Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Hij van Marijke Helwegen: Harry Helwegen

harry-helwegen.jpg

Hoe is het om de partner van een bekende Nederlander te zijn? Deze week: bedrijfsovernamespecialist Harry Helwegen (70), echtgenoot van Marijke Helwegen (69).

“Voorlopig ga ik nog niet met pensioen. Waarom zou ik? Dan moet ik op zoek naar iets leuks om me mee bezig te houden, terwijl ik dat nu met mijn werk al heb. Als bedrijfsovernamespecialist moet je van mensen houden. Natuurlijk moet je ook zakelijk zijn. Maar inlevingsvermogen is onontbeerlijk. Als 
een ondernemer besluit zijn bedrijf te verkopen, komt daar heel wat emotie bij kijken. Al zie je dat misschien niet direct. Ik heb het wel meegemaakt dat een ogenschijnlijk stoïcijnse aannemer op het moment dat hij zijn handtekening zette bij de notaris in snikken uitbarstte. Op dat moment nam hij definitief 
afscheid van zijn levenswerk. Dat is niet niks! Ik ervaar het als een belangrijke verantwoordelijkheid om zo’n proces goed te begeleiden. Daarnaast ben ik voorzitter van een netwerk van veelal oud-ondernemers die door de verkoop van hun bedrijf geld hebben dat ze deels willen benutten om jonge ondernemers op weg te helpen. Daarvoor bezoek ik congressen en beoordeel ik pitches van jonge ondernemers om te zien of ze voldoende in hun mars hebben om in hun zaak te investeren. Goed observeren én kunnen luisteren is daarbij essentieel. In een liefdesrelatie is dat ook belangrijk. Zeker bij Marijke, die een ware spraakwaterval is. Als je haar ’s nachts wakker maakt, begint ze meteen te ratelen. (lacht) Ik zal me bij haar niet snel 
vervelen, want er gebeurt altijd wat. Soms belt ze me vanuit de auto omdat het navigatiesysteem hapert. Dan raakt ze in paniek en moet ik haar uitleggen wat ze moet doen. Ik zit bij haar vaak 
in de luisterstand. Hoewel, als we op zondag door het bos wandelen, nemen we de week door en dan ben ik ook veel aan het woord.

‘Na die facelift dacht ik even: o mens, wat heb je gedaan?’

Dat ze zo welbespraakt is, vond ik 
juist aantrekkelijk toen ik haar 52 jaar geleden leerde kennen. Met een vriend ging ik altijd de weekends uit. Samen maakten we het Limburgse land onveilig. Zo belandden we ook in Geleen waar hij een leuk meisje leerde kennen. Eigenlijk vond ik het niks dat hij 
vervolgens elk weekend die kant op wilde. Hij haalde me over met hem mee te gaan door te zeggen dat zijn vriendin een leuke vriendin had. En ja, dat was dus Marijke. Een mooi meisje met lang, golvend blond haar en prachtige, grote ogen. Ze had iets ontwapenends. Dat heeft ze nog steeds, hè. Eigenlijk is ze in al die jaren geen spat veranderd. Dat we geen kinderen hebben, is een bewuste keuze. Zeker in die beginjaren was Marijke daarvoor te druk met zichzelf bezig. Ze kampte jarenlang met 
anorexia, al had ik dat niet direct in de gaten. In die tijd was anorexia nog een onbekend begrip. Ik maakte me wel 
zorgen over dat overdreven lijnen, maar wist niet dat het een ziekte was met een psychische oorzaak. Des te opmerkelijker dat Marijke erin is geslaagd daarvan op eigen kracht te genezen. Uiteraard heb ik wel geprobeerd haar zelfbeeld op te vijzelen, maar dat was niet voldoende. Ze is er pas echt vanaf gekomen toen ze haar draai vond in een marketingbaan die haar veel waardering opleverde. Véél later, halverwege haar veertigste, kwam ze in aanraking met plastische chirurgie. 
Ze begon als pr-medewerkster bij 
Robert Schoemacher. Nadat ze ervaringsdeskundige werd, bleek ze bij uitstek geschikt om voor hem de intakegesprekken te doen. Zij kon die vrouwen precies vertellen wat hun te wachten stond. Terwijl anderen het liefst verbloemden dat ze ingrepen hadden ondergaan, kwam zij er openlijk voor uit. Vandaar dat Robert haar graag meenam naar lezingen en tv-uitzendingen. Dat Marijke hierdoor zelf een bekende Nederlander zou worden, hadden 
we natuurlijk nooit verwacht.

Nee, ik vond helemaal niet dat ze grotere borsten en een facelift nodig had. Maar als zij dat wilde en er happy mee was, had ze mijn zegen. Al zal ik het moment waarop ik haar na een facelift op kwam halen niet snel vergeten. Haar hoofd zag er zo opgezwollen uit, dat ik dacht: o mens, wat heb je gedáán?! Het duurde een aantal weken voordat haar huid zich van de operatie had hersteld. Maar eerlijk is eerlijk: ik vind dat ze er nog altijd zeer aantrekkelijk en jeugdig uitziet. 
En dat is niet alleen te danken aan de cosmetische ingrepen. Ze eet en leeft heel gezond: rookt niet, drinkt niet en wandelt dagelijks in de buitenlucht. En misschien wel het allerbelangrijkste: ze heeft iets sprankelends. Het kind in haar is nog springlevend. Daarin lijken we overigens op elkaar. In mijn garage 
staat een mooie auto waarvan ik als een glunderend klein jongetje kan genieten. Marijke doet alleen nog presentatieklussen die ze echt leuk vindt. Zo was 
ze onlangs veilingmeester bij een goededoelendiner dat plaatsvond in een prachtig oud klooster. Ik mocht mee 
en heb ervan genoten.

Natuurlijk hebben we ook wel mindere perioden gekend, maar een crisis? Nee. Soms probeert ze me nog te veranderen, maar dat gaat niet werken natuurlijk. Marijke reageert vaak primair en kan ongeduldig zijn. Ik doe de dingen volgens mijn eigen prioriteitenlijst en niet allemaal onmiddellijk zoals zij het liever zou zien. Een keuze waarbij één van ons tweeën zich niet happy voelt, moet mijns inziens niet doorgaan. Ik ben een voorstander van voortschrijdend inzicht: dat je je beslissing uitstelt tot je meer mogelijkheden hebt bekeken. Pas als alle betrokkenen een goed gevoel hebben bij een keuze is die geslaagd. Dat uitgangspunt hanteer ik ook in mijn werk. 2017 was beroepsmatig mijn beste jaar ooit. Dat ik dát op mijn zeventigste kan zeggen, vind ik echt kicken!”

Lees het hele interview in Margriet 2018-08, bestel deze editie na via magazine.nl.

Interview | Mieke van Wijk
Fotografie | Marloes Bosch

Lees ook

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant