Persoonlijk

Lies Visschedijk: ‘Ik heb me voorgenomen om er dit jaar vól in te gaan’

lies-visschedijk.jpg

Actrice Lies Visschedijk (42) 
heeft het op alle fronten druk 
– veel werk, twee kinderen opvoeden in haar eentje -, 
maar is gelukkig ook 
steeds beter in nietsdoen.

Aan niks is te zien dat Lies het druk heeft. Ze heeft net de opnames van onder meer Soof 2 achter de rug en speelt nu in het stuk Een flinke linkse vrouw, geschreven door Margriet-columniste Aaf Brandt Corstius. Ze komt opgetogen, stralend binnenlopen. Zonder dat ze opvalt, valt ze op. Lange jas aan, haar in een staart, geen make-up. Ze ziet er prachtig uit. Forever meisjesachtig, al zou ze zoiets niet snel over zichzelf zeggen. “Ik geloof wel dat ik in de afgelopen jaren steeds meer een mevrouw ben geworden.” Ze bestelt koffie en een omelet met spek. “Niet omdat ik gisteren een zware nacht heb gehad of zo, ik vind spek gewoon ontzettend lekker.” Let ze op wat ze eet? “Ben je gek. Ik vind eten veel te lekker om te laten staan, omdat er dan een kilo minder op mijn heupen zit.” 
In die zin lijkt ze op Soof, de rol die ze speelt in de 
gelijknamige film die nu in de bioscoop draait. Soof heeft een cateringbedrijfje en houdt van koken en lekker eten. Het ligt voor de hand om Soof en Lies met elkaar te vergelijken. Beiden alleenstaand, een druk leven en een chaotisch huishouden. “Natuurlijk schuurt deze rol aan mijn eigen leven. Dat maakt hem ook zo ontzettend leuk om te spelen, alsof ik mezelf mag uitvergroten. Het is misschien ook wel mijn meest ‘eigen’ rol, het voelt heel natuurlijk om Soof te spelen. Het is niet zo dat ik een diepe reis naar binnen moet maken om me in haar te verplaatsen. Ze zou 
zomaar mijn vriendin, of zelfs mijn zus, kunnen zijn.” Klein verschil is de liefde voor koken. “Nou ja, ik houd van koken, maar niet zoals Soof. Ik ben meer van de 
categorie ‘gemakkelijk’. Weet je wat ik elk jaar met 
kerst eet? Rijsttafel. En die haal ik dan gewoon bij mij 
om de hoek.”

Hoe is dat, kerst in huize Visschedijk?
“Grappig genoeg ga ik kerst steeds leuker vinden. Dit jaar heb ik me voorgenomen om er dan ook vól in te gaan. Met een gigantische boom – zo eentje die de halve huiskamer beslaat – en overal kerstslingers. En ik wil één van de kerstdagen bij mij thuis eten met vrienden en familie. Dat wordt dan inderdaad die Indische rijsttafel, want ik heb geen tijd, en ook geen zin, om dagen in de keuken te staan. Traditie-getrouw kijk ik met mijn jongens Way out west van Laurel and Hardy. De ultieme kerstfilm en één van mijn lievelingsfilms. Laurel and Hardy overhandigen een brief aan een meisje in een westernstadje, waarin staat dat ze een goudmijn erft. Dat gaat natuurlijk helemaal verkeerd. We kijken hem elk jaar en elk jaar gaan we kapot van het lachen.”

Is kerst ook een moment van bezinning?
“Ik herken het als mensen zeggen dat ze in de hectiek van alledag worden overspoeld door het leven. Dat je opeens denkt: waarom vind ik dit ook alweer leuk? Wat doe ik 
hier eigenlijk? Alles is zo druk, elk moment van de dag is 
ingevuld. Dan sta ik ’s nachts nog mijn was op te vouwen en ga ik te laat slapen omdat ik nog even een spelletje doe op mijn telefoon, omdat ik een momentje voor mezelf wil 
hebben. En ’s morgens begint alles weer opnieuw. Het 
is bijna onvermijdelijk dat je soms de weg, of jezelf, 
kwijtraakt. Even niksdoen kan dan heel verhelderend zijn.”

Ben je ook goed in niksdoen?
“Dat kan ik eigenlijk steeds beter. Voordat ik aan het stuk van Aaf begon, had ik een rustige periode. Ik had dingen 
afgezegd en werk niet aangenomen. Vroeger zou ik me daar heel ongemakkelijk bij hebben gevoeld, nu weet ik dat het goed is om soms even niks te doen. Voor mij was die periode belangrijk, ik had hem nodig. Ik vond daardoor de lol in mijn werk weer terug, want die was er soms even niet. Ik ben een alleenstaande moeder (sinds haar man Marc van Uchelen drie jaar geleden een eind aan zijn leven maakte, zorgt ze alleen voor hun twee zoontjes, red.) en dus degene die het geld verdient. De neiging om veel werk aan te nemen ligt bij mij op de loer. Zodat er financiële rust is, zeg maar. Maar dan kan werk ook als een verplichting voelen.”

Heb je die periode nodig gehad om te resetten?
“Absoluut. Ik denk dat als ik maar door en door zou zijn 
gegaan, ik misschien wel overspannen zou zijn geworden. Er waren momenten waarop de telefoon ging en ik dacht: laat me met rust. Dan moet je even pas op de plaats maken. Ik heb een nogal ingevuld leven en dan moet ik extra goed bewaken wat ik leuk vind en wat ik wil. Dat valt niet altijd mee. Laatst las ik een spreuk: ‘probeer niet te doen waar je zin in hebt, maar de zin te vinden in alles wat je doet’. Dat is wel op mij van toepassing. Dat moet ik echt proberen.”

En er was veel tijd om met je jongens door te brengen.
“Ja, heerlijk! Ze zijn het natuurlijk gewend, dat hectische leven, maar voor hen is het ook prettig als er even rust in de tent is. Ik vind het heel fijn om met hen een beetje aan te modderen, te klooien. Ze zijn twaalf en zes en dat betekent dat ik een puber in huis heb en een kind dat, zeg maar, net aan zijn eerste voetbalwedstrijd begint. Twee verschillende fases, maar ik ben blij dat dat zo is. De oudste is toch meer zijn eigen wereld aan het inschieten, die wil dingen zelf ontdekken. Dan is het fijn dat er ook nog eentje is die 
gewoon ’s morgens naast me komt liggen.”

tekst: saskia smith
fotografie: ester gebuis

Dit is een gedeelte uit het interview met Lies Visschedijk. Het volledige interview lees je in Margriet 51-2016. Dit nummer nabestellen? Dat kan bij Tijdschrift365.nl.

Lees ook:

Isa Hoes en Medina Schuurman: ‘Pak het leven, ga erin staan met hart, ziel en zaligheid’
Martijn Fischer: ‘Ik zie er best stoer uit, maar heb een hart van peperkoek’
Rick Nieman: ‘Ik heb weleens een droom laten varen’

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant