Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Ik werd aangesproken in de supermarkt, mijn vader was overleden’

mijn-verhaal-ik-werd-aangesproken-in-de-supermarkt-mijn-vader-was-overleden.jpg

Ondanks werd Joyce (48) aangesproken in de supermarkt in het dorp waar ze woont. Een vrouw die ze herkende als het vroegere tennismaatje van haar vader, vertelde haar ter plekke dat haar vader was overleden. Hij worstelde al jaren met kanker, had zij via via gehoord.Deze week vertelt ze in Mijn verhaal hoe het was om dit zo te ontdekken.

“Ik heb dat nooit geweten, omdat we al jaren geen écht contact hadden. Nu hij dood is, zal dat er dus ook nooit meer van komen. Ik stond te trillen op mijn benen, daar in die winkel. Als ik er eerder wel eens over nadacht, hoe het zou zijn als mijn vader overleed en of ik daar dan bericht van zou krijgen, kwam dit scenario niet in mij op. De mevrouw die het nieuws bracht en die ik verder niet goed kende, bleef doorpraten, terwijl ik het liefst al mijn boodschappen liet staan en naar huis rende. Niet omdat ik werd overvallen door verdriet, maar wel omdat ik de intense behoefte voelde om alleen te zijn. Om na te denken en te voelen wat dit nou eigenlijk met mij deed.”

‘Mijn vader was geen foute man, geen bullebak of ingewikkeld mens’

“Mijn vader was geen foute man, geen bullebak of ingewikkeld mens. Ik kijk terug op een fijne jeugd met hem, mijn moeder en mijn zus. En toch is er ergens iets misgegaan. Ik heb daar nooit goed de vinger op kunnen leggen. Mijn vader is na de scheiding van mijn moeder – mijn zus en ik waren toen twintigers – simpelweg een ander leven begonnen. Met een andere vrouw en stiefkinderen. Waarom wij daar niet in pasten heeft hij nooit uitgelegd en heb ik nooit begrepen. Ik denk dat hij daar in zijn hoofd geen ruimte voor had, dat hij zijn verleden en heden niet goed kon samensmelten.”

‘Ik herkende hem nauwelijks’

“Zijn nieuwe vrouw was een sterk type, die hem als een kameleon deed veranderen in een man die ik nauwelijks herkende toen er nog wel wat contact was. En hij kón dat dus. Veranderen van de stoere buitenman met stoppelbaardje, houthakkersblouse en bergschoenen naar de keurig gekapte heer met sjaaltje en zijden overhemd, koffiedrinkend uit een dameskopje in plaats van een stevige mok.”

Lees ook:
Mijn verhaal: ‘Mijn vader was een tiran die ons sloeg en hersenspoelde’

‘Het had zo anders kunnen zijn’

“Ik denk oprecht dat ze gelukkig waren samen. Ik wil dat geloven. Maar nu mijn vader is overleden, kan ik niet mijn gevoel verdringen dat het toch ook allemaal zo anders had kunnen zijn. Mensen maken soms gekke sprongen. Ik heb geleerd dat je niet krampachtig kunt vasthouden als de ander niet wil. Ik hoop dat mijn vader heeft geweten dat hij welkom was bij mij. Zonder hem ga ik verder, zoals ik al vele jaren heb gedaan.”

Beeld | Getty Images

Ook interessant