Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Marjan van den Berg: ‘Gezucht, gekreun, gemopper. Ik stoor ze enorm met mijn examenoefening. Ze zijn net een leuke film aan het kijken’

marjan-van-den-berg.jpg

Journaliste Marjan van den Berg is getrouwd en heeft drie dochters en twee kleinkinderen.

“Mevrouw, heeft u een hond?”
We zijn ‘Het artikel’ aan het oefenen. Deel van de examenstof. Reuzenuttig dus. Voor de zekerheid kalk ik het hele verhaal op het bord, schrijf me lam en beuk alles wat belangrijk is aan dit onderdeel van het eindexamen Nederlands in hoofden die alle kanten op flitsen, behalve in de richting van het onderwerp van deze opdracht. Dat snap ik wel. We moeten ons namelijk verbeelden dat we lid worden van fitnessvereniging Avanti. Vervolgens schrijven we een artikel in het clubblad, waarin we zó veel kritiek moeten uiten op de club dat er al drie kinderen hebben verzucht: “Waarom word je dan lid? Zoek een andere club. Wat een stomme opdracht.” Al drie keer leg ik uit dat er voortaan alleen maar stomme opdrachten komen. Ook op het examen. En dat het geen zin heeft om daar kritisch over na te denken. Je moet die opdracht gewoon maken. Zelfs al vertellen ze je dat je een artikel moet schrijven over het gebruik van stokstaartjes als pleeborstel, omdat ze langer meegaan dan plastic boenders en omdat hun versleten haren vanzelf weer aangroeien. “Wat zijn stokstaartjes nou weer?!” Verkeerd voorbeeld. Bovendien verwacht ik nog minstens zeven verzuchtingen, want ieder kind luistert alleen naar een antwoord op zijn of haar eigen vraag. Naar de vraag van een klasgenoot luistert niemand, laat staan naar mijn antwoord. Als ik vervolgens alle hoofden mijn kant op laat draaien en uitleg dat er in de aanloop naar je examen geen enkele ruimte zit voor creatief of zelfstandig nadenken en dat je dat pas weer mag als je bent geslaagd, zie ik duidelijk dat zeker de helft van het gezelschap niets hoort van wat ik zeg. Die hebben allemaal oortjes in. Van hun telefoon. “En die doppen uit je oren!” Gezucht, gekreun, gemopper. Ik ben met mijn verbod op die telefoon net zo ontregelend als zij met hun vraag of ik een hond heb. Ik stoor ze enorm. Ze zijn gewoon een leuke film aan het kijken en het is net reuzespannend. Kom ik met mijn examenoefening. Ze zullen me krijgen met mijn saaie artikel.
“Mag ik even naar de wc?”
“Ik ben met de bus. Die mis ik vaak. Dus mag ik nu alvast al mijn boeken in mijn kluis leggen?”
“Ik heb een suikertekort. Mag ik even een banaan eten?”
“Mag het raam open?”
“Mag de verwarming lager?”
“Mag, mag, mag…..”
Vier lesuren later strompel ik naar mijn auto. Gesloopt. Kapot. Bekaf. Gauw naar huis. Lekker mijn hond uitlaten.

Foto | Ester Gebuis

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-16. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Margriet van deze week M16

Bekijk ook onderstaande video en kom erachter hoe je een verhuisdoos zonder schaar opent.

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant