MT22 M22 Interview Margriet Vroomans Beeld Ester Gebuis. Styling: Esther Loonstijn. Visagie: Astrid Timmer.
Beeld Ester Gebuis. Styling: Esther Loonstijn. Visagie: Astrid Timmer.

PREMIUM

Margriet Vroomans: ‘Ik denk niet dat ik ooit zal stoppen met werken’

In september wordt ze oma, maar dat is niet het enige waaraan radiopresentator Margriet Vroomans (64) merkt dat er een nieuwe fase in haar leven is aangebroken. “Vroeger dacht ik vaak: is dit wel goed ­genoeg? Ben ík wel goed genoeg?”

Als Margriet Vroomans ’s ochtends om zes uur in de auto naar Hilversum stapt om daar De ochtend van 4 te presenteren, moeten de straatnamen in het Componistenkwartier waar ze woont haar ­ongetwijfeld helpen om in de sfeer te komen. Bach, Händel, Wagner, Mozart, Beethoven en Chopin: allemaal komen ze op de blauwe straatnaambordjes voorbij. Eind april presenteerde ze de vierduizendste aflevering van het programma, waarin klassieke ­muziek en actualiteiten hand in hand gaan. Hoeveel ze er precies heeft gepresenteerd, weet ze niet, maar wel verreweg de meeste. Niels Heithuis, Liesbeth Staats en Hans Smit namen de weekendedities van het programma voor hun rekening, zij was er op doordeweekse ochtenden.Waarom juist de vierduizendste aflevering moest worden gevierd? “Omdat we van Radio 4 zijn ­natuurlijk,” lacht Margriet in haar woonkamer, waar de lentezon de piano uitlicht.

Wat is het programma voor jou gaan betekenen in de twaalf jaar dat je het presenteert?

“Heel concreet heeft het al die jaren, en nog steeds, het ritme van mijn dag bepaald. Ik moet elke werkdag om vijf uur opstaan, dus ga ik ook altijd vroeg slapen. De klassieke muziek is steeds meer voor me gaan betekenen. Toen ze mij vroegen om dit programma te gaan presenteren, heb ik eerlijk gezegd: ‘Ik ben een liefhebber, maar geen kenner.’ Dat is trouwens wat veel mensen zeggen als het over klassieke muziek gaat: ‘Ik vind het wel mooi, maar ik heb er geen verstand van.’ Alsof je er verstand van moet hebben om het mooi te kunnen vinden! De zender wilde zich graag meer gaan richten op het gevoel dat muziek oproept, dus ik paste in het plaatje. Ik ben de muziek door de jaren heen nog meer gaan waarderen en heb er ook meer ­geduld voor, misschien komt dat door het ouder worden. Veel herken ik van vroeger; mijn ouders zongen allebei in een koor, twee van mijn ooms waren musici en mijn jongste broer zat op het ­conservatorium. Er was dus veel muziek in huis. Vanochtend nog draaiden we Locust iste, een koorwerk van Bruckner, dat mijn vader zo mooi vond. Muziek roept, net als geur, razendsnel herinneringen en sferen op.”

MT22 M22 Interview Margriet Vroomans Beeld

Heb je zelf een stempel kunnen drukken op De ochtend van 4?

“Dat denk ik wel. Ik ben door de jaren heen steeds meer van mezelf gaan laten zien in het programma. Jan, mijn man, zegt nu weleens: ‘Je bent op de radio nu hetzelfde als thuis.’ Aan het begin en halverwege het programma deel ik een korte, persoonlijke overdenking over iets wat me raakt. Toen de oorlog in Oekraïne uitbrak, besloot ik zelfstandig om in elke uitzending een gedicht voor te lezen, om woorden te geven aan de emoties die de oorlog ­oproept. Jaren geleden heb ik het de luisteraars ook verteld toen mijn ouders ziek werden en overleden en soms zeg ik iets over mijn kinderen. Radio is een intiem medium, je komt veel dichter bij mensen dan op tv. Dat zeggen luisteraars ook: ‘Je zit bij mij aan de keukentafel.’ Of: ‘Je rijdt met me mee naar mijn werk.’ Vijf jaar geleden ben ik gestopt met ‘u’ zeggen tegen de luisteraar. Nog een stap dichterbij. En het mooie aan deze tijd is dat luisteraars via de app direct kunnen reageren tijdens een uitzending. Ik ervaar op die manier echt een persoonlijke band.”

Je hebt lang in de nieuwsjournalistiek gewerkt: bij RTL Nieuws, Nova en het politieke radioprogramma TROS Kamerbreed. Mis je dat niet?

“Soms, als er iets in politiek Den Haag gebeurt en ik precies weet waar de journalisten staan en hoe de sfeer onderling is. Het gevoel dat je op de eerste rij zit als er iets nieuwswaardigs gebeurt, heb ik altijd heel leuk gevonden. Tegelijkertijd was ik wel een beetje klaar met alle politieke ruzietjes uitbenen. In De ochtend van 4 hebben we een krantenoverzicht en doe ik korte, informatieve interviews die vaak aan het nieuws gerelateerd zijn. Ik ben dus nog steeds met het nieuws bezig, maar op een andere manier. Milder, creatiever ook: door die gedichten voor te dragen of na de inval in Oekraïne muziek van een Oekraïense componist te laten horen. Dat doen ze in het Radio 1 Journaal niet.”

Toen je in 2014 stopte met TROS Kamerbreed zei je dat je meer vrije tijd wilde om ‘te leven’. Is dat gelukt?

“Eh… nog niet helemaal.” (lacht) “Veel mensen ­begrijpen dat niet. Die denken: je presenteert een programma van zeven tot negen in de ochtend, dan ben je de rest van de dag toch vrij? Maar zo werkt dat niet. In elk geval niet voor mij. Ik kan niet ­zomaar de studio binnenkomen en het draaiboek afwerken. Ik vind het veel te leuk om mee te denken over facetten van het programma en ideeën aan te dragen. Er gaat dus veel voorbereiding in het programma zitten en ik doe er ook nog allerlei projecten naast, zoals een podcastserie (zie kader, red.). Sinds vorig jaar werk ik vier in plaats van vijf dagen, dat heeft wel meer ruimte gegeven. In september wordt ons eerste kleinkind geboren. Hij of zij zal me vast gaan helpen om minder met mijn werk bezig te zijn.”

MT22 M22 Interview Margriet Vroomans Beeld
MT22 M22 Interview Margriet Vroomans Beeld

Ben je van plan oppasoma te worden?

“Dat lijkt me geweldig! Onze dochter werkt bij Nieuwsuur in Hilversum, dus ze kan haar kind mooi op weg naar haar werk bij ons afleveren. Toen wij onze zoon kregen, deed ik het precies zo. Ik bracht hem ’s ochtends bij mijn ouders en ging dan lekker werken bij Omroep West. Op die manier hebben mijn ouders me geholpen mijn carrière op te bouwen. Het zou prachtig zijn als wij dat ook voor onze dochter kunnen betekenen. Ze is met haar werk ook nog eens in mijn voetsporen ­getreden. Elk ander carrièrepad was me even lief geweest, maar er zit wel iets moois in dat de ­geschiedenis zich herhaalt. Op onze zoon zijn we trouwens even trots: hij is met een erg leuke vrouw, heeft een eigen pianotrio en speelt in het hardbopquintet Bop This!. Ze hebben net voor het eerst na de coronatijd weer live in een jazzcafé opgetreden. Jan en ik vinden het altijd leuk om erbij te zijn.”

Voelt het alsof er met dat kleinkind een nieuwe fase aanbreekt?

“Absoluut, maar dat gevoel had ik al iets eerder, nadat onze kinderen de deur uit gingen en mijn ­ouders overleden – mijn moeder negen jaar geleden, mijn vader drie. Zij waren trouwe luisteraars, na de uitzending belde ik altijd even met mijn moeder. Alles vonden ze mooi, ze waren heel trotse ­ouders die altijd achter me stonden. Ze woonden hier vlakbij. Als ik daar langsrijd, denk ik vaak: kon ik maar even op bezoek. Dat gemis is nog wel moeilijk. Het beschermende bastion om mij heen is weg, ik ben een generatie opgeschoven. Nu er een kleintje aankomt, realiseer ik me nog beter dat Jan en ik nu dat beschermende bastion zijn.”

Wat hebben deze veranderingen voor jullie relatie betekend?

“Dat we weer met z’n tweetjes zijn. Maar dat gaat gelukkig goed, we zijn heel hecht samen. Jan is ­gepensioneerd, maar heel actief. Hij golft en tennist veel en heeft daarnaast nog wat werkzaamheden in zijn eigen vak, grafisch ontwerpen. We hebben elkaar aan het eind van de week nog genoeg te vertellen. Maar we kunnen ook goed zwijgen samen. Onlangs zijn we een paar dagen naar Gent gegaan. Dan wandelen we door die stad en hoeven we niet eens zo veel te praten, maar zijn we toch heel erg sámen. We hebben het er net over gehad dat het ons misschien wel leuk lijkt om in de zomer met de trein door Europa te reizen.”

Een soort tienertoertje.

(lacht) “Zo is het! We houden daarnaast ook erg van kamperen. Heerlijk een dag door een stad lopen en dan de volgende dag ‘tenten’. Dan scharrelen we een beetje rond de tent, lezen we een boek en dat is het. Daar kunnen we heel erg van genieten.”

MT22 M22 Interview Margriet Vroomans Beeld

Ben je door deze nieuwe fase ook anders naar het leven gaan kijken?

“Ja, reflectiever. Ik realiseer me dat het grootste deel van mijn leven achter me ligt. Ik kan veel beter dan vroeger accepteren dat de dingen gaan zoals ze gaan. Vroeger dacht ik vaak: is dit wel goed genoeg? Ben ík wel goed genoeg? Voorbeeldje: ik had een enorme neiging om alles tot in de puntjes voor te bereiden, wilde voor mijn programma precíés weten hoe ik de namen van al die componisten moest uitspreken. Nu denk ik steeds vaker: het komt wel goed en er vallen geen dooien als ik het een keer verkeerd zeg.”

Er is dus meer ontspanning?

“Vind ik wel. Ik ben minder bang om het fout te doen. Vroeger was ik ook meer druk met mijn ­uiterlijk: of mijn haar wel goed zat en of mijn jasje wel paste. Dat is ook veel minder belangrijk geworden, dat vind ik echt een groot voordeel van het ouder worden. Begrijp me niet verkeerd: ik verzorg mezelf goed, ik ga naar de sportschool, loop hard, eet gezond, vind het leuk om mooie kleren aan te trekken, maar het is niet allesoverheersend. Ik kan tegenwoordig ook rustig de deur uit als mijn haar niet lekker zit. En ik kijk ook niet met chagrijn in de spiegel naar mijn ouder wordende gezicht. Vroeger kon ik naar oudere vrouwen kijken en bij een buikje of heel veel rimpels denken: daar zou ik wat aan doen. Nu ik zelf ouder word, zie ik hoe onterecht dat was. Ik ben niet van de botox en vind dat er ook schoonheid zit in ouderdom, wijsheid en ervaring. Ik heb bovendien een lieve man die van me houdt – en ik van hem – en we weten allebei dat we ouder worden. Zo werkt het nu eenmaal. Hij is gelukkig ook een nuchtere man die het leven neemt zoals het komt. Dat helpt ook.”

In 2014 zei je in een interview dat je van plan was nog een jaar of tien te werken. Hoe denk je daar nu over?

(lacht) “Dat is al over twee jaar! Hoe lang ik De ­ochtend van 4 nog blijf doen, weet ik niet, maar ik denk niet dat ik ooit zal stoppen met werken. Ik kan me niet voorstellen hoe dat is, ik werk al sinds mijn achttiende! Wel denk ik dat ik op een gegeven moment stop met het presenteren van een vast programma, omdat dat toch veel vraagt. Ik zou mijn tijd dan willen besteden aan het coachen van jong presentatietalent, hier of daar invallen op de radio, gastlessen aan de opleiding journalistiek…”

En op je kleinkind passen dus. Wat hoop je door te geven?

“Warmte en vertrouwen. Ik hoop dat mijn kinderen en toekomstige kleinkind weten dat ze altijd welkom zijn. En dat ze het vertrouwen hebben dat we achter ze staan. Wat ze doen is sowieso goed, als we hen ermee kunnen helpen, dan doen we dat graag.”

De ochtend van 4 is dagelijks tussen 7.00 en 9.00 uur te horen bij de KRO-NCRV op NPO Radio 4.

MT22 M22 Interview Margriet Vroomans Beeld
MT22 horizontale lijn oranje Beeld

Margriet in het kort

Naam: Margriet Vroomans.

Thuis: getrouwd met Jan van der Meulen (72). Samen hebben ze zoon (32) en een dochter (29).

Woonplaats: Naarden.

TV: onder andere Het Nieuwjaarsconcert, RTL Nieuws, Nova en TweeVandaag.

Radio: voorheen onder andere TROS Kamerbreed, nu De ochtend van 4.

MT22 horizontale lijn oranje Beeld

Margriets favorieten

Boek:Het achtste leven van Nino ­Haratischwili, een overweldigende ­familiegeschiedenis.”

Film: The worst person in the world, ademloos naar gekeken!”

Radioprogramma: “Hahaha, wat denk je zelf, na vierduizend ­uitzendingen?”

Tv-programma:Zomergasten, wat ik trouwens zelden live zie, want te laat voor mij…”

Podcast: “Het aanbod is te groot om uit te ­kiezen.”

Muziek: “Hangt van m’n stemming af, nu even Eva Cassidy.”

Eten: “Indisch, Thais en Italiaans.”

Vakantieland: “Italië!”

MT22 horizontale lijn oranje Beeld

Podcast

Muziek tot leven

Margriet: “In 2019 piekerde ik over wat we in De ochtend van 4 zouden kunnen met 75 jaar bevrijding. Ik kwam in contact met de Leo Smit Stichting die veel onderzoek heeft gedaan naar musici in de oorlog, vaak van Joodse komaf. Het leek me mooi om een portrettenserie te maken over deze musici. Dat werd uiteindelijk een reeks van zeventien afleveringen die nog steeds als podcast terug te luisteren zijn. Eén van hen, Marius Flothuis, had zó’n waanzinnig verhaal, dat ik daar samen met een collega een aparte, vierdelige podcast van heb gemaakt: Muziek tot leven – Flot!.” De podcasts zijn te beluisteren via je favoriete podcast-app of nporadio4.nl.

Bas MaliepaardEster Gebuis. Styling: Esther Loonstijn. Visagie: Astrid Timmer.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden