Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Shirley (51) werd op haar 18e wees: ‘Jong wees worden heeft mijn leven mede bepaald’

wees-margriet.jpg

Shirley Bhagwat (51) werd op haar achttiende wees. Het maakte dat ze haar eigen kind koste wat het kost wilde beschermen.

Inmiddels leeft ze langer zonder ouders dan dat ze met ouders geleefd heeft, maar missen doet ze ze nog steeds.

Suriname

“Ik ben opgegroeid in Suriname, in een gezin van acht kinderen. Mijn vader werkte aan grote bouwprojecten en was vaak twee weken aaneen van huis. In de praktijk zorgde mijn moeder dus voor ons. Een ongelooflijk lieve en zachtaardige vrouw die altijd voor anderen klaarstond. Ze was ons alles, de pijler onder ons gezin. Toen ik tien was, overleed mijn vader door hartproblemen. Hij was toen 38. Ik weet nog dat ik thuiskwam uit school en dat oma ons opving. Mijn moeder was al in het ziekenhuis. Wij hebben hem daar ook nog bezocht voor hij overleed. Natuurlijk was ik verdrietig, maar echt missen deed ik hem niet. Omdat hij zo weinig thuis was, hadden we geen hechte band.”

Coma

“Dat was anders met mijn moeder. Een jaar voor haar overlijden had ik een zoon gekregen. Ik woonde nog thuis met hem; zijn vader had ons in de steek gelaten. Ik deelde de zorg voor mijn baby dus dagelijks met mijn moeder en zussen. Het maakte onze band alleen maar sterker. En toen kreeg ze, op haar 54ste, ineens een hersenbloeding. Ze raakte in een coma waar ze niet meer uit zou ontwaken. Met alle kinderen samen namen we in het ziekenhuis afscheid. Ze moet ons wel hebben gehoord, want de tranen stroomden over haar wangen.”

Lees ook:
De ouders van Mathilde overleden jong: ‘Ik praat nog steeds tegen mijn moeder’

Vangnet

“Het gemis van mijn moeder was enorm, maar gelukkig hadden we elkaar. Mijn oudste broer, die al uit huis was, nam de ouderrol op zich. Hij kwam dagelijks kijken hoe het met ons ging. Of we wel douchten, en niet ’s avonds laat uitgingen. Bij zijn vrouw konden we terecht met al onze zorgen en problemen. Ook de rest van de familie bekommerde zich om ons, net als buren en dorpsgenoten. Wat dat betreft gaat het er in Suriname echt anders aan toe dan hier. Wat er ook gebeurt, we zorgen als gemeenschap voor elkaar. Het is troostend om zo’n vangnet te hebben. Toch was het verdriet er niet minder om. Van je moeder is er tenslotte maar één. Haar onvoorwaardelijke liefde en vertrouwen vind je bij niemand anders.”

Beschermend opvoeden

“Dat ik zo jong wees ben geworden, heeft mijn leven zeker mede bepaald. Zo wilde ik mijn enige kind van jongs af aan alles geven en hem koste wat het kost beschermen. Je weet immers niet hoe lang je samen hebt. Voor hem ben ik 22 jaar geleden ook naar Nederland gekomen, zodat hij een betere opleiding kon krijgen. Behalve mijn vader zijn ook twee van mijn oudere broers op hun 38ste overleden. Ik zag er daarom best tegen op om zelf die leeftijd te bereiken. Dacht: ben ik de volgende? Gelukkig gebeurde er niets. Los van die angst is het heel vreemd om ouder te zijn dan je vader ooit is geweest. Dat voelt onnatuurlijk.”

Gemis

“Je zou denken dat het gat in mij na al die jaren wel is gedicht. Ik leef immers al veel langer zonder dan met mijn ouders. Niet dus, vooral mijn moeder mis ik nog steeds. Op feest- en verjaardagen natuurlijk. Dan brand ik een kaarsje voor haar. Maar ook op mooie momenten. Toen mijn zoon trouwde bijvoorbeeld, of mijn twee kleindochters werden geboren. Die gebeurtenissen had ik zo graag met haar willen delen. Het gemis was het grootst in de moeilijke periodes in mijn leven. Nadat ik van mijn gewelddadige echtgenoot was gescheiden bijvoorbeeld. Met haar steun had ik me toen zeker minder eenzaam gevoeld. “

Trots

“Na een ongelukkig huwelijk heb ik nu een fantastische nieuwe partner met wie ik alles deel. Ik had nooit gedacht dat ik dat geluk nog zou vinden. Samen met mijn zoon runnen we een prachtig mediabedrijf. Ook al heeft ze nooit kunnen zien wat er van me is geworden, ik weet zeker dat mijn moeder heel erg trots op me zou zijn geweest.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Tekst | Marte van Santen.
Fotografie | Marloes Bosch

wees Margriet

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2020-35. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Ook interessant