Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Getijden die elkaar afwisselen, dat is wat het leven is’

mijn-verhaal.jpg

Evelien Veenboer (63): “Het is mei 1980. Ik tuur in de verte en zie de contouren van Vlieland zichtbaar worden. Het geeft me een gevoel van geluk en toch, als de veerboot eenmaal langzaam de haven van Oost-Vlieland in vaart, bekruipt me ook iets van weemoed. Drie jaar eerder stond ik hier ook, maar niet in mijn eentje.

Vlieland

Ik, net twintig, was op huwelijksreis met de man van mijn dromen en ging voor een lang en gelukkig leven samen. Helaas mocht het niet zo zijn. Maar Vlieland sloot ik in mijn hart. De rust op het eiland, de prachtige duinen, de charme van de Dorpsstraat met zijn leuke winkeltjes en gezellige restaurantjes… Na mijn scheiding en de start van een nieuwe relatie ben ik hierheen gevlucht om even tot mijzelf te komen. Ga ik de goede kant op? Ben ik er klaar voor om me weer open te stellen voor de liefde? Op dit eiland waar niemand mij kent, hoop ik mijn antwoorden te vinden.

‘Is dit niet wat het leven is?’

Als ik mijn hotel binnenstap, zie ik dat hier nog niets is veranderd. Eigenlijk ben alleen ík veranderd, merk ik deze dagen. Na een rusteloze nacht vol dromen besluit ik na het ontbijt een fiets te huren en richting zee te gaan. Als ik op het strand loop, denk ik: is dat niet wat het leven is? Getijden die elkaar afwisselen? Nu is het eb in mijn leven, maar straks is het weer vloed. Dan loop ik met blote voeten door het water, de zon op mijn gezicht, wetend dat er iemand op mij wacht die mij neemt zoals ik ben…

En ineens heb ik mijn antwoord. Zodra ik in de buurt van een telefoon ben, laat ik het mijn nieuwe vriend weten. ‘Geef me nog wat tijd en ruimte,’ zeg ik. ‘Het komt goed!’ En het is ook écht goed gekomen, want met die lieve, geduldige man van toen ben ik op 10 april 2020 inmiddels veertig jaar samen.

Mijn eiland

‘Geloof, hoop en liefde’ stond er op onze trouwkaart en deze drie kernwoorden zijn altijd de rode draad geweest in ons leven. Geloof hebben in het goede van een mens. Hoop houden als je in moeilijke tijden alles dreigt te verliezen wat je dierbaar is. En de liefde koesteren die alles overeind houdt. We zijn samen op Vlieland geweest, maar dat blijft toch meer mijn eiland. Mijn man houdt van warmte en mediterrane sferen, wat ons verder weg heeft gebracht, naar Kreta. Hier hebben we onze eerste vakantie samen doorgebracht en hier komen we nog steeds als we rust en stilte zoeken. Af en toe terug naar de basis, het hielp mij toen en helpt mij ook nu weer te focussen op de echt belangrijke dingen. En ik denk dat dat met een liefdevol samenzijn van veertig jaar zeker wel een feestje waard is.”

M13

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2020-13. Je kunt deze editie nabestellen via MAGAZINE.NL.

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

Beeld | iStock

Ook interessant