Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Met mijn ‘belegen’ look viel ik niet meer zo op in positieve zin’

mijn-verhaal-met-mijn-belegen-look-viel-ik-niet-meer-zo-op-in-positieve-zin.jpg

Martine (64) vertelt in Mijn Verhaal deze week het gevoel dat zij kreeg toen ze in Margriet 39 las ik over happy ouder worden en over het loslaten van de ‘jongheidswaanzin’. Want pas als je dát kunt, kun je eindelijk écht gelukkig ouder worden. “Ik ben helemaal voor. Alleen weet ik ook uit ervaring hoe moeilijk het is om het ideaalbeeld van ‘jong en mooi zijn’ los te laten.”

“In mijn jeugd ervoer ik al dat uiterlijk een grote rol kan spelen in je leven. Mijn oudere zus werd gepest, omdat ze volgens haar belagers te dun was, piekhaar had en lelijk was. Dat ikzelf als kind niet werd gepest moest ik dan wel te danken hebben aan het feit dat ik uiterlijk niet opviel of mooi genoeg was, zo redeneerde ik.”

‘Wie bepaalt wat mooi is?’

“Het maakte me heel onzeker. Immers: wie bepaalt wat mooi is? En kan zo’n mening niet zomaar weer omslaan? Later merkte ik vaker, vooral in het contact met mannen, hoeveel makkelijker het is als je aantrekkelijk wordt gevonden. Hoewel ik altijd wat naïef en onzeker bleef, begreep ik wel dat ik daardoor soms de leukere opdrachten en mooiere kansen kreeg.”

Ineens een belegen look

“Ik leerde ook hoe ik met een bepaalde lach of oogopslag makkelijker een aardige reactie of vriendelijk antwoord loskreeg. Best fijn, want dit gaf mij tegenover onbekenden iets van controle. Controle die ik vanaf mijn 45ste duidelijk begon te verliezen. ‘Ineens’ had ik niet meer die jeugdige sprankeling en met mijn rimpeltjes en ‘belegen’ look viel ik niet meer zo op in positieve zin. Wat gebeurde me nu? Dat op mij niet meer als vanzelfsprekend vrolijk werd gereageerd, daar moest ik ontzettend aan wennen.”

Jongheidswaanzin

“Het was alsof ik mijzelf kwijt was en daardoor ging ik van alles doen om mezelf weer terug te vinden: dat was mijn ‘jongheidswaanzin’. Ik kocht allerlei serums, crèmes en ampullen voor een frisser uiterlijk, ik liet huidtherapieën doen en zocht van alles op over verjongende ingrepen tot ik er gék van werd.”

‘Ik mag nu gewoon 64 zijn’

“Het beste cadeau dat ik mezelf rond mijn zestigste heb gegeven, is dat ik hiermee stopte: ik hoef niet meer. Ik mag nu gewoon 64 zijn en me net zo mooi als en soms minder mooi voelen dan mijn leeftijdsgenoten. Wat een rust geeft dat. Als ik dit toch eens had ingezien op mijn 45ste… Nu denk ik zó vaak: zou het niet heerlijk zijn, voor jong en ouder, als het belang van mooi zijn en jeugdig blijven niet meer zo’n invloed had op ons leven? Vrouwen, wat zouden we gelukkig zijn.”

Ook interessant