Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Luus van den Belt (60): ‘Wie had ooit gedacht dat een digibeet als ik in een technisch bedrijf zou gaan werken?’

dugroc968mup_selected_wide_1200.jpg

Omdat iedereen een bijzonder verhaal heeft, in deze rubriek om de week een lezeres aan het woord over haar leven. Deze keer: Deze keer: Luus van den Belt, die op haar 55ste alsnog aan een carrière begon.

Luus van den Belt (60) is getrouwd met Folkert (62), heeft vier kinderen: Sebastiaan (36), Eva (34), Fedor (32) en Laurens (28), en zes kleinkinderen: Esmee (6), Dana (5), Jens (3), Jinte (3), Yuna (2) en Fedde (4 maanden).

“Wie had dat nou gedacht? Dat ik, Luus van den Belt, op haar 55ste nog aan een carrière zou beginnen. Na een heel leven als huisvrouw werk ik sinds vijf jaar bij het metaaltechnische bedrijf van mijn broer. De kinderen waren de deur uit, ik had zeeën van vrije tijd, en mijn schoonzus had hulp nodig. Dus de keus was snel gemaakt. Ik ben begonnen als haar assistente. Op de computer. Terwijl ik zo’n grote digibeet was, dat ik letterlijk naar een muis op zoek ging om linksboven op het scherm te zetten als daarom werd gevraagd. Maar mijn schoonzus was geduldig en heeft me door alle programma’s geloodst. Een paar jaar later kreeg ik meer facilitaire werkzaamheden toegeschoven, omdat ik nogal handig ben. Tegenwoordig noemen ze me huismeester. En dat bevalt goed.

Moederrol

Toen de kinderen nog thuis woonden, koos ik heel bewust voor de moederrol. Als kind moest ik altijd veel bijdragen in het huishouden. Koken, wassen, schoonmaken; mijn twee zussen en ik deden het allemaal. Ik kom uit een gezin van twaalf en dan kan je moeder wel wat hulp gebruiken. Mijn jeugd was daardoor niet echt optimaal. En dat wilde ik mijn eigen kinderen besparen. Die mochten alles. En ik had alle tijd voor ze.  Mijn man Folkert, die een rotsvast vertrouwen in me heeft, spoorde me vaak aan: ‘Kom op, Luus, pak een studie op, ga werken. Doe iets voor jezelf!’ Maar ik hoefde dat niet. Ik was blij met wat vrijwilligerswerk voor de kerk en hielp mee op school. En ik had die grote familie, die nog steeds heel hecht is. Op één na wonen alle broers en zussen in de buurt van IJmuiden, waar we zijn opgegroeid. We zien elkaar op verjaardagen en feestdagen en eens per jaar trekken we eropuit: broers, zussen, kinderen, kleinkinderen, bonuskinderen, exen, nieuwkomers. Iedereen is welkom. We zijn inmiddels met een man of zeventig. En dan is er nog de sport. Ik loop al bijna twintig jaar twee tot drie keer per week. En samen met Folkert en de kinderen doe ik vaak mee aan een georganiseerde run. Zo deden we al de Pierloop in IJmuiden en onlangs nog de Velsertunnelloop. Alleen de jongste rent niet mee, die maakt foto’s bij de finish. Ook nu ze het huis uit zijn, doen we nog veel van dat soort dingen samen. Ik geniet daar erg van. En zo heb ik eigenlijk altijd mensen om me heen. Het enige wat ik alleen doe is lezen – zonder boeken ben ik diep ongelukkig – en elk jaar mijn vriendin Tineke bezoeken in Frankrijk. We kennen elkaar al 45 jaar, in voor- en tegenspoed. Ze was getrouwd met mijn broer met wie ze samen naar Frankrijk vertrok. Na hun scheiding bleef zij daar. Ik mis haar soms nog vreselijk. Met name als ik met iets zit. Zoals toen ik dat aanbod kreeg om mijn schoonzus te assisteren bij het bedrijf van mijn broer. Ondanks de aansporingen van Folkert blijf ik dan twijfelen of ik zoiets kan. Dus skype ik even met Tineke, die dingen roept als: ‘Kom op, je kan het!’ en: ‘Ga ervoor, je
moet het gewoon doen.’ Dan denk ik: ze heeft gelijk, en ga ik ervoor.”

2016 “Met collega Astrid op het werk. Mijn broer is er directeur, maar bij een verjaardag is hij weer gewoon mijn kleine broertje.”

Bekijk de andere foto’s van vroeger van Luus in Margriet 2017-07. Je kunt editie 07 nabestellen via Tijdschrift365.nl, ook kun je het artikel lezen via Blendle.

Ook in Dit ben ik?

Ben je 40+ en wil je in Margriet over je leven vertellen? Stuur een mail naar redactie@margriet.nl o.v.v. ‘Dit ben ik’ en doe er flink wat leuke foto’s bij van vroeger en nu.

Tekst: Irma Puma
Foto’s: Ester Gebuis en privébezit

Lees ook:

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant