Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Tv-tuinman Lodewijk Hoekstra: ‘De groene vingers heb ik van mijn moeder’

lodewijk-hoekstra-de-groene-vingers-heb-ik-van-mijn-moeder.jpg

De tuin van zijn moeder Hanneke (76) ziet er vaak nog mooier uit dan die van tv-tuinman Lodewijk Hoekstra (43). En niet alleen die groene vingers hebben ze gemeen: ook zijn optimisme en zorgzaamheid heeft de hovenier van zijn moeder.

“Mijn vader had alleen maar broers, mijn moeder alleen zussen, grappig hè? Ze werd op 4 februari 1944 geboren in Rotterdam in een gezin van uiteindelijk vier meisjes. Mijn opa had een staalgroothandel, ze hadden het goed voor die tijd. Veel weet ik niet over mijn moeders jeugd. Ik denk dat ze een rustig meisje was, maar wat ze graag deed of waar ze van droomde zou ik haar nog eens moeten vragen.”

Jeugd

“Ze is in elk geval naar de MMS gegaan en verhuisde daarna naar Groningen, om een opleiding handvaardigheid te volgen. Bij de boekenafdeling van de V&D kwam ze mijn vader tegen, die ze nog kende van hun Rotterdamse middelbare school. Daar hadden ze samen in het leerlingenbestuur gezeten, maar destijds waren ze niet erg van elkaar gecharmeerd. Nu kregen ze toch een relatie en trouwden ze.”

Geboorte

“Mijn moeder was begin twintig toen ze mijn oudere broer en zus kreeg. Een paar jaar later kon mijn vader, die huisarts was, in Eemnes een praktijk overnemen en verhuisden ze. Daar werd ik in 1976 geboren en anderhalf jaar later kwam er nog een zusje. Ik vind het wel bijzonder dat mijn gezin er nu precies zo uitziet: eerst een jongen en een meisje en na een paar jaar nog een zoon en een dochter.”

Eemnes

“Mijn ouders kochten een oude woonboerderij, waar ook de praktijk van mijn vader in kon. Erachter was een erf met een ezeltje, varkens en kippen, een grote siertuin en een moestuin. Het was er lekker rommelig en wild, met een groot grasveld en weelderige borders. Mijn groene geluk is daar begonnen. Ik heb voor mijn gevoel mijn hele jeugd buiten gespeeld en slootje gesprongen.”

“Mijn moeder had in Groningen gewerkt als lerares handvaardigheid, maar werd in Eemnes praktijkondersteuner van mijn vader. De praktijk was onderdeel van ons gezinsleven, patiënten belden gewoon naar onze privélijn. Mijn vader was echt zo’n ouderwetse dorpsdokter, iedereen kende ons. Dus als ik kattenkwaad uithaalde, wisten mijn ouders het al voor ik thuis was.”

Spil van het gezin

“Mijn moeder was de spil van ons gezin: zij dronk thee met ons na school – ik ging naar de Werkplaats van Kees Boeke – kookte, bakte zelf broden in ons AGA fornuis en zorgde dat alles er gezellig uit zag. Ze was altijd voor iedereen aan het zorgen – dat herken ik erg in mezelf – en daarom had ze het soms nodig om er even een weekje tussenuit te zijn. Dan ging ze met mij kanoën in Friesland of iets anders leuks doen. Wij konden het samen goed uithouden, omdat we zo op elkaar lijken.”

“Ik weet nog goed hoe ze me voorlas uit De kleine kapitein van Paul Biegel en Het oneindige verhaal van Michael Ende, terwijl ze me op mijn rug kriebelde. Dat zijn dierbare herinneringen.”

Hectisch

“Het gezinsleven in combinatie met de praktijk was hectisch, maar mijn moeder wilde ook alles altijd heel goed doen. Als dat niet lukte, of wij lagen dwars, kon ze giftig worden. Ze heeft moeten leren loslaten en accepteren dat ze niet alles in de hand had.”

“Een harde les daarin was de nasleep van het ongeluk dat mijn broer op zijn negende heeft gehad. Hij viel tijdens een vakantie in een ravijn, had ernstig letsel en heeft er later psychische problemen door gekregen. Die traumatische gebeurtenis heeft veel spanningen in ons gezin opgeleverd.”

“Mijn broer was een rebelse puber, ik een tandje minder. Ik heb me nooit echt tegen mijn ouders afgezet, maar altijd een open relatie met ze gehad. We konden samen goed praten, zelfs over dingen als de liefde en wie je diep vanbinnen bent.”

Spiritueel

“Op zijn 56ste kreeg mijn vader een hartaanval en moest hij stoppen met de praktijk. Hij was al geïnteresseerd in alternatieve genees- en levenswijzen, maar daarna zijn mijn ouders zich in van alles gaan verdiepen: van klankschalen tot familieopstellingen. Ik kon daar niet zo veel mee, maar heb wel gezien dat mijn moeder hierdoor dichter bij zichzelf is gekomen. Zelf ben ik geen spiritueel type, maar wel veel met de natuur en duurzaamheid bezig en dat hebben mijn ouders me ook meegegeven.”

Hovenier

“Mijn moeder heeft me op het pad van het hoveniersvak gezet. Mijn groene vingers heb ik van haar. Ze heeft nog steeds een prachtige, bloemrijke tuin. Mensen veronderstellen vaak dat ik die onderhoud, maar dat doet ze helemaal zelf en de grap is dat het er bij haar vaak mooier uitziet dan bij mij!”

“Als vijftienjarige had ik een baantje bij een tuinman, maar dat ging niet goed. Mijn moeder leerde een hovenier kennen en bracht me met hem in contact. Tien jaar lang heb ik met hem in het Gooi gewerkt en ondertussen deed ik de mbo-opleiding Groenvoorziening en aansluitend Bedrijfskunde.”

“Dat ik zestien jaar geleden het tv-vak inrolde, vond mijn moeder hartstikke leuk, al is ze niet zo bezig met de roem die erbij komt kijken. Ze is gewoon trots op wat ik als hovenier en presentator doe.”

Positief

“We hebben nog steeds een fijne band. We spreken elkaar zeker eens per week en ze past af en toe op mijn kinderen, voor wie ze een superlieve oma is. Twee jaar geleden kreeg ze een tia, maar gelukkig is ze daar goed uitgekomen. Ze is vrolijk en fit, sterk en positief – daar bewonder ik haar om, en ik hoop dat het nog lang zo mag blijven.”

Lodewijk Hoekstra

Tuinman Lodewijk Hoekstra is bekend van tv-programma’s als Eigen Huis & Tuin en De Grote Tuinverbouwing. In september verscheen zijn boek Groen geluk (The House of Books) met tips voor een duurzaam dagelijks leven.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Tekst | Bas Maliepaard
Beeld | Privébeeld

Margriet


Dit interview met Lodewijk Hoekstra verscheen eerder in Margriet 49-2020. Deze editie nabestellen kan via magazine.nl.

Ook interessant