Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Ik kan mijn ex-schoonzoon niet loslaten’

vrouw-kijken.jpg

Hij had tatoeages en geen tafelmanieren, maar al snel sloot Klaartje haar schoonzoon in haar hart. Nu het uit is tussen hem en haar dochter moet ze het contact verbreken…

“En dan te bedenken dat ik hem in eerste instantie niet mocht. Youri, met wie mijn dochter Silvia twaalf jaar geleden thuiskwam. Negentien was zij. Ze had al veel vriendjes versleten maar op Youri leek ze serieus verliefd.”

Niet de man die ik wilde voor mijn dochter

“We nodigden hem uit om te komen eten en ik moet toegeven dat ik haar enthousiasme bij mijn eerste aanblik niet deelde. Youri had een kaalgeschoren hoofd, zat onder de tatoeages en werkte in de bouw. Zijn tafelmanieren waren vreselijk, ik kon haast niet aanzien hoe hij zijn kip at en daarbij zijn vingers ongegeneerd aflikte. Nee, hij was niet bepaald het type man dat ik voor mijn studerende dochter voor ogen had gehad.”

Vooroordelen loslaten

“Maar meteen al die avond ontdekte ik dat deze stoere man, nog zes jaar ouder dan mijn dochter ook, een heel klein hartje had. Hij was grappig, attent en heel behulpzaam. Na het eten bood hij aan om een kastje te repareren, de dag erna kwam hij spontaan terug om alle achterstallige klusjes in ons huis aan te pakken. Toen wij die dag een paar keer met z’n tweeën koffiedronken – mijn man was er niet, mijn dochter zat te studeren – was ik eigenlijk al verkocht. Wat was hij ontwapenend open. En die blauwe puppy-ogen van hem! Ik besloot om mijn vooroordelen los te laten. Had ik zelf ook niet een heel andere beslissing gemaakt dan mijn ouders wensten? Zij stonden indertijd ook niet achter mijn keuze, maar we zijn nog altijd gelukkig getrouwd en ik had mij geen betere echtgenoot kunnen wensen.”

Trots op mijn schoonzoon

“Het bleek serieus tussen Youri en mijn dochter. Hij kwam steeds vaker bij ons over de vloer. Toen hij en Silvia gingen samenwonen, was hij gestart met een eigen timmerbedrijf, dat uitstekend liep. Ik was erg trots op hem. Zijn tatoeages zag ik toen allang niet meer. Ik zag een man met een gouden hart, die heel goed aan Silvia gewaagd was. Zij is niet altijd even makkelijk. Ik vrees dat mijn man en ik ons nakomertje vroeger te veel hebben verwend. Ze werd geboren toen onze jongste zoon, we hebben er drie, al twaalf was. Haar komst was een verrassing, maar wel één waar we erg blij mee waren; té blij misschien.”

Kind met gedragsproblemen

“Op de basisschool vertoonde ze gedragsproblemen, waarvoor ze bij een kinderpsycholoog liep. Ze wilde de baas spelen over andere kinderen en kreeg driftaanvallen als ze haar zin niet kreeg. Ze is altijd dominant 
gebleven, kan er moeilijk mee omgaan als de dingen anders lopen dan zij wil. Maar Youri kon haar aan. Ondanks zijn zachte karakter liet hij niet over zich heen lopen. Ik had dan ook nooit verwacht dat het mis zou lopen. Ze leken gelukkig, werkten hard en hadden het goed voor elkaar. Ook droomden ze over kinderen. Allebei, dacht ik, tot mijn dochter zes maanden geleden bij me kwam en als een bom liet vallen dat ze overwoog bij Youri weg te gaan.”

Verliefd op een ander

“Alles wat ze altijd zo leuk aan hem gevonden had, keerde ze nu om. Zijn stabiliteit noemde ze burgerlijk, zijn inzet voor zijn bedrijf een werkverslaving. Hij drong ook veel te veel aan op kinderen; en daar mocht zij dan vast voor opdraaien. Ik hoopte dat deze onvrede tijdelijk was, tot Youri een paar dagen later in tranen aan de deur stond. Snikkend vertelde hij dat hij en Silvia waarschijnlijk uit elkaar zouden gaan, omdat zij verliefd was op een ander. Dit speelde al anderhalf jaar, op en af, en al die tijd hadden ze ons niets verteld. Youri omdat hij hoopte dat ze toch bij elkaar zouden blijven en onze dochter omdat ze zich schaamde. Terecht: als ik haar één ding heb meegegeven is het wel hoe belangrijk trouw is.”

‘Ik moest mijn dochter op het matje roepen’

“Hij vertelde alles, stroomde helemaal leeg. Het deed me veel pijn om te horen hoe Silvia zijn hart keer op keer had gebroken. Dat mijn dochter hiertoe in staat was! Youri smeekte me om mijn mond te houden over alles wat hij me had verteld. Had ik dat maar gedaan, dan was de situatie niet zo op de spits gedreven. Maar ik kon het niet laten, moest mijn dochter op het matje roepen. Dat is volledig geëscaleerd. Silvia was woedend omdat Youri haar had verraden. Dit was de laatste druppel en ze is diezelfde avond nog vertrokken. Naar die ander. Dat ze Youri hiermee de schuld van haar vertrek in de schoenen schoof is helaas typerend voor haar. Ze kan heel slim goedpraten wat ze doet en ongelooflijk koppig zijn.”

Vechtscheiding

“Ze heeft mij twee maanden niet willen zien, omdat ze ook boos was op mij. Gelukkig is dat nu weer bijgelegd. Maar daarvoor moest ik wel beloven dat ik geen contact meer met Youri zou hebben, met wie ze inmiddels in een vechtscheiding is beland. Dat heb ik toegezegd. Maar ik houd me er niet aan. Want ik heb ontzettend met Youri te doen, die man is kapot van verdriet. Hij heeft steun nodig. Bovendien houd ik van hem. Ik heb hem twaalf jaar geleden in mijn hart gesloten ik kan hem daar niet zomaar uit bannen, enkel omdat mijn dochter dat van mij eist. Mijn man is koeler. Ook hij was dol op Youri, maar hij vindt dat wij nu toch voor Silvia moeten kiezen. ‘Waar er twee vechten hebben er twee schuld,’ zegt hij. Hij benadrukt dat onze loyaliteit hoe dan ook bij Silvia moet liggen.”

‘Youri blíjft mijn schoonzoon, niet die nieuwe vlam’

“Voor mij is het niet zo eenvoudig. Natuurlijk, zij is mijn dochter, maar ik kan het niet opbrengen om Youri in de steek te laten. Dus bellen we, ik ben zijn luisterend oor, en soms komt hij op bezoek als mijn man er niet is en ik ook zeker weet dat Silvia niet langs zal komen. Ondertussen houd ik af dat Silvia met haar nieuwe vlam bij ons komt. Ik kan dat echt nog niet aan. Het is te veel van mij gevraagd om zomaar een nieuwe schoonzoon te accepteren. Ik hád al een schoonzoon, en dat was Youri. En dat zal hij in mijn ogen altijd blijven.”

Interview | Lydia van der Weide
Beeld| iStock

De namen in deze tekst zijn vanwege 
privacyredenen gefingeerd. Ook (anoniem) een geheim delen? 
Er wordt integer en vertrouwelijk met je 
bericht omgegaan. Mail naar Lydia van 
der Weide: redactie@margriet.nl.

Dit interview stond in Margriet 2018-31. Deze editie kun je nabestellen via Magazine.nl.

Lees ook eens:

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant