Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Maarten (41): ‘Ik heb wel MS, maar ik bén geen MS’

maarten-ik-heb-wel-ms-maar-ik-ben-geen-ms.jpg

“Ik vond het een bevrijding om te horen te krijgen dat ik MS had”, zegt Maarten Zijdel (41) uit Houten. In 2013 kreeg hij na een aantal jaren met klachten de diagnose Multiple Sclerose (MS). Maar opgeven was voor Maarten geen optie. Ondanks zijn diagnose staat hij voor de klas als leraar rekenen en is hij actief bezig om fysiek niet achteruit te gaan.

Sinds kort is hij zelfs vlogger en maakt hij video’s waarin hij vertelt over zijn leven met MS.

Diagnose was bevrijding

“Ik had al een aantal jaren van die vage klachten,” vertelt Maarten. “Ik was wat minder stabiel op mijn benen; af en toe ben ik een keer gevallen. Ik kon niet ver lopen zonder dat ik tussendoor moest rusten. Het was duidelijk dat het lopen niet meer honderd procent goed ging.” De huisarts stuurde hem nog eens door naar de polikliniek met een herniaspecialist, om te zoeken naar een oplossing. “En toen ik daar aankwam wist de neuroloog in twintig seconden dat het helemaal niet over een hernia ging, maar over iets heel anders.”

Na allerlei lichamelijke onderzoeken en een MRI scan kreeg Maarten op Witte Donderdag in 2013 de diagnose: Multiple Sclerose (MS), een chronische aandoening aan het zenuwstelsel. Een levensveranderende diagnose voor veel mensen, maar ook juist een opluchting voor de toen 34-jarige Maarten. “Ik vond het een bevrijding om te horen te krijgen dat ik MS had. Ik was lange tijd zoekende, wist dat er íets met me aan de hand was maar niet wat het was. Nu wist ik eindelijk wat er echt aan de hand was, in plaats van al die onzekerheid.”

Lees ook: Anna’s man heeft MS: ‘Ik barst van de levenslust, hij kan alleen maar minder’

Moeite met lopen

MS beïnvloedt bij Maarten vooral de functie van zijn benen, waardoor hij moeite heeft met lopen. Door middel van fysiotherapie en door zo actief mogelijk te blijven, hoopt Maarten niet meer krachtsverlies en spasmen in zijn benen te krijgen. Omdat de MS vooral zijn benen beïnvloedt, heeft hij hulpmiddelen nodig om gemakkelijker te lopen. Het accepteren dat hij die nodig had, vond Maarten misschien wel het moeilijkste aan de ziekte. “Het heeft een tijdje geduurd voordat ik kon accepteren dat ik een wandelstok of een rollator moest gebruiken. Ik heb er lang tegen gevochten; ik wílde blijven lopen, zwemmen en fietsen.” Maar Maarten heeft ook een realistische blik, en weet dat sommige dingen gewoon niet meer kunnen. “Vanaf het moment dat ik die rollator heb vastgepakt, besefte ik wél dat het heel handig is. Hetzelfde met een scootmobiel, toen ik er in zat was ik verkocht.”

Maarten (41): ‘Ik heb MS, maar ik bén niet MS’
Maarten op zijn scootmobiel

Positieve houding

Die positieve houding ten opzichte van zijn diagnose, heeft Maarten verder altijd gehouden. “Natuurlijk heb ik weleens een tegenslag of een baaldag; maar bij mij is het glas halfvol. Zo heb ik ook naar de diagnose gekeken. Ik weet nu wat ik heb, dus ga ik alles doen om te voorkomen dat het verder achteruit gaat.” Niets doen behalve balen van de ziekte, zit niet in zijn systeem. “Ik heb wel MS, maar ik bén geen MS,” zegt Maarten. “Dat vind ik een heel groot verschil; mijn identiteit draait niet om MS. Het is natuurlijk wel een onderdeel van mijn leven geworden omdat ik slechter kan lopen, maar ik sta niet steeds stil bij wat ik niet meer kan.” Juist wat hij wél kan, is wat er voor zorgt dat hij zo positief in het leven staat.

Lees ook: Waarom hersendonatie zó essentieel is voor een medicijn tegen MS

Lachen in de klas

Zo staat hij nog voor de klas, als leraar rekenen op een mbo-school in Utrecht. Aan de manier waarop Maarten loopt zien studenten dat er iets met hem aan de hand is, en daar is hij dan ook heel open over. “Aan het begin van het jaar vertel ik mijn studenten altijd dat op het moment dát ik zou vallen, ze dan mogen lachen. Natuurlijk dénken ze dat dat niet netjes is, maar het ziet er natuurlijk heel grappig uit als een docent op zijn plaat gaat.” Op die manier breek Maarten het taboe rondom zijn ziekte, en beantwoordt hij meteen de vragen die studenten hebben. “Wat ik heel mooi vind daarin, is dat ómdat ik zo open ben studenten ook makkelijk hun eigen verhaal vertellen over ziekte in hun omgeving of bij zichzelf.” Van het begeleiden van studenten krijgt hij veel energie; dat hoopt hij ook zo lang mogelijk blijven doen.

Maar ook andere, kleinere dingen kunnen Maarten heel gelukkig maken, zoals een avondje bowlen, waarvan hij helemaal niet meer wist dat hij dat kon. “Ik heb mijn rollator meegenomen; m’n collega’s hebben de bal steeds aangegeven en zo lukte het wel. En ik heb nog gewonnen ook,” voegt hij lachend toe. Net als ritjes op zijn nieuwe scootmobiel die een stuk sneller gaat dan de vorige: “Mijn kinderen kunnen me niet meer inhalen op deze nieuwe scootmobiel, het is echt een model voor iemand van mijn leeftijd.”

PS. Ik heb MS

Sinds april vlogt Maarten dan ook, voor de campagne PS. Ik heb MS. Met zijn vlogs hoopt hij vooral een positief beeld van mensen met MS te laten zien. “Ik vond het leuk om een inkijkje te geven in mijn leven; om te laten zien wat ik wél kan.” In zijn vlogs zie je onder andere hoe hij voor de klas staat, hoe hij bij de fysiotherapeut werkt aan zijn spiersterkte maar ook hoe intensief het is om een nieuwe scootmobiel te kopen. “Misschien kan ik een voorbeeld zijn voor anderen, voor hoe ze met hun ziekte of tegenslagen om kunnen gaan,” zegt Maarten hoopvol.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.

Beeld | Privefoto, iStock

Ook interessant