Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Margreet (55) wil nu écht van haar overgewicht af: ‘Het probleem is veel groter, het is niet alleen eten’

interview-margreet-55-wil-nu-echt-van-haar-overgewicht-af.jpg

Al 35 jaar heeft Margreet (55) last van zwaar overgewicht, maar ondanks de vele afvalpogingen door de jaren heen leek er maar geen zicht op verbetering te zijn. Tot dit jaar: Margreet werd oma en besefte dat het nu toch écht anders moest. “Ik heb me letterlijk en figuurlijk totaal vastgezet.”

Margreet vertelt ons over de bijzondere stap die ze besloot te zetten.

‘Ik klapte mentaal in elkaar’

Margreet had niet altijd last van overgewicht, maar ze merkte vanaf haar twintigste dat ze steeds voller werd. “In 2015 ben ik zonder baan komen te zitten. Toen is het nog erger geworden.” Maar ondanks meerdere afvalpogingen leek ze maar niet af te vallen. “Het gewicht kwam er net zo snel weer bij. Op een gegeven moment ben je zo ver dat je denkt: wat heeft het nog voor zin? Maar dit jaar gaf mijn lichaam aan: als jij het niet gaat doen, dan doe ik het wel. En ik klapte mentaal volledig in elkaar.”

Dat Margreet eindelijk besefte dat het anders moest, komt vooral door het nieuws dat ze eind januari dit jaar te horen kreeg. Ze zou oma worden. En toen kwam ook nog eens corona om de hoek kijken. “Daar heb ik me de eerste maanden heel erg druk om gemaakt. Wat eigenlijk gek is, want ik zat toch thuis. Dus ik had er weinig last van.” In juni bereikte Margreet een dieptepunt en kreeg ze last van paniekaanvallen, angst en onrust. “Ik had niet meteen het idee dat ik iets met mijn overgewicht moest gaan doen, maar ik wist wel: dit moet anders.” Margreet kroop in de pen om helderheid te krijgen. “Schrijven is iets dat ik heel graag doe. Omdat het zo’n chaos in mijn hoofd was, dacht ik: ik ga schrijven.”

Margreet

Overgewicht is meer dan alleen eten

Langzamerhand kwam ze erachter dat het toch vooral haar overgewicht was dat ze aan wilde pakken. Ook vanwege de vele gezondheidsklachten waar ze last van kreeg. “Ik had steeds meer moeite met lopen, doordat mijn knieën en heupen veel pijn deden. Ik heb me letterlijk en figuurlijk totaal vastgezet.” Maar Margreet wist al snel dat ze niet weer naar een diëtist wilde. Dat had ze immers al vaker geprobeerd, zonder gewenst resultaat. Ze wist dat het probleem bij haar een stuk dieper zat.

“Door de buitenwereld wordt er nog vaak naar overgewicht gekeken met het idee van: ‘Oh, die is dik. Dan moet je maar niet zo veel eten’. Maar het probleem is veel groter, het is niet alleen eten. Natuurlijk eet je veel, anders kom je niet aan. Mensen die zeggen dat ze aankomen van een glas water, die liegen. Dat is gewoon niet waar. Maar wáárom stopt iemand zich vol met eten?”

Een traject in de obesitaskliniek

Daarom vroeg Margreet haar huisarts om advies. Omdat ze aangaf dat een diëtist voor haar niet zou werken, besloot de huisarts haar naar een obesitaskliniek door te sturen. “Daar staat een heel team voor je klaar. Buiten een diëtist is er ook een psycholoog, een arts en een bewegingsconsulent, bijvoorbeeld.” Ze zit inmiddels drie maanden in het traject dat in totaal vijf jaar duurt, en ze is blij dat ze deze stap heeft gezet. “Het is een emotionele rollercoaster, maar inmiddels heb ik het wat meer op een rijtje voor mezelf. Het loopt allemaal.” De eerste vier maanden van het traject worden begeleid door de diëtiste. “Op dit moment volg ik een koolhydraatarm dieet. In het begin was het erg zoeken, maar inmiddels voelt dat wel goed. Het voelt eigenlijk niet meer alsof ik een dieet volg.”

Lees ook: Deze expert legt het precieze verband tussen obesitas en het coronavirus uit

Eerlijkheid naar jezelf

Maar ook aan de gesprekken met haar diëtiste heeft Margreet veel steun. “Ze is een hele fijne vrouw waar ik goed mee kan praten.” Door deze gesprekken deed ze een aantal belangrijke inzichten op, waardoor vermoedelijk haar eerder afvalpogingen niet werkten. “Ik zei tegen haar: ‘Elke afvalpoging die ik heb gedaan in mijn leven, dat was voor een ander. Dat was voor het uiterlijk. Dat is nu totaal anders. Het gaat om mijn gezondheid.’ Ik heb dat nog nooit eerder ervaren.”

Margreet denkt dat vooral acceptatie een belangrijke eerste stap is naar verbetering. “Ik heb morbide obesitas. Ik vind het een hele nare benaming, maar ik kan er niet meer omheen. Ik heb het opgezocht, morbide, omdat ik het zo naar vond klinken. En in het Italiaans betekent het zachtheid. Dat vond ik eigenlijk wel weer heel mooi. Ik dacht: ‘Ja, ga jezelf eerst maar eens met zachtheid behandelen, in plaats van altijd zo hard voor jezelf te zijn.’” Iets wat ze nu steevast probeert te doen.

‘Ik verstop me niet meer’

“Voor mijn gevoel ben ik open gegaan. Ik ben min of meer gedwongen om deze beslissing te nemen en verstop me nu niet meer. Ik merk dat aan veel dingen. Neem bijvoorbeeld het tv-programma Obese. Daar keek ik nooit naar, dat vond ik veel te confronterend. Nu kijk ik af en toe een aflevering, en waardeer ik alleen maar waar ik naar kijk.” Dat zelfacceptatie lastig is, weet Margreet als geen ander. “Ik vertel het nu allemaal wel, maar hier zijn jaren aan vooraf gegaan. Maar het voelt heel fijn. Ik hoef me niet meer te verstoppen. Ik hoef geen verhaaltjes meer te verzinnen. Dit is hoe het is.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.   

Beeld | Getty Images, privéfoto

Ook interessant