Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Marjan vertelt: “Dít doet Maria water met ons!”

marjan-van-den-berg.jpg

Journaliste Marjan van den Berg is getrouwd en heeft drie dochters en twee kleinkinderen.

“Heb je nog Mariaatjes?”
Wanda vraagt het voordat ze vertrekt naar Lourdes. Ze reist erheen met nabestaanden van geweldsslachtoffers. Een groep verdrietige mensen samen op pad naar een grot waar volgens de verhalen ooit een wonder gebeurde. En waar bijna dagelijks nog een wonder gebeurt. Niet dat er mensen opspringen uit rolstoelen of hun krukken aan de wilgen hangen. Nee, kleiner dan dat. Of misschien wel groter. Want dagelijks zijn daar mensen samen. Ze ontmoeten elkaar op een andere manier. Ze raken elkaar. Ze voelen ineens vrede. Ze kunnen beter verder met al het verdriet dat ze nu eenmaal mee moeten blijven dragen. Maar omdat ze het kunnen delen, voelt dat ineens een beetje lichter. Noem dat maar eens geen groot wonder. Wanda neemt altijd Mariaatjes voor me mee; van die doorzichtige plastic flesjes in de vorm van Maria. Haar blauwe kroontje is de schroefdop. Want ik heb nog een halve jerrycan vol Lourdeswater en ik deel graag uit, dus van tijd tot tijd heb ik behoefte aan een nieuwe voorraad.

Een Maria met Lourdeswater is een mooi cadeau, vind ik. Ik geef het aan mensen die ziek zijn. Dan kunnen we even lachen als ik zeg dat je het flesje bij kunt vullen, als het op dreigt te raken. Het wonder vermenigvuldigt zich namelijk zelf. Denk ik. Misschien heb ik dat bedacht, maar ik geloof daar nu net zo heilig in als in dat water. Mijn overbuurman redde zijn kwijnende bonsai ermee. En een vriendin in een akelig strak designinterieur heeft het Mariaatje in haar deprimerend lege vensterbank staan. Ze wordt op slag vrolijk als ze ernaar kijkt, zegt ze. Ooit schreef ik in een verhaal dat de hoofdpersoon zo’n Maria kocht op doorreis in Zuid-Frankrijk, om een op de markt gekocht dorstig konijn te laven. Ze konden nergens een drinkfles vinden. Dus prikten ze een gaatje in de blauwe dop en hingen Maria op haar kop in het konijnenhok. Ik kreeg daar maar één boze brief om vanwege het licht blasfemische karakter. Verder was iedereen heel blij met zo veel dierenliefde.

Maria is overal goed voor. Ook voor Wanda, die niet religieus is opgevoed en voor wie de reis en het contact boven alle godsdiensten uitstijgt. Zij weet uit ervaring dat wie meereist gesterkt terugkomt. Dat niets dat grote gemis kan vervangen, maar dat er plekken zijn waar je gesterkt vandaan kunt komen. En iets lichter. Zelfs met een hele voorraad plastic Mariaatjes in je tas voor die vriendin in Nederland. Maar ze blijft praktisch bij al die wonderen. Ze zegt: “Zal ik er vijftig doen? Dat is vast goedkoper en we zijn toch met de bus.”

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-53. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Foto | Ester Gebuis


Een kijkje nemen bij Marjan thuis? Margriet ging bij haar op de koffie!

Lees ook andere columns van Marjan
Marjan: ‘Soms doet Seth een poging mij iets uit te leggen. Maar meestal beperkt het zich tot ‘Zwaai maar naar de drone, oma!’’
De blonde leukerd geeft me drie zoenen en dan roept ze, zoals elk jaar: ‘En nu voorlezen, wat zalig!’
Marjan: ‘De verkoopster van de daklozenkrant haalde haar schouders op en spuugde naast me op de stoep. Daarna gaf ik haar mijn vijftig cent’

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant