Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Ik kan niet anders dan concluderen dat het cliché helemaal waar is’

mijn-verhaal-ik-kan-niet-anders-dan-concluderen-dat-het-cliche-helemaal-waar-is.jpg

Het was natuurlijk even slikken voor Annie Voets (57), toen ze boventallig werd verklaard. Dat zo’n gesloten deur ook weer nieuwe opende – een bekend cliché – kon ze dan ook niet geloven. Maar toch blijkt nu dat er wel degelijk een kern van waarheid zit in die uitspraak.

“Ik ben nooit een hoogvlieger geweest, maar rondde wel netjes de Tuinbouwschool af. Jammer alleen dat er in de jaren tachtig nagenoeg geen werk was in de groensector. En dus pakte ik aan wat op mijn pad kwam: een baantje bij een drukkerij, productiewerk bij een farmaceut. Hier een week, daar een maand, niks blijvends. Vervolgens lukte het toch nog om een seizoen als tuinvrouw bij een zorginstelling aan de slag te gaan en een paar jaar bij een tuin- en landschapsarchitect. Daarna kwam ik op een kantoor terecht als tekenaar, maar dat was het niet helemaal.”

Na veertien jaar boventallig verklaard

“Mijn verlangen naar buitenwerk trok aan me en via een uitzendbureau dat wel wat zag in mijn genoten opleidingen kon ik beginnen bij een boomkwekerij. Geweldig vond ik het daar, werkend tussen mannen met grote monden en kleine hartjes en met het groen letterlijk tussen de vingers. Later heb ik nog vier jaar in de plantsoenen gewerkt, ook fantastisch. En uiteindelijk ook nog ruim veertien jaar bij een groothandel in bloemen; tót ik ‘boventallig’ werd verklaard. Wat nu?”

‘Wat wilde ik en wat kon ik?’

“Ik ben gaan graven: wat wilde ik nu echt en wat kon ik? Dat ik mensen om me heen heel belangrijk vind, werd snel duidelijk. En ik merkte dat de passie voor tekenen en schilderen zich al een tijdje een weg naar buiten zocht. Omdat we thuis de ruimte hadden, besloot ik toen de stoute schoenen aan te trekken en een atelier te starten, voor iedereen die wil komen tekenen en/of schilderen. Ik heb op kerst- en kunstmarkten gestaan om mijn atelier te promoten en dat bracht het balletje aan het rollen.”

Een goede stap

“De groep tekenaars groeide gestaag en ik kreeg bijna dagelijks de bevestiging dat ik de goede stap had genomen, omdat ik zó genoot. Nog steeds geniet ik enorm van het gezelschap en van al het moois dat wordt gecreëerd in mijn atelier. Ik zorg voor de materialen en assisteer waar nodig. En om het seizoen af te sluiten organiseer ik jaarlijks een buitenschilderdag, waar ook vrienden en vriendinnen aan meedoen. Erg gezellig! Daarnaast is er ruimte om ook andere hobby’s op te pakken, zoals schrijven. Vorige maand kwam zelfs mijn tweede boek uit.”

Het cliché is waar

“Ik kan niet anders concluderen dan dat het cliché helemaal waar is: ‘Waar de ene deur dichtslaat, gaat een andere deur wagenwijd open,’ én dat klimmen uit een dal de mooiste tocht van je leven kan zijn.”

Margriet 43 ligt nu in de winkels! Met deze week een groot en openhartig interview met de Haarlemse schrijver Arthur Japin, de leukste herfstjassen voor dit najaar, leren omgaan met eenzaamheid, verhalen over hoe het is als je kind zélf een kind krijgt en nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant