Marjon kreeg ongewild gevaarlijke borstimplantaten. ‘Dan blijkt dat je al veertien jaar lang vergif in je lijf hebt’ Beeld Nieke Martens
Beeld Nieke Martens

PREMIUM

Marjon kreeg gevaarlijke borstimplantaten. ‘Dan blijkt dat je al veertien jaar lang vergif in je lijf hebt’

Op haar 32ste krijgt Marjon (56) een borstvergroting. Ze kiest voor de, in haar ogen, veiligste optie: zoutwater implantaten. Na veertien jaar krijgt ze een brief van het Ministerie van Volksgezondheid, Wetenschap en Sport met de mededeling dat ze de gevaarlijke PIP-implantaten heeft.

Als Marjon 32 is krijgt ze een cadeau van haar vriend: een borstvergroting. Ze heeft daarvoor anderhalf jaar borstvoeding gegeven, dus dit is het moment waarop ze de vergroting kan laten uitvoeren. “Ik heb daar veel onderzoek voor gedaan,” vertelt ze. “Ik wilde niet zomaar naar een kliniek en ook niet zomaar protheses. Ik wilde absoluut geen siliconen protheses. Ik wilde water op zout implantaten en daarvoor kon ik maar bij één kliniek terecht. Ik heb een afspraak gemaakt en mijn voorkeur aangegeven. Dat zou geregeld worden.”

12 jaar lang andere implantaten

Marjon wordt voor de operatie onder narcose gebracht. Vanwege de mondelinge afspraak gaat ze ervan uit dat het zoutwater protheses zijn die bij haar worden ingebracht. “Toen ik wakker werd uit de narcose, kreeg ik een roze formulier onder mijn neus gedrukt dat ik moest ondertekenen. Dat heb ik gedaan, terwijl ik in mijn dufheid eigenlijk niet goed wist waar het precies over ging. Veertien jaar lang heb ik dus implantaten in mijn lichaam gehad waarvan ik al die tijd heb gedacht dat het water op zout protheses waren.”

Tot een dag in 2012. Marjon krijgt een brief van het Ministerie van Volksgezondheid, Wetenschap en Sport. Hierin staat dat ze PIP-implantaten heeft. Deze protheses waren gevuld met industriële in plaats van medische siliconen en gingen in veel gevallen lekken, met alle klachten van dien. “Ik schrok daar heel erg van. Al die tijd dacht ik dat ik verstandig had gekozen en veilige implantaten had. En dan krijg je zo’n brief en blijkt dat je al veertien jaar lang vergif in je lijf hebt.”

Wissel van implantaten

Na dit nieuws wil Marjon haar protheses laten verwijderen en vervangen door andere. Deze wissel wordt, op een eigen bijdrage na, betaald door de verzekering. Enige voorwaarde: ze moet weer naar dezelfde kliniek. “Ik wilde graag dat ze vervangen werden, dus ik ging weer naar die kliniek toe. Ondanks dat ik boos op ze was. Bij deze nieuwe implantaten kreeg ik een heus certificaat en de belofte dat ze goed waren.”

Wéér foute protheses

Maar op een dag kwamen ook deze Allergan implantaten slecht in het nieuws. “Een vriendin van me vroeg of ik het nieuws had gezien, maar ik dacht alleen maar: ik heb een certificaat, die van mij moeten goed zijn. Niets was minder waar. Uiteindelijk bleek dat ook deze implantaten fout waren. De grond zakte onder mijn voeten vandaan.”

“Ik ben toen heel boos geworden en ben op hoge poten naar de kliniek gegaan. Maar de arts die de implantaten bij mij geplaatst had, kreeg ik niet te spreken. En als ik ze wilde laten verwijderen moest ik minimaal 3000 euro betalen. Dat maakte me helemaal boos. Zij plaatsten foute implantaten en ik moest de kosten daarvoor dragen? Dat liet ik niet gebeuren. Uiteindelijk heeft een internist van de kliniek onderzoeken gedaan, onder andere naar mijn klachten. Toen werd het syndroom van ASIA geconstateerd: een aandoening waarbij je ziek wordt van je borstprotheses. Na die diagnose wilden ze de protheses wél kosteloos verwijderen, maar ik wilde niets meer te maken hebben met deze kliniek.”

Klachten door lekkende implantaten

Achteraf ziet Marjon dat ze jarenlang klachten heeft gehad van haar lekkende protheses. “Ik had altijd koud vlees bij mijn borst, was moe, duizelig, soms zelfs depressief en had klachten als hoofdpijn en ontstekingen. Ik ging naar allerlei specialisten, maar niemand kon me vertellen wat er aan de hand was.” Totdat het ASIA syndroom vastgesteld wordt. Dat is het moment dat Marjon zich realiseert dat ze vergif in haar lichaam heeft. “Mijn lijf heeft die protheses al die tijd proberen af te stoten. Dan is het niet gek dat ik er zo moe van word. Ik kreeg allerlei signalen, maar herkende ze niet.”

De implantaten zijn uiteindelijk begin 2022 verwijderd bij een andere kliniek. “Ik merkte meteen verschil. Mijn borst is niet meer koud en voelt ook zachter. Ook mijn tepel is veel gevoeliger. Maar het is lang niet allemaal perfect. Ik heb een cyste in één borst en er moet constant vocht afgevoerd worden. Voor de cyste krijg ik nog een echo, maar ik wil mijn lichaam nu even rust geven. Het heeft sowieso een jaar nodig om te herstellen, maar al die tijd is er steeds vocht afgevoerd. Ik kan me voorstellen dat dat ook niet goed is voor mijn lichaam. Over een paar maanden laat ik naar die cyste kijken.”

Verbazing

Het gevoel dat bij Marjon overheerst is niet boosheid of verdriet, maar vooral verbazing. “Ik ben verbaasd dat dit zomaar kan. Dat er, terwijl er een afspraak gemaakt is, zomaar andere protheses geplaatst worden. Dat deze goedgekeurd zijn en überhaupt verkrijgbaar zijn. Ik heb ook veel vragen. Waarom hebben ze andere protheses geplaatst dan er was afgesproken en wie is hier verantwoordelijk voor?”

Marjon voelt zich bedrogen. “Ik heb niet gekozen voor deze protheses, maar ook niet voor het lichaam dat ik nu heb. Ik hoop vooral dat er een oplossing komt. Daarom zet ik me in voor de Siliconenzaak van Bureau Clara Wichmann. De onderste steen moet boven komen. Ik wil een schadevergoeding en vooral ook erkenning.”

Dagvaarding door Bureau Clara Wichmann

Bureau Clara Wichmann is een non-profitorganisatie die al 40 jaar opkomt voor vrouwenrechten. Op 13 december heeft de organisatie een dagvaarding uitgebracht tegen farmaceut Allergan, een producent van onder meer de gebrekkige Biocell en Naturelle borstimplantaten. Deze zijn in 2018 van de Europese markt gehaald, omdat ze het risico op een vorm van lymfeklierkanker vergroten. De farmaceut nam geen verantwoordelijkheid voor vrouwen die deze implantaten al hadden.

De Siliconenzaak

Omdat Allergan niet reageerde op oproepen tot een schadevergoeding van Bureau Clara Wichmann, besloot het bureau om ‘De Siliconenzaak’ te starten, om de geëiste schadevergoedingen van mensen die deze Biocell borstimplantaten hebben (gehad) te bundelen. Het gaat om vrouwen die dit specifieke type borstimplantaten hebben vanwege een cosmetische ingreep of vanwege een reconstructie nadat zij vanwege (erfelijke) borstkanker hun borst(en) lieten verwijderen. Zowel mensen met als zonder klachten kunnen meedoen met de rechtszaak. Ook vrouwen die de borstimplantaten al hebben laten verwijderen, kunnen zich aanmelden om schadevergoeding te claimen.

Aanmelden voor de Siliconenzaak kan op www.siliconenzaak.nl. Hier vind je ook meer informatie over de juridische stappen, Allergan, klachten en symptomen en je leest er ervaringsverhalen, zoals het verhaal van Marjon. Bureau Clara Wichmann roept betrokkenen op zich voor 31 maart 2023 aan te melden.

Nynke KooyNieke Martens

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden