Ook interessant