Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

‘Kwiek! IK?! Nooit eerder ben ik met die term vereenzelvigd. Zelf gebruik ik ’m hooguit bij tachtigers’

anita.jpg

Anita Witzier is presentatrice, getrouwd met Michel en moeder van Bram (24) en Julia (19).

Leeftijd, ik zou willen zeggen dat het onderwerp me niet boeit of bezighoudt, maar dan zou ik hier ter plekke een leugen verkondigen. Over je leeftijd kun je liegen tot je een ons weegt, maar waarom zou je? Alsof er in dit digitale tijdperk ook nog maar iets verborgen kan blijven. En we zijn er nog lang niet; het koppelen van systemen is nog maar net begonnen. Huiverend heb ik het boek De cirkel van Dave Eggers gelezen. Niks sciencefiction, maar een gruwelijk toekomstbeeld dat angstwekkend dichtbij is.
En praat me er nu niet van dat het een kwestie van ‘wennen’ is. Wij mensen zijn niet gemaakt om in ons uppie achter drie laptops te zitten voor contact met de buitenwereld. Ons systeem is gebaat bij fysiek, visueel en auditief contact en daarvoor moeten we in elkaars nabijheid zijn in plaats van dat over te laten aan camera’s. Over niet zo heel lange tijd hoeven we echt nooit meer de deur uit. Alles wat we nodig hebben wordt digitaal besteld en gedeeld en privacy is een curiositeit. Brrrrr!
Maar goed, daar ging het niet over…
Leeftijd. Hoe kwam ik hierop? Oja. Vanmorgen vroeg werd ik ermee geconfronteerd. Niet eens toen ik in de spiegel keek, dat beeld is me inmiddels wel vertrouwd, maar tijdens mijn vaste rondje met het hondje. Dat brengt ons elke dag langs een eenzaam paard dat daarom elke dag wortels, appels en brood van ons krijgt. Niet dat ze daardoor minder eenzaam wordt, maar ik moet toch iets? Het paard staat achter een hek waaroverheen moet worden geklommen. No problemo.
Zo ook deze ochtend.
Terwijl hondlief geduldig wacht op háár stukje brood – dat is namelijk de onuitgesproken ‘deal’ die we hebben – klim ik na het voederen weer terug het hek over. Juist op dat moment wandelt een heer voorbij: “Zo, dat doet u heel kwiek!” Ik lach vriendelijk en antwoord iets onbetekenends. Wat is dit voor opmerking, een aardig compliment? Of? Er was iets mee, maar wát?! Een paar seconden later valt het oorverdovende kwartje: ‘kwiek’. Kwiek! IK?! Nooit eerder ben ik persoonlijk met die term vereenzelvigd. Zelf gebruik ik ’m hooguit bij tachtigers die fluks op hun fiets stappen. En dan alleen nog maar in gedachten. Nooit hardop. En dan nu…
U begrijpt dat het onderwerp ‘leeftijd’ ineens helemaal bovenaan mijn onderwerpenlijstje stond, of ik het wilde of niet. Het ‘kwiek’ was vast bedoeld als compliment, maar vanwege mijn leeftijd keek ik er met andere ogen naar. Was ik zo midden dertig geweest had ik er geen woord aan vuil gemaakt. Maar goed, dan was deze opmerking mij natuurlijk ook bespaard gebleven. Voorlopig althans.

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-47. Nabestellen kan via Magazine.nl.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Bettina Jager

Ook leuk om te lezen

Ook leuk om te bekijken

Met deze originele, zelfgemaakte soepkom van een kleine pompoen laat jij jouw gasten nog wel even napraten over jouw herfstdiner.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant