MT28 M28 Nog nooit verteld Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

‘Mijn schoondochter in de steek laten omdat mijn egocentrische zoon dat eist? Dat kan mijn geweten niet aan’

Tessa heeft haar zoon al een halfjaar niet meer gezien, omdat ze loyaal bleef aan haar zieke schoondochter, terwijl hij eiste dat ze haar niet meer zou zien.

“Dat mijn zoon sprekend zijn vader was, wist ik al toen hij nog op de basisschool zat. Exact hetzelfde koppie, dezelfde charme. Dezelfde tomeloze energie. Maar ik herkende ook zijn eigengereidheid. De zelfzuchtigheid. Toen al dacht ik: als Lars later maar niet zo’n egocentrische hartenbreker wordt als zijn vader. Maar, dacht ik dan, ik ben er ook nog. Niet alleen had Lars de helft van mijn genen, hij kreeg maar liefst honderd procent van mijn opvoeding mee. Nou, dan zou ík ervoor zorgen dat hij zou beseffen dat het leven niet alleen om hem draaide.”

“Dertig jaar later besef ik dat karakter zich niet laat veranderen. Wat vind ik dat verdrietig. Het heeft ertoe geleid dat ik mijn zoon al een tijd niet meer heb gezien.”

Vol levenslust

“Ik ontmoette Lars’ vader Jens bij het uitgaan, 23 was ik. Ik genoot van zijn levenslust en zijn ‘pluk de dag’-houding. Maar al na een paar maanden kon ik hem niet meer bijhouden. Ik wilde ook weleens een avond op de bank zitten. Plannen maken voor de toekomst, sparen. Jens was daar helemaal niet mee bezig. Toen hij na een halfjaar verder hopte naar een ander meisje liet hij me uitgeput achter. Het is maar beter zo, prentte ik mezelf in. Toch bleef ik hem missen; niemand was zo leuk als hij.”

“Toen ik Jens op mijn dertigste opnieuw tegen het lijf liep, was het direct weer raak. Hij leek veel rustiger en toen ik per ongeluk zwanger raakte, was hij het die aandrong dat we het zouden houden. ‘Het wordt geweldig, jij en ik en een kind,’ riep hij en legde me op alle mogelijke manieren in de watten. Dat hij ook nog geregeld ging stappen, zag ik maar door de vingers. Straks zou hij een brave huisvader worden. De ochtend dat ik met onze baby in het ziekenhuis tevergeefs zat te wachten tot hij ons op kwam halen, wist ik al dat ik een fout gehad gemaakt. Een paar jaar heb ik het nog geprobeerd, maar toen was ik het zat om twee kinderen te hebben. Jens nooit zou veranderen. Dat bleek wel toen hij na onze breuk op wereldreis ging en voor zijn zoon niet meer was dan een flierefluiter die af en toe cadeautjes stuurde.”

MT28 M28 Nog nooit verteld Beeld

Normaal leven

“Als kind was mijn zoon al erg geliefd bij andere kinderen. Ook bij meisjes. Hij heeft er heel wat versleten in zijn jonge jaren. En al zag ik soms het opportunistische van Jens bij hem terug, ik bedekte dat met de mantel der liefde. Hij is nog jong, dacht ik. ‘Hij verliest zijn wilde haar nog wel.’”

“Dat hoopte ik ook voor Lars zelf; van Jens is niet veel goeds gekomen. Hij woont in een rommelige woongroep, is verslaafd aan wiet en heeft geen rooie cent. Mijn jongen gun ik een normaal leven. En dat leek hij ook te krijgen. Hij studeerde, vond een goede baan, kocht een mooi huis en zelfs in de liefde leek hij rust te vinden. Zijn vriendin Babette paste dan ook perfect bij hem. Ze slikt zijn vrijheidsdrang, de fratsen die hij soms uithaalde – net als Jens had Lars er een handje van om soms nachten weg te blijven en dingen plannen blijft lastig voor hem – maar kon hem ook op het matje roepen als het te gortig werd. Ze waren aan elkaar gewaagd en hij was stapelgek op haar. Ik ook. Vanaf het eerste moment dat Babette in mijn leven kwam, was ze de dochter die ik nooit heb gehad. Ook zij stond erg open voor mij: haar ouders overleden toen ze jong was, ze heeft weinig familie. We werden heel close. Lars en Babette waren kind aan huis bij mij. Samen, maar ook apart, en ik ben ging regelmatig op vakantie met ze.”

Laatste druppel

“Alles veranderde toen Babette eierstokkanker kreeg. Ik was er kapot van. Niet alleen omdat ik voor Babettes leven vreesde, ook omdat ik bang was dat Lars het niet aan zou kunnen. Ik wist dat hij van haar hield. Maar zou hij zichzelf kunnen wegcijferen en er echt voor haar kunnen zijn? De eerste tijd verraste hij me, hij was zorgzaam en ging mee naar alle onderzoeken. Toen was er nog hoop dat het niet zo lang zou duren allemaal. Maar de kanker bleek uitgezaaid en Babette moest een zwaar traject in. Van de vrouw op wie Lars verliefd was geworden, bleef weinig over. En stapje bij beetje nam Lars afstand van haar. Niet door het haar te zeggen, maar door zich onverschillig op te stellen en zijn eigen gang te gaan. Hij was vaak weg, hield zich niet aan afspraken. Ik zag het met lede ogen aan. Ik begreep heus dat het moeilijk was voor hem, maar dat was het ook voor Babette. De vrouw die hij altijd de liefde van zijn leven had genoemd. Dan blijf je haar toch steunen?”

“Ik zag met eigen ogen hoe hun relatie in rap tempo afbrokkelde. En toen deed Lars hetzelfde als Jens ooit bij mij: hij liet Babette met haar tas wachten in het ziekenhuis, omdat hij de tijd vergat. Het was de laatste druppel en ik snap helemaal dat Babette hem de deur wees. Lars niet. Hij is diep beledigd, voelt zich onheus bejegend en is erg boos op Babette. En nu eist hij van mij dat ik haar ook niet meer zie. Ik heb alles voor hem over, behalve dat. Ik kan mijn schoondochter onmogelijk in de steek laten. Dat kan mijn geweten niet aan, ik wíl het ook niet. Ik zou geen nacht meer kunnen slapen als ik haar in de steek laat omdat mijn egocentrische zoon dat eist. Helaas betekent dat dat Lars en ik nu al een halfjaar alleen maar app-contact hebben. Dat doet me pijn en ik mis hem elke dag. En toch: ik sta achter mijn keuze. Zolang Babette ziek is, ben ik er voor haar, zo simpel is dat.”

De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd. Ook (anoniem) een geheim delen? Er wordt integer en vertrouwelijk met je bericht omgegaan. Mail naar Lydia van der Weide: redactie@margriet.nl.

Lydia van der WeideRedactie
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden