Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Het is niet makkelijk om na kanker het leven weer op te pakken’

borstkanker-margriet.jpg

Deze week in mijn verhaal vertelt Gonneke (45) over haar ervaring met het oppakken van haar leven na het krijgen van borstkanker. De behandelperiode was hectisch en intens en toen dat ophield, viel Gonneke in een gat.

Vier jaar later is ze herstellende van een burn-out.

Behandeltraject

“Op 19 september 2016 kreeg ik de diagnose borstkanker. Notabene zes weken nadat ik van de klinisch-genetisch arts een brief kreeg, waarin stond dat ik geen verhoogd risico had. Het gen-onderzoek was gedaan, omdat mijn zus een jaar eerder de diagnose borstkanker had gekregen.

Een operatie, 21 bestralingen en zestien chemobehandelingen volgden. Als alleenstaande moeder nam ik mijn twee jongens – toen zes en elf jaar – bij de hand en met z’n drieën doorliepen we het hele proces. We zochten samen mutsjes uit, de jongens schoren mijn haar af en gingen mee naar het ziekenhuis. Ten tijde van de diagnose had ik net een jaar een relatie, we zouden ervoor gaan, maar helaas zijn we elkaar aan het einde van het behandeltraject toch kwijtgeraakt.

Meedoen met de rest

De periode waarin je alles doet om de ziekte te bestrijden is intens en hectisch. Je leeft van de ene naar de andere ziekenhuisafspraak en als dat ophoudt, val je in een gat. De agenda is leeg, je haar gaat weer groeien en met ‘alleen nog maar hormoontherapie’ kun je eigenlijk wel weer gewoon meedoen met de rest. Zo dacht ik erover en zo deed ik het.

Ik ging weer werken, kocht een nieuwe auto, ging vaak met de jongens op pad en plande een vakantie. En ja, ik besloot ook weer te willen daten, maar daarmee ging ik hard onderuit. Er was immers gesleuteld aan mijn borsten en ik moest af en toe nog op controle; dat was allemaal te veel ‘gedoe’ volgens de mannen. Prima, ik zou daar niet in blijven hangen en wilde vooral dóór. Alles moest zo snel mogelijk weer gewoon worden.

Burn-out

Inmiddels ben ik vier jaar verder en herstellende van een fikse burn-out. Sommigen zagen die misschien allang aankomen, maar ik niet. Ik moest hiervoor echt door het stof. Kijken naar mijn eigen rol in alles wat er is gebeurd door en na mijn ziekte was pijnlijk en confronterend, maar ook enorm leerzaam. Je kunt niet maar doordenderen alsof het niets was: de diagnose kanker krijgen, vol overgave gaan voor herstel en daarna simpelweg verdergaan bij waar je was gebleven voor dit alles. Ik merk dat de omgeving hier ook te makkelijk over denkt.

Graag wil ik vrouwen die in dezelfde situatie zitten een hart onder de riem steken. Maar nog meer wil ik alle mensen zonder kanker laten weten hoe moeilijk het is om na kanker het leven weer op te pakken, in de hoop dat er meer begrip komt.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Beeld | Getty Images

Margriet 50 ligt nu in de winkel! Met deze week: de Grote December cadeautjesgids, alles over blij zijn met jezelf, feestmode (ook voor grote maten) en nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant