Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Bij alles wat ik doe, houd ik mijn overleden man in gedachten’

mijn-verhaal-bij-alles-wat-ik-doe-houd-ik-mijn-overleden-man-in-gedachten.jpg

Deze keer in Mijn Verhaal vertelt Marianne (53) over de laatste weken met haar man John. Begin van dit jaar overleed hij op 53-jarige leeftijd aan kanker.

“Vol plannen zaten we, zoals altijd. We genoten van elkaar, onze mooie reizen, de tuin, onze jonge hond en de vakanties met mijn ouders. En toen ineens bleek John, mijn man, ernstig ziek.”

Rots in de branding

“Vijf jaar eerder, toen ik borstkanker kreeg, was hij mijn rots in de branding geweest. Wat was ik toen blij met mijn mooie pruik die we samen uitzochten. En wat waren wij allebei blij met een goede prognose. De strijd tegen kanker was zwaar en emotioneel, maar dankzij zijn steun werd het toch ook een waardevolle tijd. We zouden samen oud worden! John en ik. Na alle chemo’s, de operatie en bestralingen genoten we weer volop van het leven, tot een nieuwe klap zich aandiende. Nu betrof het zíjn gezondheid.”

Schildklierkanker

“John had weleens wat geklaagd over keelpijn. Hij kreeg toen antibiotica en omdat die niet aansloegen, volgden bloedonderzoek en een scan. Daaruit bleek dat John uitgezaaide schildklierkanker had. Nieuws dat wij nooit hadden verwacht en waarvan we, gek misschien, vrij direct in de regelmodus schoten. Om mij te ‘ontzorgen’ in de toekomst ontfermde John zich vanuit het ziekenhuis zo veel mogelijk over de financiën, de verzekeringen en alles wat hij voor mij belangrijk vond.

En ik regelde van alles voor John en voor dat laatste moment. We spraken samen zijn hele uitvaart door en kozen ‘onze muziek’ uit. En omdat we samen zo’n fantastisch leven hadden, noemden we het niet zijn afscheid, maar de viering van zijn leven, van óns leven. Heel fijn waren alle lieve mensen om ons heen en de steun van familie en vrienden. Maar John was ook nu weer mijn rots in de branding. Zo sterk, zo dapper, zo helder zoals hij de dingen zag en uitsprak.”

Dankbaar

“Mijn lieve echtgenoot is op 16 februari 2020 te midden van al onze dierbaren overleden, 53 jaar en ondanks zijn ziekte nog zo vol leven. Ik mis hem elke dag meer, heb heimwee naar zijn lach en zijn sterke armen om mij heen. Wat ben ik dankbaar dat ik zijn vrouw mocht zijn; die 34 jaar samen had ik voor geen goud willen missen.

Ik moet nu verder. Soms weet ik alleen niet zo goed hoe. Met familie en vrienden praat ik veel over hem en onze jonge labrador zorgt voor afleiding, dat is fijn. John zal altijd een belangrijk deel van mij blijven. Hij maakte mij gelukkig. Bij alles wat ik doe, houd ik hem in mijn gedachten en in mijn hart. Want liefde blijft.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.

Beeld |iStock

Margriet 32 ligt in de winkel! In dit nummer vind je onder andere een uitgebreid interview met powervrouw Bibian Mentel, acht Japanse puzzels, een dossier oud en jong; wat kunnen we van elkaar leren? en nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder extra verzendkosten.

Ook interessant