null Beeld Mariel Kolmschot. Visagie: Nicolette Brøndsted
Beeld Mariel Kolmschot. Visagie: Nicolette Brøndsted

PREMIUM

Marjan heeft long covid: ‘Mensen die het niet hebben meegemaakt, kijken me verdwaasd aan als ik erover vertel. Ze noemen het soms zelfs coronahysterie’

Marjan Diehl (63) woont samen en werkt bij Eye Filmmuseum in Amsterdam. Begin 2020 raakten zij en haar partner besmet met covid-19. Beiden waren lange tijd ziek, sinds kort voelt Marjan zich steeds een beetje beter.

“Voor zijn werk komt mijn man veel bij mensen thuis. Een van zijn klanten was net terug uit Engeland. Achteraf bezien was zij waarschijnlijk besmet met het virus. Mijn man werd erg ziek en ook ik voelde mij heel lang beroerd. Alsof ik strak in prikkeldraad was gewikkeld, zo voelde de verlammende vermoeidheid en benauwdheid. Ik had een ondertemperatuur van 35.6°C en lag weken in foetushouding in bed, met longen die in brand leken te staan.”

“Ineens was mijn leven een rollercoaster van klachten, angsten en onbegrip. Alle onderzoeksuitslagen leken normaal, maar zo voelde ik mij niet. Want toen de besmettelijke periode voorbij was, herkende ik mijn lijf niet meer. Mijn hartslag was hoog alsof ik duizend koppen koffie op had en ik voelde me opgejaagd alsof ik een marathon liep. Inwendig had ik tremors, alsof mijn organen trilden. Afschuwelijk. Het leek alsof mijn lichaam zich tegen mij keerde en het trillen maakte me kotsmisselijk. Soms duurde het twee weken voordat het trillen stopte. Acht maanden lang sliep ik zeer slecht. Per nacht een uurtje hier, uurtje daar. Dat ik niet opknapte, ervoer ik als traumatisch. Voor corona was ik ondernemend. Had ik zin in het leven, elke dag weer. Nu leek het alsof geest en lichaam uit elkaar werden getrokken. Mensen die het niet hebben meegemaakt, kijken me verdwaasd aan als ik erover vertel. Ze noemen het soms zelfs coronahysterie.”

null Beeld

Veelkoppig monster

“Ik zie corona als een veelkoppig monster, het komt in vele vormen. Het hébben, is een eenzaam gebeuren. Twee maanden geleden voelde ik me, net als mijn partner, lichter, fijner. Ik durfde het niet eens hardop te zeggen, zo veel terugvallen had ik het jaar ervoor al gehad. Maar nu was het onmiskenbaar: ik voelde mij beter in mijn vel. Ook ben ik twee vaccinaties verder en geloof ik er absoluut in dat die mij goed hebben gedaan. Door de prikken lijkt het alsof mijn immuunsysteem een boost heeft gekregen; het moest hard aan de gang en daarna voelde ik mijn lijf tot rust komen. Ik ben nog niet volledig af van mijn kwalen, ik voel er zogezegd nog schaduwen van. Golfjes malaise, noem ik ze. Als ik veel praat, zoals nu tijdens dit interview, gaat mijn stem piepen en voel ik de onrust. Waarschijnlijk slaap ik vannacht weer slecht.”

“Ik heb EMDR-therapie gehad om het gebeuren te verwerken en ik mediteer vaak, soms wel anderhalf uur per dag. Ik ben weer aan het werk, ongelooflijk. De dankbaarheid die ik voel is groot, haast op het religieuze af. Ik heb weer een vrij hoofd en hoef niet meer per dag te zien hoe ik me verhoud ten opzichte van al die enge symptomen. Ik kan afspraken maken waarvan ik weet dat ze doorgaan. Ik kijk niet meer enorm in de toekomst. Nu is nu en nu gaat het goed. Als je zoals ik echt in de diepste put hebt gezeten en meermalen dacht dat je doodging, ben je intens blij met elke goede dag.”

Nicole GabriëlsMariel Kolmschot. Visagie: Nicolette Brøndsted
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden