Persoonlijk

‘Met kerst ben ik in Ghana, waar ik de allerarmsten help’

kerst-vieren-op-jouw-manier-met-kerst-ben-ik-in-ghana.jpg

Kerst vieren? Raha, Ellen, Winnie en Alexandra brengen de decembermaand op geheel eigen manier door. Raha is tijdens de kerstdagen in Ghana.

“Anderen helpen is voor mij het mooiste gevoel dat er bestaat.”

Kerst vieren

“Kerst is voor mij een periode van geven en delen. En dan niet in de vorm van cadeautjes onder de kerstboom en gedekte tafels vol eten. De kerstdagen breng ik door in Ghana waar ik in een welzijnscentrum de allerarmsten help. Anderen helpen is voor mij het mooiste gevoel dat er bestaat. Soms kan ik er zelfs niet van slapen omdat ik tranen van dankbaarheid huil.”

‘Eerste kennismaking met kerst’

“Het helpen zat er al vroeg in. In Iran, waar ik opgroeide, zei ik op mijn zestiende tegen mijn ouders dat ik nooit zou trouwen en kinderen krijgen omdat ik mijn tijd wilde besteden aan mensen helpen. Toen ik in 1994 als politiek vluchteling naar Nederland kwam, kreeg ik het jaar erop met kerst van Vluchtelingenwerk een mini kerstpakketje met lekkere dingen. Dat was mijn eerste kennismaking met kerst.”

Lees ook: Mijn verhaal: ‘Verplicht dingen doen met kerst vind ik heel benauwend’

Ghana

“Ik heb het eigenlijk nooit echt gevierd, tot ik vijf jaar geleden iemand ontmoette die vertelde dat hij vaak naar Ghana ging en vroeg of ik wilde helpen, onder meer met de bestrijding van malaria. Ook al voel ik me een wereldburger, ik was die eerst keer toch beduusd. Wat een armoede; die mensen hebben niks, lopen op blote voeten en sterven aan malaria. In november begin ik al met spullen verzamelen; kleding, schoenen, rugzakken, speelgoed, pennen, eigenlijk van alles. Voordat ik vertrek, ben ik dagen bezig de cadeautjes feestelijk in te pakken.”

Voldoening en dankbaarheid

“Met kerst komen de Ghanezen naar het welzijnscentrum waar ik ook biofotonentherapie geef, en daar deel ik de cadeaus uit. Ik krijg er voldoening en dankbaarheid voor terug. Vervolgens gaan ze met zijn duizenden naar de kerk om te zingen, dansen en eten. Maar voor mij is dat te onrustig, hoe leuk ook. Ik rust dan uit in mijn kamertje, en stuur wensen de kosmos in. Ik brand een kaars voor iedereen die hulp nodig heeft en doe wensen voor mezelf. Dat is mijn jaarlijkse kerstritueel.”

Tekst | Els Meyer
Fotografie | Petra Hoogerbrug

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-51
Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

 

 

Ook interessant